Τα ναρκωτικά, η πολιτική και θάνατος των Ελλήνων. Πτυχές ενός εθνικού δράματος χωρίς τέλος.


Αφορμή για το σημερινό άρθρο είναι ο θάνατος ενός παιδιού 15 ετών. Για την ακρίβεια η αυτοκτονία του. Το δραματικό αυτό γεγονός είναι σίγουρα συναισθηματικά φορτισμένο [σημ.: Τα συλληπτήρια μου στους γονείς του παιδιού] αλλά υπογραμμίζει για άλλη μια φορά την de facto απουσία κάθε μορφής ουσιαστικής παρέμβασης του Ελληνικού κράτους σε ομάδες υψηλού κινδύνου όπως οι νέοι, οι τοξικομανείς και οι ηλικιωμένοι. Αλλά τι σημασία έχει αφού αρκεί να είμαστε άριστοι μαθητές του ΔΝΤ…

Τα ναρκωτικά και η πολιτική.

Αν ψάξει κάποιος λίγο τον ορισμό των λέξεων εξάρτηση-ναρκωτικά θα καταλήξει πιθανά στο συμπέρασμα ότι αναφέρονται στην επίμονη χρήση ψυχοτρόπων ουσιών με σκοπό την ευχαρίστηση.
Δηλαδή ο χρήστης θέλει να αλλάξει την υποκειμενική αντίληψη του κόσμου (ψυχοτρόπος) λαμβάνοντας όλο και μεγαλύτερες ποσότητες μιας χημικής ουσίας (συνήθως). Παράλληλα όμως με τα παραπάνω, ελπίζει και σε ένα τελικό αποτέλεσμα που δεν είναι παρά η ευχαρίστηση ή διαφορετικά η ηδονή (τουλάχιστον στα αρχικά στάδια, πριν εισέλθει στον δαίδαλο της εξάρτησης).
Σε αυτό το σημείο ίσως αξίζει ένας παραλληλισμός με την πολιτική κατάσταση της μεταπολιτευτικής Ελλαδίτσας. Τόσα χρόνια -αρκετοί από εμάς- νόμιζαν ότι ένα σύστημα -που έβλεπαν ως άδικο και ηθικά σάπιο- ποτέ δεν θα τους αφορούσε αλλά σαν ναρκομανείς απλά ζητούσαν την “δόση τους” με το μικρορουσφέτι ή την μπαγαποντιά. Η “εθνική μαστούρα” της πολιτικάντικης ασυδοσίας σε όλο της μεγαλείο δηλαδή και ένα σήμερα που μοιάζει σαν το Ελληνικό Κράτος να είναι διασωληνωμένο από αγύρτηδες γιατρούς που -ω έκπληξη- ξεψυχά. Και όμως ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν τις ειδήσεις από φιλοκυβερνητικά κανάλια και πιστεύουν ότι ο κύριος Παπανδρέου …τουλάχιστο τρέχει !

Ο Θάνατος των Ελλήνων και το δράμα χωρίς τέλος.

Δεν έχει νόημα να σταθεί κάποιος στις δηλώσεις περί πόσο κακή είναι φοροδιαφυγή και άλλα ευφυολογήματα των διαφόρων υπουργών, τηλεοπτικών παπαγάλων και άλλων πτηνών. Είναι εμφανές άλλωστε ότι ποτέ ένα εφοπλιστής δεν θα πληρώσει τόσους φόρους όσο ένας μισθωτός γιατί απλά θα αλλάξει σημαία στα καράβια του. Όπως είναι εμφανές ότι να κάνεις τον ρουφιάνο του γείτονα σου για τα 5 τετραγωνικά που έχει “κλέψει” στην πολεοδομία δεν θα λύσει σίγουρα κανένα μα κανένα πρόβλημα όταν υπερκοστολογείς κάθε δημόσιο έργο. Γιατί σε ένα πλαίσιο ελεύθερης διακίνησης ατόμων και κεφαλαίων πάντα θα υπάρχει τρόπος να κάνεις μια παρανομία. Ίσως θα γίνει λίγο πιο δύσκολο για τον απλό πολίτη αλλά οι “γνωστοί φίλοι”, χαρούμενοι, θα μεταφέρουν βαλίτσες ανά τον κόσμο.
Ας το θέσω λίγο διαφορετικά όμως. Η φιλολογία περί πάταξης της φοροδιαφυγής είναι ένα καλό επικοινωνιακό τρικ. Αλλά χάρη και στην γεωγραφία της Ελλάδας δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Γιατί το Χ ξενοδοχείο στην Αμοργό δεν θα κόψει ποτέ όλες τις αποδείξεις, γιατί ο Χ αγρότης θα πουλήσει μαύρα και μισοτιμής τα ζαρζαβατικά του στην γειτόνισσα, γιατί τέλος ο κάθε επίορκος απλά θα πάει ταξίδι στην Ρώμη για να αγοράσει ακριβά ρούχα Armani αντί να πάει στο Κολονάκι με την φοροκάρτα του ! Ποιος θα πληρώσει άρα ? Ο φτωχός τίμιος εργαζόμενος που μετά που του είπαν ότι θα του μειώσουν των μισθό (για να γίνει ανταγωνιστικός), μετά που θα έχει δώσει τον μισό μισθό του σε κάθε είδους φακελάκι, στο τέλος θα ακούσει ότι μια πέρασε το πλαφόν (που οι σοφοί του Υπουργείου Οικονομικών όρισαν) και θα πρέπει να τα δώσει ακόμα και τα ψίχουλα που έμειναν στο εκκαθαριστικό της Εφορίας!

Η λύση (πιθανά).
Μέσα από τις γραμμές του ιστολογίου που έχω κατά καιρούς γράψει (για όσους το διαβάζουν συχνά) θεωρώ ότι όλοι μπορούν να καταλάβουν τι θεωρώ εγώ ως λύση. Όμως -μια που είναι αρχή του γράφοντος να μην καθοδηγεί αλλά κατά το δυνατόν να προβληματίζει- θα ήθελα κλείνοντας να μοιραστώ μια ερώτηση μαζί σας.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ ενός τοξικομανή και ενός που πιστεύει ότι θα φτιάξουν τα πράγματα με το μνημόνιο (δανειακή σύμβαση με εμπράγματα δικαιώματα) ?

Γ.Β

Υ.Σ: Έχω την εντύπωση ότι είναι μόνο θέμα χρόνου πότε θα γίνει η επέμβαση από την ξηρά στην Λιβύη.  Μάλλον πάντως ο Αύγουστος είναι ένας «καλός» μήνας. Ε…να σπάσει και η ζέστη βρε παιδί μου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: