Οι σπόροι, η οικονομία και η Ελλάδα.


Πώς θα ήταν αν όλοι οι άνθρωποι είχαν τα ίδια χαρακτηριστικά προσώπου, το ίδιο χρώμα στο δέρμα, τις ίδιες σωματικές αναλογίες στην κοιλιά, το ίδιο ύψος στο 1.70μ, το ίδιο περπάτημα και το ίδιο ντύσιμο; Προσπαθήστε τώρα να μεταφέρετε το εφιαλτικό αυτό σενάριο στις καλλιέργειες σιτηρών, λαχανικών και φρούτων δηλαδή στα επονομαζόμενα “βασικά είδη διατροφής”.

Η πηγή-αφορμή για σήμερα είναι το site της Εναλλακτικής κοινότητας «Πελίτι» (πηγή: http://www.peliti.gr/ ). Ας αρχίσουμε με τα ιστορικά δεδομένα μας. Μέχρι και πριν μερικά χρόνια, η εμπορία σπόρων “μη εγγεγραμμένων” ποικιλιών (τοπικών, παραδοσιακών και ιδιοπαραγώμενων) δεν υφίσταντο στις περισσότερες χώρες της ΕΕ έλεγχο, μιας και αποτελούσαν ένα μικρό κομμάτι της αγοράς και διακινούνταν χωρίς ανταγωνιστικές εμπορικές προθέσεις. Από το 2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (πηγή: http://biotechwatch.gr/?q=noseedpatentcampaign ) υπέβαλε μια οδηγία σχετικά με την διατήρηση συγκεκριμένων ποικιλιών καταλήγοντας σε μια σειρά οδηγιών, οι οποίες εφαρμόζονται με διαφορετικό τρόπο σε κάθε χώρα της Ε.Ε. Σημαντικό ρόλο -κατά το παραπάνω site- φέρεται να έπαιξε η σποροπαραγωγική βιομηχανία (μια διεθνής επιχειρηματική δραστηριότητα με λίγες  εταιρίες να ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς) οι οποίες άσκησαν πιέσεις για την ενίσχυση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και την προστασίας των σπόρων τους.

Σ’ ένα πρόσφατο δημοσίευμα της Ημερησίας (πηγή: http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=33793159 ) αναφέρει ότι η για την είσπραξη ενός πριμ οι καλλιεργητές θα πρέπει να χρησιμοποιούν μία από τις 74 εγκεκριμένες- πιστοποιημένες ποικιλίες σπόρων σκληρού σταριού. Και για να καταλάβει κάποιος το μέγεθος της επιλογής μόνο στη Κρήτη στο σκληρό σιτάρι βρέθηκαν από το ΤΕΙ Ηρακλείου 19 τοπικές ποικιλίες, μεταξύ των οποίων 3 από την Κρήτη, είχαν μεγαλύτερη γενετική ποικιλομορφία σε σύγκριση με τις εμπορικές ποικιλίες(πηγή: http://explore-crete.gr/local-products/products-gardens.html ) .

Αντί επιλόγου…

Οι άνθρωποι μπορούν να καταναλώσουν περίπου 7000 είδη φυτών όμως πρακτικά 3 είδη (σιτάρι, ρύζι, καλαμπόκι) αναλογούν στο 60% περίπου των θερμίδων που παίρνουμε από τα φυτά. Δηλαδή αν ελέγχεις την παραγωγή μόνο αυτών των τριών φυτών μπορείς να κάνεις τον κόσμο να πεινάσει. Για να το πω και λίγο διαφορετικά. Αν λόγου χάρη στην Ελλάδα -που βασίζεται σε ένα τρομακτικά μεγάλο ποσοστό σε εισαγόμενους σπόρους- για κάποιο λόγο (π.χ εμπάργκο) δεν έχουμε μια συνεχή ροή ο κόσμος απλά δεν θα έχει να φάει. Ενώ δηλαδή η προγιαγιά μου μπορούσε να παράγει τον σπόρο για την επόμενη χρονιά για να τραφεί, σήμερα είμαστε όλο και περισσότερο έρμαια σε κάθε λογής συμφέροντα και κέντρα. Ο απόλυτος έλεγχος με λίγα λόγια του εκάστοτε πληθυσμού. Υπάρχει φυσικά και η επίσημη δικαιολογία της μεγαλύτερης παραγωγής. Αλλά αξίζει ανεξαρτησία μας ως χώρα 2 (πιθανά) κιλά παραπάνω στάρι; Γιατί αν χάσουμε και αυτό το τρένο… θα βρούμε σύντομα μπροστά μας άλλον ένα “μονόδρομο”.

Γ.Β

Υ.Σ: Στο site μπορείτε να δείτε και άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες http://www.drakainacave.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=55&Itemid=56&lang=el

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: