Ο ηγέτης και η πολιτική του προέκταση.


Για όσους διαβάζουν εφημερίδες και βλέπουν λίγη τηλεόραση δεν είναι άγνωστη η έκφραση “σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχει ένας ηγέτης όπως παλιά”. Είναι δε τόσο διαδεδομένη η ελπίδα για την εύρεση του, που συχνά ακόμα και άτομα χωρίς αποδεδειγμένα καμία υστεροβουλία (λόγου χάρη απλοί άνθρωποι σε συνεντεύξεις του δρόμου) αναπολούν πρωταγωνιστές αμφιβόλου ποιότητας της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας. Και πως να τους κακίσεις ?

Ο ηγέτης ηγεμόνας.

Το πιο καλό ίσως βιβλίο για τους ήρωες είναι ένα παλιό (πλέον) βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο “Ο Υπεράνθρωπος Των Μαζών”. Αν προσπαθήσεις να μεταφέρεις λίγο το πνεύμα του βιβλίου στην ελληνική πραγματικότητα δεν μπορείς να μην σταθείς στην πρωθυπουργική προσωπολαγνεία της δεκαετίας του 80′ ή λίγο παλαιότερα στην κοσμική αγιοποίηση του Ελευθέριου Βενιζέλου και του “Βασιλέως των Ελλήνων”. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Τις φωτογραφίες στους τοίχους καταστημάτων που δήλωναν σε πιο λαϊκό θεό πιστεύεις, τα ξερονήσια, τις διαμάχες στα καφενεία για το αν είσαι πράσινος ή μπλε, τις εκφράσεις επάρατη (καταραμένη δηλαδή), συμμορίτες, φασίστες ή τέλος τα κονσερβοκούτια.
Όμως όλα αυτά είχαν ένα σαφές πολιτικό πλαίσιο που σήμερα δεν υπάρχει (και καλό είναι να το καταλάβουμε όλοι μας). Δεν υπάρχει δηλαδή ένας γεωπολιτικός σαφής διαχωρισμός του πλανήτη που θα κάνει ως φόντο στον δυισμό “καλό-κακό”. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι αντιδημοκρατικές πρακτικές, η καταπίεση του ασθενέστερου και ο ευτελισμός κάθε έννοιας αξιοπρέπειας έπαψαν να υπάρχουν. Απλά, ενώ πριν από 50 χρόνια είχες 2 αυλάκια να ακολουθήσεις, σήμερα δεν βλέπεις παρά μόνο τα απόνερα μιας μπόρας που σου έρχεται στο κεφάλι ενώ είσαι πεπεισμένος ότι έχεις ομπρέλα.

Η πολύχρωμη ομπρέλα.

Για όσους είναι κομματικά ενταγμένοι κάπου, “το κόμμα” έχει δώσει την λύση στα υπαρξιακά τους προβλήματα. Οι εκάστοτε αρχηγοί και δελφίνοι μετατρέπονται αυτόματα σε σοφούς που πάντα ξέρουν την απόλυτη αλήθεια, οι αντίπαλοι έχουν πάντα άδικο (άντε αν έχεις και μεγαλόψυχο αρχηγό μπορεί να έχουν σε ορισμένα σημεία και λίγο -τόσο δα- δίκιο) και έτσι δεν έχεις ανάγκη ούτε τον διάλογο ούτε φυσικά τον συνάνθρωπο σου. Γιατί στον κόσμο αυτό υπάρχεις μόνο “εσύ και το κόμμα”. Ο πολιτικός αυτισμός (ως γενικότερη στάση ζωής και όχι ως διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή) σε όλο της το μεγαλείο. Και δυστυχώς… αυτό ζητά αρκετός κόσμος στην Ελλάδα.

Ήρωας κατά λάθος.

Πόσοι από εμάς ήξεραν που και πότε συνεδρίαζαν τα καταργηθέντα συνοικιακά συμβούλια ? Εγώ πάντως ενώ γνώριζα τον νικητή του Big Brother (τα τσακάλια του marketing είχαν φροντίσει να το μάθω) δεν είχα ιδέα που γινόταν. Ή διαφορετικά, πόσοι από εμάς γνωρίζουν που υπάρχουν κεραίες κινητής τηλεφωνίας για να καταγγείλουμε στις αρχές (αν υπάρχει ανάγκη φυσικά) τυχών παρανομίες ή παραβλέψεις. Μάλλον ελάχιστοι.
Άρα, σε ένα πλαίσιο που δεν σε ωθεί να αναμιχθείς στα κοινά είναι φυσικό επακόλουθο μάλλον “κατά λάθος” να μάθεις και πιθανά να πράξεις κάτι. Και χωρίς να παραβλέπω την ατομική ευθύνη (ακόμα και αδιαφορία) του κάθε ενός από εμάς, είναι σαφές ότι αν θέλεις να μαζέψεις καρύδια και κανείς δεν σου λέει που είναι η σκάλα… μάλλον θα αποτύχεις.

Επίλογος.

Είναι πραγματικά δύσκολο μια τόσο καλά μαθημένη συμπεριφορά (η πατερναλιστική διαχείριση του δημοσίου βίου) να αλλάξει από την μία μέρα στην άλλη. Προσωπικά πάραυτα πιστεύω ότι όλοι μπορούν να έχουν μια καλή ιδέα για τον τόπο αρκεί να τους δοθεί το κατάλληλο βήμα. Μα πριν -αν θέλουμε να πάμε μπροστά- πρέπει να βρούμε και να αφαιρέσουμε κάθε εμπόδιο στην ενεργό συμμετοχή του μέσου πολίτη στα κοινά. Έτσι και αλλιώς… οι ηγέτες μας τελείωσαν.

Γ.Β

Υ.Σ:Μια καλή ανάλυση για το θέμα Στρος Καν θα την δείτε εδώ http://lascapigliata.wordpress.com/2011/05/15/%CF%83%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%BF%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%BF/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: