Tag Archives: αυτάρκεια

Θα πω όχι. Σχόλια για μια χώρα με στραβισμό.

Αρχικά θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι σε αυτό το δημοψήφισμα θα πω, όχι. Και αυτό θα γίνει όχι γιατί είμαι μέλος ενός κόμματος ούτε γιατί με έχει πείσει ο Τσίπρας ότι ακολουθεί τον δρόμο προς το εθνικό νόμισμα (κάτι που ελπίζω… όπως είναι σαφές). Απλά, γιατί ξέρω ότι αν βγάλεις το μαχαίρι πρέπει να είσαι έτοιμος να το καρφώσεις. Διαφορετικά στο καρφώνει ο άλλος! Παράλληλα όμως είναι σαφές, ότι μια νομιμοποίηση του μνημονίου με ένα δημοψήφισμα είναι το χειρότερο όπλο που μπορούμε να δώσουμε σε αυτούς που θέλουν να ξεπουλήσουν την χώρα. Γιατί ποιος θα μπορέσει να πει όχι στο ξεπούλημα της χώρας μετά από ένα ναι. Κανείς.

Το μεσοπρόθεσμο μέλλον ανεξάρτητα αποτελέσματος.

1)Αρχικά οι τράπεζες δεν θα ανοίξουν την Τρίτη ακόμα και να αναλάβει ο Μητσοτάκης ως πρωθυπουργός και ο Άδωνης υπουργός οικονομικών. Δεν θα ανοίξουν όχι μόνο γιατί δεν υπάρχει τόσο ρευστό αλλά και μόλις ανοίξουν θα γίνει bank run (μικρό ή μεγάλο).

2)Οι διαπραγματεύσεις δεν θα έχουν την υποστήριξη μεγάλου μέρος του πληθυσμού. Συνεπώς θα πρέπει η ΕΕ να πείσει ένα 40-50% ότι οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών δεν είναι κοινοί εγκληματίες του ποινικού. Συνεπώς, εκτός από τους πληρωμένους δημοσιογράφους, de facto θα πρέπει να κάνουν υποχωρήσεις.

3)Αν δει κανείς το ευρύτερο Ευρωπαικό πλαίσιο ή θα οδηγηθούμε σε αυταρχικές λύσεις ή θα φύγουν σοβαρά κράτη (Ιταλία, Γαλλία). Προσωπικά πιστεύω ότι η αστική δημοκρατία στην Ευρώπη έχει τελειώσει… άρα θα υποστούμε όλοι την “δικτατορία του κέντρου” (βλέπε Ποτάμι και τις δηλώσεις περί φτωχών της κυρίας Λυμπεράκη).

4)Τα στεγαστικά δάνεια όσο παραμένουμε στην ΕΕ και στο Ευρώ είναι υπό κίνδυνο. Συνεπώς, δεν θα μου κάνει εντύπωση και να αρθεί ο νόμος Κατσέλη αλλά και να γίνει ότι και στην Ισπανία και στις ΗΠΑ (μαζικές εξώσεις)

5)Το κούρεμα τον καταθέσεων (ξανά όσο παραμένουμε στην ΕΕ και στο Ευρώ) είναι μια σαφής πιθανότητα. Υπολογίζω ότι θα πάει από 30-50% τα χρήματα που θα χάσουμε! Αλλά ακόμα και να μην γίνει, η φορολογία και το ΦΠΑ στο 23% θα κάνουν έξοχα την δουλειά τους.

6) Περίπου σε 2 έτη από σήμερα θα ήμαστε γύρω στο 20% πιο φτωχοί. Συνεπώς σε μια 7ετία θα έχουμε χάσει το 40% των εισοδημάτων του 2008. Ως αποτέλεσμα θα δούμε τους δείκτες της ανεργίας να παραμένουν υψηλοί, την παιδική θνησιμότητα να αυξάνει και όλους τους δείκτες welfare να πηγαίνουν κατά διαβόλου.

7)Ο TTIP και το TISA θα αλλάξουν άρδην το εργασιακό τοπίο. Μόνο ιδιωτικές επιχειρήσεις, με ατομικές συμβάσεις και ακριβές υπηρεσίες. Συνεπώς… αύξηση της κοινωνικής ανισότητας, εγκληματικότητα και μετατροπή την χώρας σε τριτοκοσμικό προάστιο του Βερολίνου.

Τι μπορώ να κάνω για αυτό?

Καταρχήν να αλλάξω το σύστημα. Και μια που δεν είναι όλοι έτοιμοι ας μοιραστώ μαζί σας ορισμένες ιδέες.

1)Όσο υπάρχει το δικαίωμα ψήφου (!!!) προσέχω να μην την δίνω σε φίλους του κατεστημένου των Βρυξελών.

2)Προσπαθούμε να μην αγοράζουμε τίποτα. Αυτό σημαίνει αλλαγή του τρόπου ζωής (από την βιβλιογραφία όταν μια μεταβολή στην ζωή μας περάσει τους 6 μήνες γίνεται πλέον κτήμα μας). Συνεπώς… αυτάρκεια, αυτάρκεια και αυτάρκεια. Μετατρέπουμε το αμάξι μας να καίει αλκοόλη (το you tube βρίθει από πληροφορίες του είδους), συλλέγουμε σπόρους, δημιουργούμε μια αλυσίδα από την πρωτογενή παραγωγή έως το τελικό προϊόν. Και για να γίνω λίγο πιο σαφής για το τελευταίο οι γιαγιάδες μας είχαν το πρόβατο, που έβγαζε μαλλί αλλά και τον αργαλειό (φτιαγμένο από ντόπιο ξύλο) για να φτιάξουν ρούχα. Ανάλογα δεν έχει αξία να βγάζεις στάρι αν δεν μπορείς να το μετατρέψεις σε αλεύρι με ένα μύλο για να φτιάξεις ψωμί!

3)Ευαγγελιζόμαστε την ιδέα εξόδου από την ΕΕ και το Ευρώ αλλά και προετοιμαζόμαστε για αυτό.

4)Προσπαθούμε να διαβάζουμε ιστορία. Όσο και να μοιάζει παράξενο να ξέρεις τι έγινε κατά το παρελθόν βοηθά να υπολογίσεις το μέλλον. Τόσο απλά…

Κλείνοντας. Δυστυχώς τίποτα καλό δεν θα συμβεί σε παγκόσμιο επίπεδο τα επόμενα 2 έτη. Ο λόγος είναι η όλο και αυξανόμενη συγκέντρωση πλούτου στα χέρια λίγων και η Κινεζοποιήση του πλανήτη. Ένα κόμμα, διαφθορά και καταπίεση. Ίσως μπήκαμε στον 2ο Μεσαίωνα. Ίσως…

Γ.Β

Η εφεύρεση του καπιταλισμού: Πώς οι αυτάρκεις αγρότες έγιναν μισθωτοί σκλάβοι της βιομηχανίας

Ρουά ματ 2. Το πολιτικό τέλος του Σύριζα.

Μια εποχή που ο Σύριζα έχει έτοιμα τα σακάκια να αναλάβει, ο πολιτικός του θάνατος θα είναι αργός… και δυστυχώς θα ρίξει την Ελλάδα σε μια άνευ προηγουμένου λεηλασία εκ μέρους των ξένων.

Η μικρή ανάλυση.

Φυσιολογικά ο πρόεδρος δεν θα βγει στις 29/12. Μέχρι τότε όμως η οικονομία θα δεχθεί τόσο μεγάλα πυρά που ακόμα και να αναλάβει με απόλυτη πλειοψηφία, δεν θα μπορεί να διαπραγματευτεί. Ουσιαστικά, θα τον αναγκάσουν να δεχθεί τα πάντα. Και μια που είναι αστικό κόμμα (ο Σύριζα) δεν θα μπορέσει να προβάλει ούτε μία αντίσταση. Γιατί ας μην το ξεχνάμε… άλλο Σύριζα (όσο αριστερό και να λέει πως είναι) άλλο ΚΚΕ. Δεν έχει δηλαδή, ούτε το ιδεολογικό βάθος του ΚΚΕ ούτε φυσικά αποφασισμένα άτομα -έτοιμα να τρώνε για ένα μήνα χαρούπια (χαριτολογώντας)-, αρκεί να υπάρχει το «κόμμα» στην εξουσία. Με απλά λόγια… άλλο ένα γιαλαντζί αντιμνημονιακό κόμμα (όπως η ΝΔ κάποτε), θα δει αυτό που βλέπουμε όλοι. Ότι είμαστε δεμένοι μέχρι τα μπούνια μέσα στην Ε.Ε και το ευρώ.

Λίγες σκέψεις.

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι το έλλειμμα δημοκρατίας, αυτάρκειας, αυτονομίας και η σαθρή δομή του κράτους. Δεν είναι οικονομικό, όσο αιρετικό και αν ακούγεται σήμερα. Γιατί λόγου χάρη, αν ο βωξίτης ήταν κρατικός 100% θα μπορούσαμε να τον ανταλλάξουμε με πετρέλαιο, με φάρμακα ή αν ο χρυσός ήταν κρατικός -με τις τιμές που έχει σήμερα- θα μπορούσαμε να έχουμε όλοι μια αξιοπρεπή υγεία. Συνεπώς, αν ο πλούτος του έθνους είναι κέρδος σε διάφορα κέντρα… απλά η κοιλιά μας θα είναι άδεια για πολλά χρόνια.

Σίγουρα όμως, δεν μπορεί κανείς -που έχει λίγο μυαλό- να πει ότι η μετάβαση σε μια αυτάρκη, αυτόνομη, αλληλέγγυα δημοκρατία θα είναι εύκολη. Γιατί λόγου χάρη, ο «Χ» πολιτικάντης (και ο σπόνσορας του) δεν θα δεχθεί εύκολα μια κληρωτή γερουσία. Γιατί να έχεις 600 κληρωτούς πάνω από 40 ετών που θα πρέπει να πείσεις για το νομοθετικό σου έργο -κάθε φορά- είναι σε πλήρη αντίθεση στα συμφέροντα κάθε διαπλεκόμενου πολιτικού. Και αυτή είναι μόνο μια ιδέα για να ανακτήσει ο λαός ένα μικρό κομμάτι από την εξουσία που η αντιπροσωπευτική δημοκρατία του έχει αφαιρέσει.

Μια μικρή συμβουλή… για τον Αλέξη.

Ας προτείνει ένα ανατρεπτικό άτομο, έστω και ως πρόταση για μετά τις εκλογές. Δεν είναι καν ανάγκη δηλαδή να βγει από αυτή την βουλή, αρκεί να ακουστεί. Σε τελική ανάλυση έτσι, διάφορα κόμματα (ο θεός να τα κάνει) όπως το Ποτάμι θα αναγκαστούν να πάρουν θέση.

Γ.Β

Υ.Σ: Τα παραπάνω είναι ιδέες σε ένα ασταθές πολιτικό/οικονομικό περιβάλλον που αργά ή γρήγορα, θα καταρρεύσει.

Υ.Σ2: Το πρώτο Ρουα ματ -το 2011- θα το δείτε εδώ https://giorgosvagionis.wordpress.com/2011/11/06/rua-mat-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82/

Η αυτάρκεια και οι πολιτικές της προεκτάσεις της.

Το σημερινό άρθρο αφορά την -σχετικά εις βάθος- ανάλυση της αυτάρκειας. Αξιωματικά, ο συγγραφέας του άρθρου πιστεύει πως μέσος αναγνώστης του άρθρου ελπίζει σε ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά του και ότι αποζητά μια εκ θεμελίων αλλαγή.

Ένας από τους ορισμούς που βρήκα στο διαδίκτυο[1] αναφέρει -μεταξύ άλλων ότι αυτάρκεια είναι «η πληρότητα σχετικά με όλα τα αναγκαία». Ο Επίκουρος στην επιστολή του προς Μενοικέα έλεγε… «Καὶ τὴν αὐτάρκειαν δὲ ἀγαθὸν μέγα νομίζομεν͵ οὐχ ἵνα πάντως τοῖς ὀλίγοις χρώμεθα͵ ἀλλ΄ ὅπως ἐὰν μὴ ἔχωμεν τὰ πολλά͵ τοῖς ὀλίγοις ἀρκώμεθα͵ πεπεισμένοι γνησίως ὅτι ἥδιστα πολυτελείας ἀπολαύουσιν οἱ ἥκιστα ταύτης δεόμενοι͵ καὶ ὅτι τὸ μὲν φυσικὸν πᾶν εὐπόριστόν ἐστι͵ τὸ δὲ κενὸν δυσπόριστον.» που μεταφρασμένο στα νεοελληνικά από το ίδιο site[2] αναφέρει «Θεωρούμε ότι η αυτάρκεια είναι μέγιστο αγαθό, όχι για να χρησιμοποιούμε πάντοτε τα λίγα, αλλά για να μπορούμε, όταν δεν έχουμε πολλά, να αρκούμαστε στα λίγα, πιστεύοντας στ’ αλήθεια ότι την πολυτέλεια την απολαμβάνουν ηδονικότερα εκείνοι που την έχουν μικρότερη ανάγκη και ότι κάθε τι φυσικό το αποκτούμε εύκολα, ενώ το μάταιο δύσκολα». Ανάλογα και ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» και στα «Ηθικά» είχε γράψει για την ατομική αυτάρκεια αλλά και την αυτάρκεια της πόλης, που την θεωρούσε και ως μέγιστο μέλημα, μια που την συνδύαζε με την ευδαιμονία. Βλέποντας όμως στο Wikipedia   το αγγλικό λήμμα της λέξης  αναφέρουν ως παραδείγματα μια σειρά από πράξεις αυταρχικών καθεστώτων. Γιατί κάτι που κάνει ίσους τους ανθρώπους (αφού όλοι είναι παραγωγοί), μια οικονομία που θα έχει σκοπό την κάλυψη των αναγκών του κοινωνικού συνόλου και όχι τον πλουτισμό των ελαχίστων, το γεγονός ότι θεωρητικά σε μια αυτάρκη κοινωνία όλο και λιγότεροι άνθρωποι θα πρέπει να δουλεύουν πιο φτηνά, πιο πολύ, πιο ελαστικά έχει αρνητικό πρόσημο σε μια τόσο διαδεδομένη πηγή γνώσης, είναι πραγματικά απορίας άξιο.

Τώρα, φανταστείτε μια μέση οικογένεια να παράγει το 80% αυτών που αναλώνει. Δηλαδή το φαγητό, την ενέργεια, τα ρούχα και το σπίτι. Αυτόματα η κατανάλωση αγαθών που παράγονται εκατοντάδες και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μας και απαιτεί απίστευτες ποσότητες καυσίμων θα μειωνόταν δραστικά. Παράλληλα, αντί να γεμίζουμε τους δρόμους μας από φορτηγά που θα μεταφέρουν λεμόνια από την Αίγυπτο απλά θα φυτεύαμε δίφορες λεμονιές. Σήμερα όμως, η πολιτισμική «μηχανή κιμά» του δυτικού τρόπου ζωής που εισέβαλε στην χώρα μας -ελέω Μ.Μ.Ε-, συχνά καθορίζει τις ανάγκες μας, προσφέροντας ένα σωρό υλικά αγαθά, που στην πλειοψηφία τους είναι άχρηστα ή τουλάχιστον περιττά. Αλήθεια τι ουσιαστικό προσφέρει στον μέσο Έλληνα η απόκτηση του τελευταίου μοντέλου iphone; Αντίθετα, μόνο το γεγονός πως προσπαθείς να είσαι αυτάρκης οδηγεί de facto στο να παράγεις αυτά που χρειάζεσαι και ωθεί άρα να δομήσεις διαφορετικά τη ζωή σου αφήνοντας πίσω τα υπερφίαλα .

Παράλληλα, η αυτάρκεια έχει την αυταπόδεικτη ιδιότητα ότι κάνει τους ανθρώπους να καλύπτουν αρκετές από τις ανάγκες τους, χωρίς προβληματισμό και άγχος. Η αρμονία  (που πηγάζει από την αυτάρκεια) από μόνη της θα αρκούσε σε άλλους καιρούς αλλά σήμερα με την μεγάλη αναδιανομή του πλούτου (που την έχουν ονοματίσει ως «κρίση») η αυτάρκεια αποκτά ένα ακόμα πιο βαθύ πολιτικό νόημα. Δυστυχώς όμως, σήμερα παράγονται αποκλειστικά «εξαρτήματα-άνθρωποι» ενός συστήματος, προς μια κατεύθυνση, άτομα που αναπαράγουν και ενδυναμώνουν το σαθρό καταναλωτικό μοντέλο ανάπτυξης. Τι και αν έχουμε αποδεκατίσει παγκοσμίως τους πληθυσμούς των μελισσών. αρκεί να βγάζουν κέρδος οι εταιρίες που πουλούν φυτοφάρμακα… το πολύ να φτιάξουμε κανένα ρομπότ ή κανένα στείρο υβρίδιο..

Προσωπικά  πιστεύω, ότι η Αυτάρκεια, η Ισότητα και η Αλληλεγγύη θα πρέπει να είναι οι θεμέλιοι λίθοι μιας κοινωνίας. Και για να αποφύγω παρεξηγήσεις ισότητα δεν σημαίνει ισοπέδωση αλλά ίδιες δυνατότητες έναρξης, βελτίωσης, αυτονομίας για όλα τα μέλη μιας κοινωνίας. Ανάλογα «Αλληλεγγύη» σημαίνει η βοήθεια του άλλου έχοντας στο μυαλό ότι ένας γείτονας που μπορεί «να σταθεί στα πόδια του» βοηθά το σύνολο, άρα και εμάς τους ίδιους. Για παράδειγμα, αν καταστραφεί η καλλιέργεια πατάτας του γείτονα αν τον βοηθήσω δίνοντας λίγη φύτρα θα είναι περισσότερο αυτάρκης άρα θα επιβαρύνει λιγότερο το κοινωνικό σύνολο. Ή διαφορετικά, αν πάρει φωτιά το σπίτι του με συμφέρει να του δανείσω ένα πυροσβεστήρα παρά να δω και το δικό μου σπίτι καμένο. Δηλαδή, η συλλογική ευημερία είναι αυτή που συνεπάγεται και την ατομική ευημερία και όχι το αντίθετο.

Κλείνοντας με μια φαιή αντίθεση με ένα ιδεατό κόσμο -λίγες μέρες πριν τις εκλογές- η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα μοιάζει σαν ένα μεγάλο τσιφλίκι. Γράφει ο Μπούσδρας [3]: «Οι καλλιεργηταί, όπως και πρώτα υποχρεούντο να δίδωσιν εις τον γαιοκτήμονα (αφέντην), το τρίτον ή το ήμισυ των παραγομένων καρπών, ενοίκιον διά την βοσκήν των κτηνών, μέγαν αριθμόν ορνίθων και αμνών, ικανήν ποσότητα τυρού, βουτύρου, καυσοξύλων, αιγών, πεπονιών, χόρτου και αχύρου, να στέλλωσιν εν θήλυ μέλος, ίνα ζυμώνη και ψήνη το ψωμί της επιστασίας, λείψανον του δικαιώματος της πρώτης νυκτός: Οι τσιφλικούχοι εξουσίαζον το σώμα των γυναικών και των θυγατέρων των κολίγων… Κατώκουν (σ.σ. οι κολήγοι) εις τρώγλας και πολλοί συνέτρωγον εν την αυτή φάτνη με τους όνους των, θνήσκοντες δε, και με αιμάσσουσαν καρδίαν, ητένιζον τα πέριξ της κλίνης του θανάτου τέκνα των, διότι τα εγκατέλειπον άστεγα… Οσάκις δε υπεδέχοντο τον αφέντην επισήμως, γονυπετείς, εσύροντο, εκτύπων το χώμα με το μέτωπον τρεις φορές και εφίλουν τον αριστερόν πόδα του. Γενικώς δε ειπείν αι μεγάλαι πιέσεις, αι εξαθλιώσεις και αι αφόρηται ταπεινώσεις δίκην μαστιγίου, έπληττον τα νώτα και είχον κάμει τους χωρικούς δέκτας ενός επαναστατικού ευαγγελίου…». Τότε οι απλοί άνθρωποι αφού αναγκάζονταν να δανείζονται με υπέρογκους τόκους, τους οποίους βεβαίως δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν, από «πάππου προς πάππου», ήταν δουλοπάροικοι. Σήμερα;

Γ.Β

Υ.Σ: Οι δημοτικές εκλογές και οι ευροεκλογές είναι βαθειά πολιτικές όσοι «μεταλλαγμένοι» και να υπάρχουν…

Πηγές:

[1] http://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%BA%CE%B5%CE%B9%CE%B1

[2] http://el.wikiquote.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%82

[3] Δ. Μπούσδρας: «Η Απελευθέρωσις των Σκλάβων αγροτών», εν Αθήναις 1951, σελ. 1-2.

Οδηγός επιβίωσης στην Ελλάδα του μνημονίου. (no 3).

[σημ.: Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια από τα Οδηγός επιβίωσης στην Ελλάδα του μνημονίου και Οδηγός επιβίωσης στην Ελλάδα του μνημονίου (no 2) ]

Ανακεφαλαιώνοντας τα 2 προηγούμενα άρθρα η αυτάρκεια περνά μέσα από μια στάση ζωής. Και σε αντίθεση με αυτό που νομίζουν ορισμένοι είναι μια βαθιά πολιτική θέση. Για αυτό άλλωστε έχει και θέση σε αυτό το μπλογκ. Αλλά ας αρχίσουμε….

Back to basics νούμερο δυο.

Για να επιβιώσει ένας άνθρωπος θέλει 1)φαγητό, 2)νερό, 3)ρούχα και ένα 4)σπίτι έγραφα στα προηγούμενα άρθρα μου πάνω στο θέμα. Φυσικά παραμένουν αλλά πρέπει να προστεθεί και η “αειφόρος κατάσταση/ανάπτυξη” (από τώρα “Α.Κ”). Δηλαδή δεν αρκεί μόνο να τα παράγουμε αλλά πρέπει να είμαστε σε θέση να το κάνουμε για πάντα. Η τελευταία αυτή κατάσταση (Α.Κ) μπορεί να επιτευχθεί σε ορισμένα τμήματα της ζωής μας αλλά δεν είναι δυνατή για όλα. Αυτός όμως είναι ο σκοπός. Να έχουμε κάτι, για πάντα, δωρεάν (ή σχεδόν).

Φαγητό.

Η άνθηση της γενετικής μηχανικής στη δεκαετία του ΄80, οδήγησε στην εισαγωγή της βιομηχανικής πατέντας σε πάρα πολλές μορφές ζωής που ορίζονται τώρα, ως εφευρέσεις (!) και υποτάσσονται πλήρως σε ένα σύστημα «δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας». Η φύλαξη των σπόρων όμως είναι γενικά μια εύκολη διαδικασία αλλά παράλληλα πρέπει να έχετε πάντα κατά νου ότι λόγω της νομοθεσίας δεν μπορείτε ουσιαστικά να τους πουλήσετε. Είναι άλλη μια κατάρα από την Ε.Ε. αλλά δεν θα σταθώ στο πολιτικό σκέλος που μπορείτε να δείτε εδώ http://www.currentconcerns.ch/archive/2005/05/20050507.php για να καταλάβετε τι γίνεται γύρω μας. Έτσι μετά που έχετε βρει μη στείρο καλαμπόκι, αφού έχει μεγαλώσει κόψτε ένα στάχυ (το γνωστό καλαμπόκι δηλαδή) και βγάλτε τις τριχούλες που έχει από πάνω και τα φύλα.

Υπάρχουν διάφορες τεχνικές φύλαξης τώρα. Η μία είναι να το βάλετε σε ένα καλσόν και να το κρεμάσετε σε ένα ξηρό μέρος χωρίς ήλιο και η άλλη είναι να το βάλετε σε ένα υάλινο δοχείο με κάποιο υλικό που απορροφά την υγρασία. Δηλαδή βάζουμε στον πάτο ρύζι ή καυστική ποτάσα (που είναι εξαιρετικά υδρόφιλη), από πάνω βαμβάκι και τέλος ένα καθαρό ποτήρι που το βάζετε μέσα.

Γράψτε πάνω τι είναι και φυλάξτε το. Ο τελευταίος αυτός τρόπος δηλαδή η φύλαξη σε ένα περιβάλλον χωρίς μεγάλη σχετική υγρασία και σε μια σχετικά χαμηλή θερμοκρασία είναι αρκετά καλός και για άλλους σπόρους για παράδειγμα πιπεριά.

Η ντομάτα.

Για φυλάξει κάποιος τα σπόρια της ντομάτας πρέπει πριν από όλα να τα διαχωρίσει. Έτσι ενώ όλοι ξέρουν που είναι οι σπόροι λίγοι μπαίνουν στον κόπο να τους φυλάξουν και να αποκτήσουν την δικιά τους παραγωγή. Αποτέλεσμα…. ενώ μεγαλώνει άριστα στα κλίματα μας -ακόμα και σε γλάστρες στις πόλεις- τις αγοράζουμε γεμάτες ορμόνες από γερμανικά/γαλλικά σούπερμαρκετ 2 και 3 ευρώ. Ας δούμε όμως λίγο βήμα βήμα πως θα γίνει.

α)Βγάζουμε με ένα κουτάλι το εσωτερικό (σαν να φτιάχνουμε ντολμάδες). β)Με ένα μαχαίρι κόβουμε το τμήμα με τα σπόρια και το βάζουμε σε ένα υάλινο δοχείο με καπάκι. γ)Προσθέτουμε νερό μέχρι να καλύψουμε αυτά που μαζέψαμε πριν και το ταπώνουμε. δ)Το βάζουμε για 3 μέρες κάπου μέχρι να πιάσει μούχλα. ε)Το αδειάζουμε τώρα σε ένα σουρωτήρι και ξεπλένουμε πολύ καλά . Θα έχουν μείνει μόνο τα σπόρια που θα τα βάλουμε σε ένα χαρτί κουζίνας να στεγνώσουν και όταν θα είναι έτοιμα (στεγνά) θα τα τοποθετήσουμε σε ένα χάρτινο φάκελο. Για την διατήρηση τους μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον με χαμηλή υγρασία (Βλ. Βάζο με ρύζι ή καυστική ποτάσα ή υδρόφιλα τζέλ/μπίλιες ).Για να δείτε ακριβώς την τεχνική δείτε εδώ http://www.youtube.com/watch?v=g3eS5IyoBX4&feature=related [σημ. Στην αρχή είναι ένας αγρότης και αρχίζει περίπου στο 0.40] .

Κλείνοντας το θέμα ντομάτα πρέπει να τονίσω το γεγονός ότι πριν αποφασίσετε να φυλάξετε μια ντομάτα πρέπει να είστε σίγουρος ότι είναι η εποχή της (καλοκαίρι τέλος), ότι είναι καλή ποιότητα και ότι είναι σε καλή κατάσταση η ίδια ντομάτα. Αλλά ακόμα και για πειραματισμό πραγματικά αξίζει τον κόπο να φυλάξει κάποιος σπόρια μια που μια μόνο ντομάτα μπορεί να δώσει σπόρους για την παραγωγή περίπου 20-50 κιλών και να έχει αφορολόγητο κέρδος 50-100 ευρώ(!) και φυσικά σαφώς καλύτερες ντομάτες. Παράλληλα ότι δεν καταναλωθεί το καλοκαίρι σε σαλάτες μπορεί να γίνει ντοματοπελτές. Υπάρχουν διάφορα βίντεο για την φύλαξη της ντομάτας όπως εδώ http://www.youtube.com/watch?v=Q-qaWi90vWA&feature=related και εδώ http://www.youtube.com/watch?v=B82-o94jdsQ&feature=fvwrel αλλά και διάφορες τεχνικές ανά την Ελλάδα.

Η πατάτα.

Τα παιδιά (και όχι μόνο) λατρεύουν τις πατάτες. Δεν θα σταθώ στην καλλιέργεια της παρά μόνο για 1-2 συμβουλές.

Συμβουλή νούμερο 1: Από την ημέρα που θα φυτευτούν σε 110 ημέρες θα είναι έτοιμες για την τελευταία φάση, που είναι η συγκομιδή της. Διαλέξτε την ποικιλία Spunta. (για λεπτομέρειες εδώ http://www.europotato.org/display_description.php?variety_name=SPUNTA ). Δεν είναι ανθεκτική σε ασθένειες μεν αλλά “πιάνει” σαν τρελή στην Ελλάδα. Για αυτό άλλωστε την καλλιεργούσαν από παλιά.

Συμβουλή νούμερο 2: Βάλτε την τον Μάρτιο μετά από τα κρύα. Αν παρόλα αυτά χιονίσει σκεπάστε την και κάντε τον σταυρό σας ότι δεν θα καούν τα βλαστάρια. Γενικά όμως μετά τα μέσα Μαρτίου στην Ελλάδα δεν χιονίζει.

Συμβουλή νούμερο 3: Ποτέ δεν βάζουμε κοντά την μια πατάτα με την άλλη.

Συμβουλή νούμερο 4: Στον μήνα πάνω αρχίζει η κονδυλοφορία (δηλαδή η δημιουργία της πατάτας) . Αν βρει το φυτό υγρασία θα κάνει πολλούς κονδύλους διαφορετικά θα αρκεστεί σε λίγους. Ρίξτε άρα περίπου στον μήνα λίγο νερό και λίγο αφράτο χώμα στο πλάι του φυτού.

Για την φύτρα (γιατί η πατάτα δεν έχει σπόρους αλλά την φυτεύεις με τμήματα από άλλες πατάτες) τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα.. Αν έχετε πατάτες τον Νοέμβριο απλά πρέπει να φτάσουν μέχρι τη πρώτη φάση που γίνεται τον Φεβρουάριο, όπου πρέπει να απλωθούν οι σπορικές πατάτας που έχουν κρατηθεί από την προηγούμενη σοδιά στις αποθήκες για να βγάλουν φύτρα. Δηλαδή η κριτική περίοδος είναι για περίπου 3 με 4 μήνες. Η αποθήκευσή πρέπει να γίνει σε σκοτεινό και δροσερό μέρος χωρίς υγρασία.. Για την φύλαξη γενικότερα δείτε αυτό το βίντεο http://www.youtube.com/watch?v=B0kIrpya3tg&feature=related ή βάλτε την σε στάχτη ή ασβέστη (λίγο) σε ένα σκοτεινό μέρος.

Κλείνοντας, πιθανολογώ ότι αν τις βάλει κάποιος σε ένα κλειστό μαύρο πλαστικό κουτί (που στον πάτο έχει βάλει τα γνωστά υδρόφιλα υλικά) και από πάνω σε ένα δεύτερο διάτρητο πλαστικό (που δεν έρχεται σε επαφή με τα υλικά που βάλαμε στον πάτο) βάλει τις πατάτες (που τις πασπαλίσει ελαφρά με λίγη στάχτη) θα τα καταφέρει και ας μην έχει μια μεγάλη αποθήκη.

Μαγιά και αλεύρι.

Αν υποθέσουμε ότι έχει κάποιος αλεύρι (ή καλύτερα το παράγει) ένα μεγάλο πρόβλημα είναι το περίπου 1 ευρώ που πρέπει να δίνει για εισαγόμενη μαγιά μπύρας. Έτσι ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε.

1)Αγοράζουμε την μαγιά από το σούπερ μάρκετ (κόστος 1 ευρώ περίπου τα 3 φακελάκια).

2)Φτιάχνουμε ζυμάρι και το αφήνουμε να φουσκώσει. Μετά που έχουμε κάνει τον κύκλο ζύμωση-φούσκωμα διαλέγουμε ένα κομμάτι και το βάζουμε σε ένα υάλινο δοχείο που κλείνει.

3)Το βάζουμε στην κατάψυξη (μηδέν βαθμοί είναι το καλύτερο βασικά) σκεπασμένο με ένα βρεγμένο πανί που το καλύπτει.

4)Μέσα σε διάστημα 15 ημερών (και όχι παραπάνω) φτιάχνουμε ξανά ζύμη. Δηλαδή ξεπαγώνουμε το ζυμάρι, το διαλύουμε σε χλιαρό νερό, το αναμιγνύουμε με το αλεύρι. Μετά ψήνουμε ότι μας χρειάζεται και φυλάσσουμε ένα κομμάτι όπως παραπάνω.

Ανάλογα με τα παραπάνω μπορεί κάποιος να φτιάξει τυροπιτάκια και να τα βάλει στην κατάψυξη για να τα φάτε όποτε θέλετε αφού τα ξεπαγώσετε.

Σχεδόν δωρεάν μπαταρίες.

Προσωπικά πάρα πολλές φορές έχω νοιώσει σαν βλάκας όταν στον ταμείο μου έλεγαν 5 ευρώ για 4 μπαταρίες που σε μισή ώρα είχαν τελειώσει. Έτσι όταν είδα αυτό το βίντεο http://www.youtube.com/watch?v=tHg51GOzCXU&feature=related έτρεξα να το φτιάξω. Πραγματικά δουλεύει αρκεί να κάνετε ορισμένα πράγματα.

α)Τα υλικά (εκτός από το βερνικωμένο σύρμα χαλκού)είναι μια γέφυρα(μετατρέπει το εναλλασσόμενο ρεύμα σε συνεχές), ένας ηλεκτρολυτικός πυκνωτής 5,5βολτ στο 1F (φαράντ) και ένα led υψηλής φωτεινότητας. [σημ.: κόστος κατασκευής περίπου 10 ευρώ εκτός εάν κάνετε κανιβαλισμό σε διάφορα παλιά ηλεκτρονικά]

β)Γενικά η απόδοση δεν είναι μεγάλη αλλά αρκετή για 20 λεπτά. Αυτό όμως σας επιτρέπει να δείτε αφού στατιστικά ένα τέταρτο της ώρας είναι αρκετό για μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Σε τελική ανάλυση όταν τελειώσει απλά… το κουνάτε (με την γνωστή κίνηση).

Σαν λύση είναι ότι καλύτερο υπάρχει σήμερα για φωτισμό. Αν το αγοράσετε έτοιμο -κάτι που συχνά δεν το αναγράφουν πουθενά στα διαφημιστικά τους- αρκετά έχουν και μια μπαταρία λιθίου. Συνεπώς θα δουλέψει για λίγο καιρό αλλά αργά η γρήγορα θα χαλάσει λόγω της ίδιας της κατασκευής του συσσωρευτή. Αντίθετα με τον πυκνωτή μόνο μετά από 10 χρόνια θα αρχίσουμε να έχουμε πρόβλημα.

Για ποιο μεγάλες συσκευές αυτή η κατασκευή δεν φτάνει. Συνήθως όμως οι ανάγκες για φορητή ενέργεια είναι για φωτισμό ή τον mp3 player. Και για το τελευταίο αυτό πρόβλημα ή κάποιος αγοράζει ένα (ή δύο) ηλιακά φαναράκια και “κλέβει” τις επαναφορτιζόμενες μπαταρίες [σημ.: Κάθε βράδυ πρέπει να βγάζετε τις μπαταρίες] ή φτιάχνει με ένα σωλήνα χαλκό, τζίνκο και λίγο πλαστικό (που κρατά τα δύο μέταλλα χωριστά).

Επίλογος.

Τα παραπάνω είναι μόνο ορισμένες ιδέες για την επιβίωση στην Ελλάδα του μνημονίου, του Παπανδρέου και της διαπλοκής. Υπάρχει σίγουρα μια ομορφιά να κατασκευάζεις πράγματα και να μπορείς να παράγεις την τροφή σου. Αλλά δεν μπορώ να μην υπογραμμίσω παράλληλα ότι είναι ανάγκη και να απαλλαγούμε από ένα πολιτικό σύστημα που απέτυχε παταγωδώς και που έχει κάνει τις πολυεθνικές εταιρίες να ελέγχουν απόλυτα το τι τρώμε. Καλό δρόμο προς την αυτάρκεια.

Γ.Β

Υ.Σ: Πρώτα μαθαίνεις στον άλλο πως να βγάζει ψωμί και μετά μιλάς για ιδεολογία.

Αρέσει σε %d bloggers: