Προβόπουλος Rules No 2. Το κόστος ευκαιρίας.


[σημ.: Αφορμή αυτού του post είναι οι δηλώσεις στο video του προηγούμενου άρθρου. Ορισμένα από αυτά που αναφέρω στο παράδειγμα τα έχω δει από πρώτο χέρι.]

Ψάχνοντας αριστερά και δεξιά στο Internet  μπορείς να βρεις αρκετά πράγματα για το “κόστος ευκαιρίας” που θα είναι και το θέμα της σημερινής μας “κουβέντας”. Αλλά ας πάρουμε ως αρχή τι λέει η απλή λογική.

Οι διακοπές του Κυρ Μήτσου.

Ένα πρωί το “ΚΑΠΗ” της  Κάτω Ραχούλας λέει στον Κυρ Μήτσο ότι θα του δώσει τον Ιούλιο ένα δωμάτιο στην ορεινή Αρκαδία για 7 ημέρες δωρεάν. Ο κυρ Μήτσος -μια που είναι συνετός άνθρωπός- από τον Απρίλιο αρχίζει να μαζεύει λεφτά (η σύνταξη του είναι μικρή), θα αγοράσει δυο φανέλες και ένα παντελόνι γιατί τα παλιά του έχουν χαλάσει στη ραφή (και δεν μπορεί να εμφανιστεί έτσι μπροστά σε “ξένους ανθρώπους”), θα πάρει ένα χάρτη της περιοχής και πριν φύγει (μια που θα είναι μακρυά) θα περάσει και μια βόλτα στον γιατρό γιατί δεν ξέρει τι θα βρει “σε τόση απόσταση”. Όταν φτάσει τώρα στο χωριό θα αγοράσει τις πρώτες μέρες εμφιαλωμένο νερό (δεν άκουσε ακόμα ότι είναι πόσιμο), θα πάρει δυο-τρεις φορές το ταξί (μαζί με άλλους) για να πάει σε ένα αξιοθέατο (που του είπε ο φίλος του ο Τάσσος), θα φάει 5-6 φορές έξω και το βράδυ παρά το ότι “δεν κάνει” θα πιει και κανένα “τσιπουράκι με μεζέ”.

Ανάλυση του “αυτονόητου”.

Ο κυρ Μήτσος μόνο με το γεγονός ότι πήγε για 7 μέρες διακοπές έκανε τα παρακάτω: 1)Αύξησε τις καταθέσεις στο δοκιμασμένο(?) τραπεζικό μας σύστημα, 2)Βοήθησε την αγορά με τις δυο μπλούζες του και το “τσιπουράκι” του, 3)Πήγε στον γιατρό του, 4)Όταν θα γυρίσει στην Κάτω Ραχούλα δεν θα πέσει σε κατάθλιψη για την μιζέρια του και άρα θα κοιτάξει λίγες ώρες παραπάνω το εγγονάκι του. Αυτά τα 100-200 ευρώ άρα, μόνο με το ΦΠΑ και την αύξηση της παραγωγικότητας του Κυρ Μήτσου (να κοιτάξει το εγγονάκι της κόρης του παραπάνω ώρες) το Ελληνικό κράτος τα πήρε και με το παραπάνω πίσω.  Αυτά τα λέει η απλή λογιστική της γιαγιάς μου που ήξερε μόνο από “οικονομικά της κατσαρόλας”.

Το κόστος ευκαιρίας ενός αγαθού.

Ονομάζεται κόστος ευκαιρίας  το σύνολο των ποσοτήτων του αγαθού Χ που πρέπει να θυσιάσουμε, για να αυξήσουμε την παραγωγή του αγαθού Ψ. O πόρος αυτός όμως, για να χρησιμοποιηθεί στην παρούσα του χρήση, πρέπει να εγκαταλείψει όλες τις καλύτερες εναλλακτικές του χρήσεις.  [σημ.: στο  http://www.bozatzidis.gr υπάρχει και μια γεωμετρική ανάλυση του θέματος].

Παράδειγμα (πηγή http://www.phs.uoa.gr/~ahatzis/pol_econ_gr_2004_02_r.htm): Για να ταξιδέψει κάποιος από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη με το αεροπλάνο, θα χρειαστεί περίπου μία ώρα ενώ με το τρένο πέντε ώρες. Εάν το αεροπορικό εισιτήριο κοστίζει €55 και του τραίνου €35, τι θα πρέπει να κάνει κάποιος που το κόστος ευκαιρίας του χρόνου του ισούται με €3 την ώρα; Ισχύει το ίδιο για κάποιον που το κόστος ευκαιρίας του χρόνου του ισούται με €5; Για κάποιον που το κόστος αυτό ανέρχεται σε €7;

Ας υποθέσουμε ότι το κόστος ευκαιρίας του χρόνου του Α είναι €3, του Β €5 και του Γ €7.

Ο Α εάν ταξιδέψει με το αεροπλάνο θα πληρώσει €55 αλλά θα κερδίσει τις τέσσερις ώρες επιπλέον εργασίας (4 Χ 3 = €12). Το συνολικό κόστος του ταξιδιού του με το αεροπλάνο θα φτάσει έτσι τα €43 (55 – 12 = €43). Εάν ταξιδέψει με το τραίνο θα έχει κόστος €35. Τον συμφέρει έτσι το τραίνο.

Ο Β εάν ταξιδέψει με το αεροπλάνο θα πληρώσει €55 αλλά θα κερδίσει τις τέσσερις ώρες επιπλέον εργασίας (4 Χ 5 = €20). Το συνολικό κόστος του ταξιδιού του με το αεροπλάνο θα φτάσει έτσι τα €35 (55 – 20 = €35). Εάν ταξιδέψει με το τραίνο θα έχει κόστος €35. Επομένως είναι αδιάφορος απέναντι στα δύο.

Ο Γ εάν ταξιδέψει με το αεροπλάνο θα πληρώσει €55 αλλά θα κερδίσει τις τέσσερις ώρες επιπλέον εργασίας (4 Χ 7 = €28). Το συνολικό κόστος του ταξιδιού του με το αεροπλάνο θα φτάσει έτσι τα €27 (55 – 28 = €27). Εάν ταξιδέψει με το τραίνο θα έχει κόστος €35. Τον συμφέρει έτσι το αεροπλάνο.

Επίστροφή στον Κύρ Μήτσο.

Για τον κυρ Μήτσο μας τώρα το θέμα θα μπορούσε να τεθεί ως εξής: “Αν δώσω 100 ευρώ (αγαθό Χ) στον Κυρ Μήτσο για να πάει διακοπές   πόσο κέρδος  θα έχω στο σύνολο{φόρους+ ιατρικές δαπάνες+  αύξηση της παραγωγικότητας} (αγαθό Ψ). Με συμφέρει ή να του φτιάξω ένα πάρκο ?” Και μια που οι πόροι είναι πεπερασμένοι αυτή η βασική ανάλυση θα έπρεπε να γίνει σε όλες τις επιλογές αυτού του κράτους και όχι η σφαγή των αμνών στον βωμό του ΔΝΤ.

Φυσικά (δυστυχώς) μόνο ο Κυρ Μήτσος δεν θα πάει στην Ορεινή Αρκαδία. Γιατί όταν είναι να δώσει χρήματα σε τράπεζες και “άλλα ξωτικά”, αυτή η κυβέρνηση, με αυτή την πολιτική της και αυτός ο Πρωθυπουργός* με διάφορους τρόπους ανακαλύπτουν μαγικές δικαιολογίες. Ποτέ μα ποτέ δεν θα τον  ακούσετε (Παπανδρέου) να μιλά για “κόστος ευκαιρίας”. Ίσως γιατί ξέρει ότι γι’ αυτόν… μόνο μία είναι “Η” ευκαιρία….

Γ.Β

Υ.Σ: Εμένα η Ροζίτα Μαρία Ζωή Σώκου μου άρεσε ως μέλος της κριτικής επιτροπής του «Να η ευκαιρία». Μετά έμαθα για “τα άλλα”. Τα “άλλα” θα τα δείτε στο wikipedia στο λήμμα που έχει το όνομα της. Εγώ δεν ξέρω γιατί…την συμπάθησα λίγο παραπάνω μια που “δεν μασάει τα λόγια της” όπως κάνουν διάφοροι…

*(έχω βαρεθεί να το γράφω)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: