Πιστεύεις ακόμα ότι στις Δημοτικές εκλογές ψήφισες σωστά ? Οι δηλώσεις και η σκληρή πραγματικότητα.


Μια που δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τις δημοτικές σήμερα το πρωί ανάμεσα στο ένα τρέξιμο και στο άλλο μου ήρθαν στον νου ορισμένες δηλώσεις πριν τις δημοτικές εκλογές. Είπα έτσι να τις μαζέψω και να προσπαθήσω να κάνω ένα ψύχραιμο σχολιασμό αφού το θυμικό ορισμένες φορές σε σπρώχνει σε υπερβολές. Αλλά μετά ένα άρθρο που έπεσε στην αντίληψη μου άλλαξα γνώμη και είπα να συνδυάσω τα δυο αυτά ανόμοια πράγματα.

Οι δηλώσεις.

“Αυτές είναι οι μεγάλες αλλαγές, οι οποίες, σταδιακά και σταθερά, θα αλλάζουν τη ζωή των πολιτών, του λαού μας, προς το καλύτερο, ώστε το 2011 να είναι η τελευταία χρονιά της ύφεσης. Το 2012, να είναι η πρώτη χρονιά που επιστρέφουμε στην ανάπτυξη. Το 2013, με τη λήξη του μνημονίου, να έχουμε πια βάλει τις βάσεις για την Ελλάδα της δικαιοσύνης, της ευημερίας και της ανάπτυξης για όλους. Προχωράμε με συνέπεια και σιγουριά.” [σημ.: Δηλαδή το 2011 τελειώνει η ύφεση ενώ το 2013 τελειώνει το μνημόνιο. Γ. Παπανδρέου. Ομιλία στην Αθήνα. Κλειστό Σπόρτιγκ, Πατήσια, 5 Νοεμβρίου 2010 και μπορείτε να την βρείτε στο http://www.papandreou.gr ]

Η σκληρή πραγματικότητα.

Ο πλανήτης αλλάζει ραγδαία. Τόσο γρήγορα που το καλύτερο άρθρο που έχω διαβάσει εδώ και καιρό* είναι το The awful truth: education won’t stop the west getting poorer** (ελεύθερη μετάφραση του τίτλου “H γυμνή αλήθεια: Η μόρφωση δεν πρόκειται να γλιτώσει τους δυτικούς από το να γίνουν φτωχότεροι”.

Το άρθρο αρχίζει με την υπόσχεση (η διαφορετικά όνειρο) που εδώ και χρόνια (ιδιαίτερα στην μικρή μας χώρα ) έχει ποτιστεί ο κόσμος. Δηλαδή, ότι μεν οι εκάστοτε κυβερνήσεις δε μπορούν να προστατέψουν τον απλό κόσμο με κάποια κρατική παρέμβαση (γιατί αυτό είναι σοσιαλιστικό/κομουνιστικό ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το) αλλά μπορούν να μεγιστοποιήσουν τις ευκαιρίες. Έτσι, αν δουλέψουν σκληρά, η κάθε γενιά θα μπορέσει να πάει καλύτερα από τη γενιά των γονιών της.. Αποτέλεσμα ήταν, ο Χ πατέρας που λόγου έχει ένα ταξί έλπιζε ότι όταν η κόρη του γίνει πολιτικός μηχανικός και της έχει φτιάξει και ένα σπιτάκι προίκα θα ζήσει μια καλύτερη ζωή (στην Ευρώπη ή/και στην Αμερική). Η πνευματική εργασία (τα γράμματα) ήταν δηλαδή η εξασφάλιση για μια καλύτερη ζωή. Αλλά πλέον δεν είναι έτσι….

Όταν η Κίνα και η Ινδία θα κάνουν ανάλυση ακτινών χ ή την σύνταξη νομικών συμβολαίων ή τα φοροτεχνικά ή την αναζήτηση τραπεζικών πελατών και μεγάλες πολυεθνικές κάνουν τουλάχιστον κάποιο μέρος από την έρευνα τους σε φτηνές χώρες η μέση τάξη (στην Ευρώπη και στην Αμερική) θα έχει χάσει και την τελευταία ελπίδα της. Αυτή την ελπίδα που τόσα χρόνια φούντωναν και καλλιεργούσαν, από τις Ελληνικές ταινίες του 60‘ [με τον φτωχό αλλά τίμιο και με λαμπρό μέλλον φοιτητή που αγαπούσε την πλούσια νύφη] μέχρι το σήμερα με τον “Εραστή δυτικών προαστίων” [όπου ο όμορφος Σπύρος θρέμμα της δυτικής Αττικής συναντά κι ερωτεύεται την πάμπλουτη Λίζα], πέθανε ! Και δυστυχώς και για τις δυο αυτές περιπτώσεις (φτωχός διαβασμένος του 60 και τίμιος όμορφος του 2000) το παιχνίδι έχει χαθεί μια για πάντα. Γιατί στην πραγματικότητα ελάχιστοι μόνο γόνοι πλούσιων οικογενειών θα μορφωθούν σε κάποιο κολέγιο στην Κίνα και πιθανά θα βρουν κάποιον με ανάλογο Ε9 από την Βραζιλία να ενώσουν τις ζωές τους.

Αλλά ας ξαναγυρίσουμε λίγο στο άρθρο. Κάπου προς το τέλος ο συγγραφέας αναφέρει ότι ο νεοφιλελευθερισμός είναι ήδη βαθιά πληγωμένος από την οικονομική κατάρρευση(που ο ίδιος δημιούργησε) και ότι είναι κοντά στο να καταστραφεί ολοσχερώς. Για ακόμα μια φορά όμως, δυστυχώς, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα.

Δες και λίγο γύρω σου.

Ας υποθέσουμε ότι εγώ έχω μια μεγάλη εταιρία που παράγει κουμπιά και ότι είμαι αθάνατος. Το 1800 άρχισα να τα παράγω στην Αγγλία γιατί λόγο της βιομηχανικής επανάστασης μπορούσα να παράγω πολλά, σε χαμηλή τιμή και οι ανθρακωρύχοι αγόραζαν. Προσέλαβα έτσι 5 άτομα. Το 1900 πήγα στην Αμερική γιατί είχαν καλό δίκτυο μεταφορών και το πετρέλαιο ήταν τόσο φτηνό που για να έχω μεγαλύτερο κέρδος άρχισα να παράγω πλαστικά κουμπιά. Ακόμα είχα 5 άτομα ως εργαζόμενους. Κατά το 1950 αγόρασα ένα έτοιμο καλούπι και έδιωξα ένα άτομο (έμειναν 4) αλλά στο Βιετνάμ αγόραζαν αρκετά κουμπιά οι στρατιώτες. Το 1990 αγόρασα ε ρομπότ από την Ιαπωνία και έδιωξα άλλους 2 (έμειναν 2). Και έτσι έφτασα στο σήμερα.

Η “εμπορική λογική” λέει ότι αφού η αγορά έχει πάει ανατολικά θα πρέπει να είμαι γεωγραφικά κοντά της για μα μειώσω τα μεταφορικά. Η “εμπορική λογική” πάντα λέει ότι αν τα λειτουργικά μου έξοδα είναι μεγάλα (δηλαδή οι μισθοί των Ευρωπαίων 2 εργαζομένων) ή θα πρέπει να τους διώξω ή να βρω κάποιον να κάνει την εργασία τους. Συνεπώς ή θα αγοράσω κάποιο πρόγραμμα για κομπιούτερ που να σχεδιάζει κουμπιά (μια που η αυτοματοποιημένη παραγωγή μου δεν χρειάζεται χειρωνάκτες) ή θα πρέπει να προσλάβω φτηνούς σχεδιαστές. Η διαδοχή άρα είναι “έξω” οι εργάτες σε πρώτο χρόνο και “έξω” οι επιστήμονες σε ένα δεύτερο. Όλα αυτά με μια προϋπόθεση. Ότι έχω σταθερή κατανάλωση κουμπιών.

Βάλτε στο παραπάνω παράδειγμα ακόμα 2 παραμέτρους για να δείτε την δραματικότητα της κατάστασης. Όσο λιγοστεύουν οι εργαζόμενοι που έχουν χρήματα να αγοράσουν κουμπιά τόσο η αγοραστική δυνατότητα της αγοράς πέφτει. Όσο η αγοραστική ικανότητα πέφτει τόσο δεν με συμφέρει να προσλάβω ένα επιστήμονα. Όσο άρα δεν έχω ανάγκη από επιστήμονες τόσο (κατά το δόγμα σύνδεση πανεπιστημίου-εργασίας) έχω και λιγότερα πανεπιστήμια και σε μερικές γενεές η γνώση γενικά θα πρέπει να είναι εισαγόμενη. Συνεπώς θα έχω ένα εξαθλιωμένο και αμόρφωτο λαό.

Επίλογος.

Τις παραπάνω “μπακαλίστικες” σκέψεις τις έχουν κάνει σε τόνους βιβλίων και non-paper. Το ξέρουν άρα ακόμα και οι τοίχοι ότι όσο ένα μέρος του πληθυσμού πηγαίνει προς τον πάτο τόσο όλη η κοινωνία θα βυθιστεί στο σκοτάδι. Εδώ είναι και οι ιστορικές ευθύνες του Παπανδρέου αλλά και συνολικά των δυο μεγάλων κομμάτων. Γιατί γνώριζαν το παγκόσμιο πλαίσιο και το μόνο που έκαναν είναι να τρώνε, να τρώνε και να τρώνε…

Σε αυτό το παιχνίδι έβαλαν και κάμποσα μικρό-τσιράκια που ζούσαν με την ελπίδα ότι αν σφίξουν το χέρι στον άλφα ή βήτα πολιτικό θα γίνουν και αυτοί κάτι. Έμπαιναν (μετά από αγώνα και γλύψιμο) σε κάποια επιτροπή έπαιρναν 200 ευρώ και νόμιζαν ότι είχαν βρει την  «τέλεια λύση » (που την παρουσίαζαν σαν μαγκιά). Αλλά το παιχνίδι έσπασε και έχουν αρχίσει να βλέπουν το πραγματικό πρόσωπο ενός status που ήταν ενεργά μέλη.

Γιατί αλήθεια πως αισθάνεται ο πολίτης (κατά προτίμηση ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ) που σήμερα πήρε 200 ευρώ δώρο του Πάσχα. Ή πως νοιώθει, όταν περιμένει στην εφορία να του πουν ότι για το χωραφάκι του στα Τρίκαλα άλλαξε φορολογική κλίμακα και ας έχει να πάει 20 χρόνια. Ή πως θα νοιώσει αύριο, όταν θα πάει σε κάποιο κρατικό νοσοκομείο (αφού δεν είχε χρήματα να πληρώσει ιδιωτική ασφάλεια) και ανακαλύψει ότι οι συγχωνεύεις κλινικών/νοσοκομείων που ετοιμάζει ο υπουργός ήταν ο προθάλαμος για την καταστροφή του ΕΣΥ αφού μόνο μια εξέταση με τα ακουστικά επιτρέπει ο μάνατζερ να κάνει ο γιατρός και όχι πάνω από 10 λεπτά ανά ασθενή.

Και τέλος, επιστρέφοντας στο παράδειγμα μας, όλα αυτά έγιναν μόνο και μόνο για να μπορεί μια εταιρία…να φτιάχνει κουμπιά! Προς το παρόν, ίσως, υπάρχουν άτομα που νομίζουν ότι απλά έχασαν προσωρινά τις θέσεις τους. Όμως κατά το Αγγλικό…  game over man.

Γ.Β

Υ.Σ: για το θέμα αναδιάρθρωση (δηλαδή χρεωκοπία) το μενού που έχουν ετοιμάσει στο μυαλό τους είναι μάλλον προβλέψιμο. Μόλις γίνουν λίγο πιο σκούρα τα πράγματα θα πάμε σε εκλογές (για να σωθούν ορισμένα πολιτικά τζάκια), θα κάνουν οικουμενική και θα μας αλλάξουν τα φώτα μετά το κανόνι.

*)μετά από ορισμένα της http://stovoreiostereomatiselva.blogspot.com/ που σας προτείνω γενικότερα λόγω και της ποιότητας του λόγου και της σχεδόν επαγγελματικής πλαισίωσης με εικόνες του κάθε άρθρου που γράφει.

**) στα αγγλικά εδώ http://www.guardian.co.uk/commentisfree/2011/feb/28/education-jobs-middle-class-decline και η μετάφραση του στα ελληνικά εδώ http://foithtikokinhma.blogspot.com/2011/03/h.html#more .

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: