Οι δημοσκοπήσεις. Γιατί αυτούς ξέρουμε, αυτούς εμπιστευόμαστε (?).


Αφορμή για το σημερινό άρθρο είναι μια δημοσκόπηση που φέρνει μπροστά από το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα την ομάδα που μας έβαλε να υπογράψουμε την δανειακή σύμβαση με το IMF και τις Ευρωπαϊκές χώρες. Περιπλανώμενος έτσι σε διάφορα blog είδα δύο ενδιαφέροντα σημεία που αξίζει (κατά την ταπεινή μου άποψη) μια σύντομη ανάλυση.

Σημείο νούμερο 1.Η αντιπολίτευση.

Η αντιπολίτευση κατά ορισμένους είναι κατώτερη των περιστάσεων. Για να μπορέσεις όμως να βγάλεις ένα ανάλογο συμπέρασμα θα πρέπει να έχεις μια σχετικά πλήρη και σφαιρική άποψη για τις θέσεις όλων των κομμάτων, ακόμα και των μικρότερων. Λόγου χάρη. Ποιος έχει ακούσει την ανάλυση των θέσεων του κόμματος “Δημοκρατικοί” (εδώ: http://www.dimokratikoi.gr), τις ιδέες του κόμματος “Κοινωνία” (εδώ http://www.koinwnia.com/ ), ή τέλος τις προτάσεις της Ανταρσύα (εδώ http://www.antarsya.org/index.php ); Πιθανά μόνο ένα μικρό μέρος της κοινωνίας. Αντιθέτως, έχει ακούσει χιλιάδες φορές τις δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, έχει διαβάσει αναλύσεις πάνω στο γιατί πρέπει να του πίνουν το αίμα και να λέει ευχαριστώ (βλ. δηλώσεις ότι χωρίς τα χρήματα του ΔΝΤ δεν θα υπήρχαν μισθοί και συντάξεις) και έχει θαυμάσει τον πρωθυπουργό στα Παρίσια και στις Βρυξέλλες να δίνει αυτό που έγκριτοι (?) δημοσιογράφοι όρισαν ως τον υπέρ πάντων αγώνα [σημ.: ο Θεός να τον κάνει].

Από τα παραπάνω, εύλογο είναι το συμπέρασμα ότι η αντίληψη της κατάστασης που έχουμε διαμορφώσει είναι -κατά μείζονα λόγο- βασισμένη σε μια πληροφόρηση τουλάχιστον αποσπασματική και έχει διαμορφωθεί από τις ειδήσεις των 8 (κατά κύριο λόγο) και τον τύπο-ραδιόφωνο με μικρότερη συμμετοχή. Αν δηλαδή έβλεπε ο μέσος τηλεθεατής, (1)τις συγκρούσεις στην Κερατέα που εδώ και ένα μήνα γίνονται σχεδόν σε καθημερινή βάση, μετά (2)τον Δημήτρη Αντωνίου (ο ιατρός που κατέθεσε μήνυση για εσχάτη προδοσία κατά της κυβέρνησης και των βουλευτών που ψήφισαν το μνημόνιο) να μιλά με ποιόν τρόπο έγινε δεκτή από τον Εισαγγελέα Εφετών, (3) τα γραφικά από interactive map στο site της International Labour Organization ( http://laborsta.ilo.org/sti/STI_map_E.html ) που δείχνουν το 32% [σημ.: ναι τριάντα δυο είναι] του ποσοστού της ανεργίας των νέων στην Ελλάδα (από 24% πριν ένα χρόνο), τον (4)Γλέτσο να λέει ότι δεν είναι δυνατόν ένας συνταξιούχος του ΟΓΑ με 300 ευρώ σύνταξη να θέλει 3 με 5 ευρώ για να πάει στο κέντρο υγείας για να πάρει φάρμακα και τέλος άκουγε (5) για μισή ώρα μια ανάλυση του Παφίλη, είμαι σίγουρος ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού θα έλεγε ότι πρέπει, αν μη τι άλλο, να πάνε σπίτι τους (η σημερινή κυβέρνηση). Όμως αυτό που βλέπει είναι, τον υπουργό να λέει ότι πρέπει να δείξουν σύνεση οι εργοδηγοί των λεωφορείων, τους δελφίνους της ΝΔ να επιμένουν ότι έχουν ψηφίσει και αυτοί αρκετά άρθρα της κυβέρνησης -μέσα σε ένα ακαθόριστο πλαίσιο συνεννόησης- και τέλος μισές αλήθειες πάνω στον μέσο όρο μισθών και συντάξεων λες και στην περιγραφική στατιστική υπάρχει μόνο αυτός για την αποτύπωση των μετρήσεων.

Σημείο νούμερο 2. Η εναλλακτική λύση.

Εξίσου συχνά παρουσιάζετε ότι δεν υπάρχει μια “σοβαρή” εναλλακτική λύση στον δρόμο που ακολουθεί η κυβέρνηση. Φυσικά, μια που η ιστορία των πολιτικών που την απαρτίζουν πηγαίνει βαθιά στον χρόνο, είναι οι ίδιοι που έλεγαν “ναι” στο σχέδιο Αναν (πηγή: http://news.pathfinder.gr/greece/politics/46350.html ) και ουσιαστικά θα πρόσφεραν την συνεκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της περιοχής στους Τούρκους. Γιατί και τότε πιθανά ήξεραν ότι υπάρχουν μελέτες πάνω στο θέμα φυσικό αέριο/πετρέλαιο και θεωρώ ότι είναι ευνόητο -ακόμα και σε ένα μικρό παιδί- ότι μια ομοσπονδιακή Κύπρος θα έβαζε στο παιχνίδι την γείτονα χώρα. Αλλά είπαν “ναι”.

Οι ίδιοι “σοβαροί” πολιτικοί είναι οι ίδιοι που χρησιμοποιούσαν το κωδικό όνομα “Μεγάλος τραγουδιστής“ (πηγή: http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=3764020 ) για το θέμα Οτσαλάν, που αν υπήρχε σήμερα στην ενεργό δράση, θα είχε αλλάξει σημαντικά υπέρ της Ελλάδας το status στην περιοχή. Γιατί είναι σαφές ότι μια Τουρκία με ένα “Κουρδικό αγκάθι” στην μετά-Σαντάμ εποχή ήταν προς το συμφέρον μας. Αλλά εμείς… τον χάσαμε κάπου στην Κένυα.

Και τέλος αυτοί “οι σοβαροί” άνθρωποι έχουν χαρακτηρίσει τον λαό που κυβερνούν ως άχρηστους, διεφθαρμένους και άλλα κοσμητικά επίθετα. Ξεχνάνε όμως να πουν ότι σε μια σχέση εξουσίας, όπως είναι αυτή του βουλευτή και στον απλό πολίτη που θέλει να διορίσει το παιδί του, αυτός που υπογράφει την απόφαση (και παίρνει την ευθύνη) είναι ο πολιτικός. Για φανταστείτε κάθε φορά που ένας ασθενής με πίεση επιμένει να φάει κοψίδια ο γιατρός του να έλεγε “δεν πειράζει” και να έκλεινε ένα μάτι στην “παρανομία”. Ποιος θα έφταιγε? Ο ασθενής -που από την φύση του δεν θέλει να αλλάξει τις διατροφικές του συνήθειες- ή ο γιατρός που δεν του “έσπασε το κεφάλι” με αποτέλεσμα να πάθει εγκεφαλικό(ο ασθενής). Και στο παραπάνω παράδειγμα (για να είναι ακόμα πιο σαφής η σκέψη μου) ο ασθενής διαλέγει τον γιατρό του, όπως ανάλογα, ο ψηφοφόρος τον βουλευτή του. Και ξαναρωτώ. Ποιος φταίει?

Κάπου εδώ τελειώνει η παρουσίαση αυτών των λιγοστών σκέψεων. Σίγουρα υπάρχουν χιλιάδες άλλες θέσεις και απόψεις. Το γεγονός όμως που παραμένει είναι ένα. Όσο η κάθε μορφή εξουσίας ελέγχει τα ΜΜΕ τόσο θα μπορεί να προπαγανδίζει τις θέσεις της ή να διαστρεβλώνει και να λογοκρίνει -άμεσα ή έμμεσα- την πραγματικότητα. Και όμως αυτή -ανεξάρτητα από το τι λένε- θα έχει ραντεβού με τη τσέπη μας γύρω στο τέλος κάθε μήνα…

Γ.Β

Advertisements

2 responses to “Οι δημοσκοπήσεις. Γιατί αυτούς ξέρουμε, αυτούς εμπιστευόμαστε (?).

  1. Sartiv 15/01/2011 στο 2:45 μμ

    Οντως ωραιο αρθρο ειναι… Συνεχισε τη καλη δουλεια !

  2. poexania 15/01/2011 στο 11:41 πμ

    Ωραιο άρθρο Γιώργη,

    ως τοσο, που έχεις εξαφανιστεί;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: