Ο συνδικαλιστής. Έργα και ημέρες ενός “αγωνιστή”.


Πριν από το άρθρο και πάνω απ’ όλα ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα πρόσφερε και θα προσφέρει τεράστιο κοινωνικό και εργασιακό έργο. Το post αυτό έχει σκοπό να καυτηριάσει μια νοοτροπία με την ελπίδα ότι μια δεδομένη χρονική στιγμή θα πάψουν να υπάρχουν φαινόμενα διαπλοκής, μικρό-συμφερόντων και εκμετάλλευσης των αγώνων του Χ κλάδου από τους διάφορους εργατοπατέρες.

Το έργο.

-Γιώργο είμαι ο πρόεδρος του Ζ συλλόγου.

-Μπράβο. Θα έχεις τότε αρκετά πράγματα να κάνεις σε αυτή την περίοδο.

-Αμέ, μου απάντησε. Αλλά το θέμα είναι άλλο.

-Δηλαδή, τον ρώτησα γεμάτος απορία.

-Αυτή την περίοδο δεν υπάρχει δουλειά και το μαγαζί μου δεν βγαίνει.

-Είναι γενικό το φαινόμενο, αποκρίθηκα.

-Ναι αλλά φαντάσου ότι στον τομέα μου υπάρχουν άτομα που ενώ είναι γραμμένα στον σύλλογο δεν είναι OK με τα χαρτιά τους.

-Και εσύ τι κάνεις; Δεν είσαι ο πρόεδρος του συλλόγου;

-Τι να κάνω; Αν τους καρφώσω ότι δεν έχουν πχ. περιβαλλοντολογική άδεια δεν θα ξαναβγώ. Και ξέρεις πόσοι έχουν ανάγκη από αυτή την άδεια.  Για να καταλάβεις όλοι όσοι βάφουν, από πόρτες σπιτιών μέχρι πλοία, πρέπει να έχουν φίλτρα που να τραβάνε τον αέρα από τον φούρνο λόγου χάρη και μετά να τον “επιστρέψουν” στο περιβάλλον. Αυτά τα φίλτρα όμως έχουν ένα κόστος. Και αν όλοι τα είχαν θα έπρεπε, όπως και εγώ, να χρεώνουν την δουλειά ακριβά λόγο των λειτουργικών εξόδων.

-Μάλιστα, έκανα νευριασμένα. Και δηλαδή μούγκα στην στρούγκα;

-Όχι ρε συ. Έχω αρχές εγώ. Απλά σκεπτόμουν ότι αν έστελνες εσύ, που σε βλέπω αγωνιστικό άτομο, ένα γράμμα στην νομαρχία, αστυνομία κάνοντας την καταγγελία δεν θα μπορούσαν να το αποσιωπήσουν και ούτε να με βρούν.

-Α ναί.

-Ναι. Έτσι εγώ θα κανόνιζα να μην έχεις όλο αυτό τον καρκίνο έξω από το σπίτι σου. Εγώ ρε είμαι εδώ!!!

-Και τι θα έκανες;

-Αφού πρώτα θα είχαν βάλει πρόστιμα σε μια δεκαριά άτομα, θα έπιανα τον νομάρχη και θα του έλεγα “σε 6 μήνες όλοι θα έχουν βάλει φίλτρα” και μετά θα πήγαινα στην συνέλευση και θα τους επέβαλα -μια που τα πράγματα είναι σκούρα- να δώσουν 7 χιλιάρικα και να τα βάλουν. Γιατί εγώ χαζός είμαι που τα έβαλα; E…;

Συμπέρασμα από την ιστορία/μύθο: O “μεγάλος” συνδικαλιστής αφού δεν έχει δουλειά το μαγαζί του πρέπει να καθαρίσει την πιάτσα. Αλλά δεν αναλαμβάνει αυτός να ξεκαθαρίσει το τοπίο μα με πλάγιο -βρώμικο τρόπο- θέλει αφού συνάδελφοί του φάνε το πρόστιμο για μια παρανομία που κάνουν, να παρουσιάσει το εαυτό του σαν τον σωτήρα και να κάνει μια θολή συνδιαλλαγή με την Χ εξουσία. Το κέρδος του άρα είναι και (1)ότι ρημάζει τον ανταγωνισμό και (2)ότι παρουσιάζει την πάρτη του σαν τον “σωστό συνδικαλιστή” που νοιάζεται για τους άλλους και φυσικά ότι (3)στα μάτια της Χ εξουσίας “δείχνει” ότι έχει δύναμη/λαό.

Ακαδημαικές ερωτήσεις.

Το άτομο-συνδικαλιστής του μύθου είναι φανταστικό, αλλά πόσοι πραγματικοί συνδικαλιστές του μοιάζουν;

Πόσοι από αυτούς(συνδικαλιστές) τελικά έγιναν υπουργοί ή πόσοι με ανάλογα τρικ κοίταζαν μόνο το στενό ατομικό τους συμφέρον;

Τα κόμματα χάιδεψαν, ναι ή όχι, τα ροζ αυτιά σε αναλόγου ήθους άτομα με την ελπίδα να μην έχουν κοινωνικές αναταραχές;

Γ.Β

Advertisements

One response to “Ο συνδικαλιστής. Έργα και ημέρες ενός “αγωνιστή”.

  1. giorgosvagionis.wordpress.com 18/09/2010 στο 4:28 μμ

    Και για multimedia ….δείτε την Μαλβίνα το 1996.

    Γ.Β

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: