Working with the enemy. Τι δεν λένε στα κανάλια (πιθανά).


Αυτή την περίοδο λόγω διαφόρων γεγονότων είμαι ουσιαστικά off-line. Είναι όμως μια κρίσιμη ιστορικά περίοδος και θεωρώ ότι έπρεπε να γράψω ορισμένα σχόλια για την επικαιρότητα, έστω και χωρίς τις παραπομπές που βάζω συνήθως.

Εν αρχή, η Ουκρανία. Προσωπικά βρίσκω την κατάσταση αρκετά επικίνδυνη γιατί μπορεί να τροφοδοτήσει μια νέα εποχή -αρνητική- μεταξύ της Ε.Ε και της Ρωσίας. Κερδισμένες θα είναι οι ΗΠΑ, που ως γνωστό είναι πλέον ενεργειακά αυτόνομες, λόγω του σχιστολιθικού αερίου που παράγουν σε αφθονία. Η Ευρώπη όμως έχει ανάγκη την ενέργεια από την Ρωσία όπως και η Ρωσία έχει ανάγκη το σκληρό/ακριβό  Ευρώ της Ε.Ε. Αν συνεπώς μια ρήξη σταματήσει αυτή την σχέση, θα πρέπει η μεν Ευρώπη να αγοράσει από τρίτους ενέργεια (π.χ Καζακστάν, Αραβικές χώρες, Αφρική), η δε Ρωσία να συνδέσει την τύχη της περισσότερο με τον άλλο μεγάλο αγοραστή (Κίνα). Συνεπώς, το Ουκρανικό ζήτημα -αν εκτραπεί- θα έχει δυο νικητές (ΗΠΑ-Κίνα) και δύο χαμένους (Ε.Ε-Ρωσία). Την Ελλάδα -κατά μια διαβολική σύμπτωση- μάλλον την συμφέρει η εκτροπή, αφού μέσω των ενεργειακών αγωγών (αγωγοί φυσικού αερίου) θα γίνει ένας βασικός διακομιστής (μαζί με την Τουρκία και την Ιταλία).

Στα δικά μας τώρα… Προσωπικά εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι θέμα χρόνου η άτακτη χρεοκοπία. Το ΑΕΠ πηγαίνει όλο και χαμηλότερα, οι επενδύσεις είναι στο ναδίρ και δεν είμαστε θωρακισμένοι στην επόμενη κρίση. Μια κρίση λόγου χάρη στην αγορά της Κίνας ή μια ευρεία σύγκρουση στην Μέση Ανατολή (π.χ στην Συρία) θα βρει την Ελλάδα χωρίς τη δυνατότητα να αγοράσει ακριβό πετρέλαιο ή στάρι. Με λίγα λόγια ο ασθενής κρίκος της Ε.Ε θα σπάσει και θα μείνει μόνος του. Και αν γίνουν επενδύσεις περίπου 70 δις -μετά από πολιτική απόφαση- θα είναι ευκαιριακές και χωρίς ελπίδα για να παραμείνουν. Λόγου χάρη θα ξεπουληθούν τα αεροδρόμια, θα πάνε στα ύψη τα ναύλα (όπως έχει γίνει στο Ελ. Βενιζέλος και στα διόδια), θα χειροτερέψουν οι δείκτες στις μεταφορές (γιατί θα είναι ακριβές και μη ανταγωνιστικές) και στο τέλος οι χρεωμένες ιδιωτικές επενδύσεις θα εξαγοραστούν -όπως έκανε ο Καραμανλής το 70′- από το κράτος. Με λίγα λόγια… άλλη μια κλοπή του εθνικού πλούτου με μέθοδο και συνέπεια.

Φυσικά για το τελευταίο θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος «γιατί είμαι τόσο απαισιόδοξος» μια που θα μπορούσε (?) η ιδιωτική πρωτοβουλία να μας ξελασπώσει. Η απάντηση είναι γιατί δεν υπάρχει σχεδιασμός. Το ακριβό τσιμέντο (ξεπούλημα ΑΓΕΤ), τα ακριβά διόδια (ή η επέκταση τους σε νησιά που δεν έχουν όπως λόγου χάρη η Κρήτη), τα ακριβά ναύλα (ξεπούλημα αεροδρομίων και λιμανιών), τα ακριβά σκουπίδια, το φαγητό που εισάγεις από το εξωτερικό, κτυπούν άμεσα την «βαριά βιομηχανία» της Ελλάδας, τον τουρισμό. Και αν -λόγω πολέμων/αναταραχών- αρκετές ανταγωνίστριες χώρες είναι εκτός συναγωνισμού, αργά ή γρήγορα, θα ξαναμπούν στο παιχνίδι με αποτέλεσμα να μας βγάλουν εκτός συναγωνισμού, λόγω κόστους.

Κλείνοντας αυτές τις σκέψεις, θεωρώ ότι και στην Ελλάδα θα γίνει ότι και στην Κύπρο. Κούρεμα στις καταθέσεις των πολιτών. Πιθανά αυτή η πράξη θα είναι και η αρχή της μεγάλης αναταραχής, που θα μας βγάλει εκτός ευρώ. Αλλά όλα αυτά είναι υποθέσεις….

Γ.Β

Υ.Σ: Οι εκλογή δημάρχου είναι πολιτική απόφαση.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: