Η χαμένη αξιοπρέπεια της πατρίδας μου.


Είναι εύκολο να γράψεις με μεγάλα γράμματα το πόσο κακουργηματική ήταν η διαχείριση της εξουσίας μετά την μεταπολίτευση (για να μην πάμε ακόμα πιο παλιά). Όμως δεν πρόκειται μόνο για μια εφήμερη «κρίση» ή για κατάρρευση του καραγκιοζίδικου πολιτικού μας συστήματος. Αυτή τη φορά πρόκειται για την απώλεια της σύνολης εθνικής κυριαρχίας, πρόκειται για διακυβέρνηση της χώρας από ξένους ελεγκτές και επιτρόπους. Μπορεί η κηδεμονία να μας προσφέρθηκε σαν σωτήρια λύση αλλά δεν παύει να συνιστά την μεγαλύτερη καταστροφή μετά την Κύπρο το 1974.

Στην παγκόσμια σκακιέρα υπάρχουν κολοσσοί σαν την BlackRock που διαχειρίζεται περιουσιακά στοιχεία πελατών της ύψους 3,15 τρισ. δολ..(Σημ. Το μέγεθος της όλης της ευρωπαϊκής οικονομίας είναι 13 τρις δολάρια περίπου) που τα 300 δις ευρώ τα έχουν για πρόγευμα. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Χρόνια τώρα ο μέσος Έλληνας δεν είναι “εμπειρικά βεβαιωμένος” ότι η κοινωνία στην οποία ανήκει και μετέχει του εξασφαλίζει μια αξιοπρεπή ποιότητα ζωής. Αυτή την κοινωνία έμαθε να την βλέπει σαν τροχοπέδη, σαν μια λίμνη γεμάτη από καρχαρίες που ήταν έτοιμη να του φάει αυτά τα λιγοστά που του έδιναν. Οι Έλληνες σήμερα είμαστε ένας λαός που μοιάζει να μην πιστεύει στην “συλλογική αξιοπρέπεια” γεγονός-έννοια που κάνει κάθε ομάδα ανθρώπων να προσπαθεί για το καλύτερο. Απλά με τα κτηνώδη εγωκεντρικά ένστικτα, τον πρωτογονισμό της κατανάλωσης ως μέσο ανάδειξης και κάλυψης της υπαρξιακής μας κενότητας στις 8μ.μ ανοίγουμε την τηλεόραση των μεγάλο-εργαλαβων/εκδοτών/εφοπλιστών σε αναμονή του… μηδέν. Παράλληλα η “νομιμοποιημένη” ατιμωρησία η κοινή βεβαιότητα ότι «όλα επιτρέπονται», το ψέμα, η ατιμία, η κλοπή δημόσιου χρήματος, η φοροδιαφυγή, το «λάδωμα», η κατάχρηση, ο χλευασμός της ηθικής αξίας και των κοινωνικών αναστολών, είναι τα καθημερινά “μαθήματα των σοφών της TV” των τελευταίων τριάντα χρόνων βάζοντας έτσι την ταφόπλακα σε κάθε είδος έμφυτης ηθικής. Ακόμα και στα Ελληνικά πανεπιστήμια (θεωρητικά ο θεματοφύλλακας της γνώσης και της ηθικής του έθνους) θα δει δεσποτισμό, ρεμούλα, ρουσφέτι σε ένα μεγάλο μέρος της δομής τους (?)(ενδεικτικά http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=279215&ct=1&dt=19/07/2009 )

Σε αντίθεση με το άρθρο που έγινε το έναυσμα για να γράψω αυτές τις λίγες σκέψεις, η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλο σύνταγμα. Χρειάζεται την εφαρμογή του. Γιατί στην Ελλάδα για την προστασία του το σύνταγμα ορίζει τον «πατριωτισμό των Ελλήνων» όχι τον «πατριωτισμό των κομμάτων».

Γ.Β

Υ.Σ «Θα ΄θελα εδώ να υπενθυμίσω ότι ο Ιταλός πρεσβευτής στις 28 Οκτωβρίου του 1940 ζήτησε από τον Ιωάννη Μεταξά την άδεια να χρησιμοποιήσουν οι Ιταλοί ορισμένα λιμάνια και αεροδρόμια. Και εκείνος είπε ΟΧΙ εκφράζοντας τη θέληση ολόκληρου του ελληνικού λαού. Δεν δήλωσε “για να γλιτώσω τη χώρα από την καταστροφή ενός ενδεχομένου πολέμου “παραχώρησα ένα μέρος της εθνικής μας ακεραιότητας”” Μίκης Θεοδωράκης 9.8.2010

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: