Category Archives: Germany

Η Ελλάδα σε πόλεμο. Καιρός να τα πούμε όπως είναι…

Δεν πίστευα ποτέ ότι θα έγραφα ένα ανάλογο άρθρο. Όμως μετά την απόφαση της ΕΚΤ είναι σαφές ότι είμαστε σε οικονομικό πόλεμο. Πόλεμο των τραπεζών ενάντια στην λαική εντολή. Και αν ακόμα αυτή η εντολή είναι (κατά την άποψη μου) λίγο «γιαλαντζί» δεν πάυει να λέει κάτι σαφές. Ο ελληνικός λαός δεν μπορεί άλλο να είναι παρία του Γερμανικού κατεστημένου. Απλά, όμορφα μαζεμένα. Ο ελληνικός λαός δεν είπε ότι δεν θέλει τον καπιταλισμό. Είπε ότι μέσα σε αυτό το αστικό πλαίσιο θέλει να αναπνεύσει. Αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό από την Γερμανική νομεκλατούρα.

Ο επόμενος χρόνος θα κρίνει. Ή θα γίνει ρίξη ή θα γίνει αυτό που θέλει το 4ο Ράιχ. Προσωπικά θεωρώ ότι είναι καιρός να φύγουμε από την Ε.Ε και να πάμε στο εθνικό νόμισμα. Θα πάρει 5 χρόνια να πάρει μπρός η οικονομία. Θα πάρει 5 χρόνια να βρούμε το μείγμα. Θα πάρει 5 χρόνια δύσκολα. Αλλά τουλάχιστο θα έχουμε το κεφάλι ψηλά. Σαν έλληνες…

Γ.Β

Y.Σ: http://www.capital.gr/News.asp?id=2221074

Μείωση του χρέους. Black humor

mei

No comment

Γ.Β

Υ.Σ προς τον κύριο Τσίπρα:

Οι προγονοί μας, στις αρχές του 19ου αιώνα, ήταν κτηνοτρόφοι και γεωργοί χωρίς καμία στρατιωτική εκπαίδευση, εκτός ελαχίστων που υπηρέτησαν στα αγγλικά στρατεύματα των Επτανήσων και ακόμη λιγότερων που υπηρέτησαν στο ρωσικό στρατό. Οι στρατοί στην Ευρώπη πριν τη γαλλική επανάσταση μάχονταν μόνο σε σχηματισμό παράταξης, δηλαδή ο ένας κατ΄ αγκώνα δίπλα στον άλλο, σε ζυγούς που απείχαν περί τα 10 μ. Απαγορευόταν και θεωρείτο λιποταξία η απομάκρυνση οπλίτη από την παράταξη.

Οι πρώτοι φιλέλληνες που ήρθαν για να βοηθήσουν τον απελευθερωτικό αγώνα, ήταν φιλελεύθεροι άνθρωποι, λάτρεις της γαλλικής επανάστασης και της αρχαίας ελληνικής ιστορίας. Οι άνθρωποι αυτοί θέλησαν να οργανώσουν τους ατίθασους και απείθαρχους έλληνες της εποχής εκείνης ώστε να πολεμούν με τακτικές που δεν άρμοζαν στην ελληνική ιδιοσυγκρασία, της γεωγραφία της περιοχής και που είχαν ξεπεραστεί ήδη στην Ευρώπη από τη φιλελεύθερη αντίληψη που σάρωσε τα συντηρητικά καθεστώτα. Η μάχη του Πέτα, κοντά στην Άρτα, τον Ιούλιο του 1822, οδήγησε στη θλιβερότερη ήττα της Επανάστασης και στην απώλεια του μεγαλύτερου μέρους των 93 αξιωματικών φιλελλήνων και τη διάλυση του πρώτου τακτικού τάγματος που αποτελείτο από 590 αξιωματικούς και στρατιώτες, ακριβώς λόγω της λανθασμένης τακτικής που εφαρμόσθηκε.

Μετά το πάθημα αυτό οι Έλληνες όταν πολεμούσαν συνέχισαν να εφαρμόζουν την τακτική των κλεφτών και του ανταρτοπολέμου. Δεν χρησιμοποίησαν ξανά σχηματισμούς παρατάξεως. Δεν πιάνανε τον κάμπο αλλά όπως στα Δερβενάκια (Ιούλιος 1922) ταμπουρώνονταν στα ριζά του βουνού και ενεδρευτικά αιφνιδίαζαν τον εχθρό. Η ίδια τακτική, της φθοράς του αντιπάλου εφαρμόσθηκε με επιτυχία σε μεταγενέστερους πολέμους. Εφαρμόσθηκε στην Εθνική Αντίσταση 1941-1945. Ήταν η τακτική των ελεύθερων ανθρώπων, με τις ελάχιστες στρατιωτικές γνώσεις αλλά με την τεράστια ορμή και θέληση για Ελευθερία.

Αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά ότι ο πόλεμος δεν είναι μόνο αντιπαράθεση στρατιωτική αλλά και πολιτιστική. Η ατομικότητα του Έλληνα αγωνιστή καθόριζε τον ελιγμό του. Δεν ήταν ο καταπιεσμένος κεντροευρωπαίος που πιστός στο φεουδάρχη του υποχρεωνόταν να μπει στο ζυγό. Αυτός καθόριζε την ώρα του κινδύνου για τη ζωή του (όχι του θανάτου του όπως ο Ιάπωνας καμικάζι) αλλά και την ώρα της ελευθερίας του στα βουνά. Φορούσε πλουμιστά ρούχα και κορόιδευε τον αντίπαλο. Αντέτασσε τους δικούς του τρόπους πολέμου στις ΄΄κεντρικές λογικές΄΄ της πειθαρχίας που επικρατούσαν στην Ευρώπη. Χωρίς να ξέρει από Διαφωτισμό αγαπούσε τις φιλελεύθερες απόψεις.

[Πηγή του υστερόγραφου ήταν τμήματα από το άρθρο του: http://www.onalert.gr/stories/To_antartiko_toy_1821Enas_strathgos_analyei_tis_taktikes_toy_polemoy/13239 ]

Αρέσει σε %d bloggers: