Η φαρμακευτική δαπάνη. Γιατί τα πράγματα δεν είναι έτσι που λένε.


[Σημ.: Πριν προχωρήσουμε στην ανάλυση του θέματος θα πρέπει, για να είμαι ειλικρινής με τον αναγνώστη, να παρουσιάσω τι πιστεύω για την υγεία γενικότερα. Προσωπικά θεωρώ ότι μόνο αν υγεία είναι ένα δικαίωμα (που τελεί υπό την προστασία του κράτους) μπορεί να δώσει ίσες ευκαιρίες επιβίωσης σε όλους τους Έλληνες. Δηλαδή δεν είναι ένα αγαθό (βλ. Αμάξι) που μπορείς να αγοράσεις ή να πουλήσεις αλλά μοιάζει σαν τον αέρα που αναπνέουμε. Πρέπει να υπάρχει, να είναι δωρεάν, δεν είναι ανταλλάξιμη, και όταν έχει πρόβλημα (πχ.΄Όζον, μικροσωματίδια ) κάνει κακό σε όλους.]

Ας περάσουμε όμως στην ανάλυση μας. Ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Εταιριών Ελλάδος (πηγή: http://www.sfee.gr/files/story/AS_FD2.pdf ) το 2008 σε ανακοίνωση τύπου αναφέρει το εξής “Ελληνικό φαινόμενο”:

“[…}Δηλαδή, «βαφτίζεται» ως «φαρμακευτική δαπάνη» το ποσό το οποίο σύμφωνα με τα στοιχεία του ΕΟΦ αποτελεί τις «φαρμακευτικές πωλήσεις». ” Με λίγα λόγια, ενώ η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη (σύμφωνα με το International Classification of Health Accounts του ΟΟΣΑ, με το οποίο έχει εναρμονιστεί και η χώρα μας) είναι η δαπάνη για φάρμακα που χορηγούνται σε έξω-νοσοκομειακούς ασθενείς και η οποία καλύπτεται από την κοινωνική ασφάλιση, στην Ελλάδα μετράμε τα φάρμακα που πάνε στα νοσοκομεία και στις φαρμακαποθήκες/Φαρμακεία.

Για να γίνει πιο σαφές το στατιστικό λάθος ο ΣΦΕΕ αναφέρει ότι ακόμα και “τις πωλήσεις φαρμάκων τα οποία επανεξάγονται (παράλληλες εξαγωγές)” θεωρούνται ως δημόσια φαρμακευτική δαπάνη(!). Oι παράλληλες εξαγωγές όμως το 2004 ξεπέρασαν τα €1,2δις (πηγή: Η Αγορά Φαρμάκου στην Ελλάδα. Xαρά Κουσουλάκου. Υπεύθυνη Έρευνας Τμήμα Οικονομικών της Υγείας. IOBE” – http://www.iobe.gr/media/farmaca/etisia.pdf). Και επιπλέον, (α)οι πωλήσεις φαρμάκων τα οποία διατίθενται είτε σε πολίτες της Ελλάδος είτε σε τουρίστες και τα οποία πληρώνουν οι ίδιοι και (β) οι πωλήσεις φαρμάκων που χρησιμοποιούνται από ημεδαπούς ή αλλοδαπούς ασφαλισμένους σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και καλύπτονται από αυτές, και αυτές θεωρούνται φαρμακευτική δαπάνη.

Δηλαδή τις πωλήσεις φαρμάκων τις παρουσιάζουν οι εκάστοτε κυβερνώντες ως δαπάνη (!). Φυσικά τα παραπάνω είναι ένα δελτίο τύπου ενός κλάδου με άμεσο ενδιαφέρον για το θέμα. Αλλά δεν μπορώ να μην σταθώ σε ένα ακόμα σημείο: “Mε βάση τα στοιχεία πωλήσεων φαρμάκων από τον ΕΟΦ οι συνολικές πωλήσεις σε Λιανικές Τιμές ανήλθαν στα €7,87 δισ. το 2007. Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει τις πωλήσεις φαρμάκων και όχι τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη η οποία αποτελεί το 1⁄2 μόνο των συνολικών πωλήσεων φαρμάκων. Πράγματι, για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη ανακοινώθηκε επισήμως με υπουργική απόφαση της κυρίας Φάνης Πάλλη Πετραλιά και προκύπτει ότι το 2007 ανήλθε στα €3,8 δισ. Η δαπάνη αυτή όπως είναι γνωστό αντιπροσωπεύει τα ποσά που πλήρωσαν τα ταμεία, σε λιανικές τιμές συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ μείον την συμμετοχή των πολιτών. Αυτή ακριβώς είναι η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα. ”.

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009. Νέο δελτίο τύπου από τον ΣΦΕΕ(http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=85&articleID=7787&la=1 ). Μιλά ξανά για το στατιστικό λάθος και αναφέρει χαρακτηριστικά “Είναι λοιπόν προφανές ότι οι αναφορές που εμφανίστηκαν στα ΜΜΕ στις 14 Οκτωβρίου διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα για τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη ταυτίζοντάς την με το σύνολο των δαπανών υγείας που είναι μέγεθος 5 φορές μεγαλύτερο. Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο και κρίσιμο λάθος που υπονομεύει κάθε προσπάθεια για έναν συγκροτημένο διάλογο για το μέλλον της υγείας. “.

Aνακεφαλαιώνοντας μέχρι εδώ αυτό που έχει σημασία για τον Έλληνα φορολογούμενο είναι η “δημόσια φαρμακευτική δαπάνη” και όχι η “φαρμακευτική δαπάνη”. Αλλά ας δούμε και λίγο τι κάνουν τα άλλα κράτη της Ε.Ε μήπως είμαστε τελικά “υπερβολικοί”(πηγή: http://www.iatrikionline.gr/IB_98/9.htm ). Αν ανατρέξει ο αναγνώστης στους πίνακες του άρθρου το δεδομένο που “βγάζει μάτι” είναι ότι στην Ελλάδα η “δημόσια δαπάνη για την υγεία ως ποσοστό της συνολικής δαπάνη για την υγεία” παραμένει από το 1995 έως στο 2002 σχεδόν σταθερή στο 50%. Στις άλλες ευρωπαικές χώρες ο σταθμισμένος μέσος όρος είναι 72%. Συνεπώς είμαστε πίσω, πολύ πίσω. Εξίσου ενδιαφέρον είναι ότι η Αγγλία (όχι κάποια σκανδιναβική χώρα) έχει 80% περίπου ως ποσοστό. Το κενό αυτό το καλύπτει φυσικά η ιδιωτική δαπάνη άρα ο μέσος Έλληνας βάζει από την τσέπη του τα μισά λεφτά για την υγεία του(!) [σημ.: το τελευταίο αυτό γεγονός δεν άλλαξε παρά τα πολλά χρόνια κυβερνήσεων που έλεγαν ότι είναι σοσιαλιστές και υπέρ της δημόσιας και δωρεάν υγείας]. Υπάρχει όμως και μια σημαντική λεπτομέρεια (πηγή: http://ec.europa.eu/economy_finance/publications/publication14994_en.pdf ). Ο μέσος όρος ηλικίας από τα 77 χρόνια για τους άνδρες θα περάσει το 2025 στα 80 (ανάλογα και στις γυναίκες). Δηλαδή σε λίγα χρόνια θα υπάρχει ένας πληθυσμός που θα έχει ανάγκη όλο και περισσότερα φάρμακα μια που τα παιδιά (0-14) θα αντιπροσωπεύουν το 14% του πληθυσμού και οι ενήλικες το 44%.

Αντί επιλόγου.

Αυτό που λείπει δεν είναι η φανφάρες και οι δηλώσεις περί μείωσης των τιμών και ελεγχόμενες εξετάσεις αλλά η απλή λογική. Γιατί σε 2-3 χρόνια οι εταιρίες θα αλλάξουν το σκεύασμα (θα βγάλουν δηλαδή την ίδια ουσία σε άλλο όνομα και κουτί) και θα έχουν το ίδιο ποσοστό κέρδους. Γιατί αν πεις στον γιατρό ότι θα γράψει μόνο 3 εξετάσεις, αν αυτός το κρίνει σκόπιμο, θα γράψει 20 που τελικά θα τις πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος μια που τόσα χρόνια το κάνει. Γιατί όταν η μάνα σου έχει πρόβλημα θα δώσεις χρήματα (από την τσέπη σου) για να πάρεις το φάρμακο από την Αμερική και ας κάνει 400 ευρώ.

Η δικιά μου “απλή λογική” λέει ότι ο μόνος τρόπος για να μειώσεις τα έξοδα στην υγεία  είναι να αγοράσεις στα δημόσια νοσοκομεία  τον κατάλληλο εξοπλισμό και να προσλάβεις προσωπικό. Αν ο απλός πολίτης ξέρει ότι στο δημόσιο νοσοκομείο θα βρει αυτό που ζητά (την υγεία του) θα το εμπιστευτεί, και τότε μόνο, θα μπορέσεις να κάνεις μια σοβαρή πολιτική φαρμάκου. Αν τώρα είσαι και σοσιαλιστής …όταν λήγει το Copyright του μορίου “Χ” βάζεις μια κρατική επιχείρηση (όπως κάνει ο στρατός για ορισμένα φάρμακα) να το παράγει για να το δώσεις με ελάχιστο κόστος στα κρατικά νοσοκομεία.  Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα…

Γ.Β

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: