Tag Archives: Δ.Ν.Τ

Σε λίγο καιρό… και στην Ελλάδα. (Έκλογες 9ος 2015)

Αν δεν έχει καταλάβει κανείς τι θα γίνει τα επόμενα χρόνια.

Γ.Β

Περί του δημοσιογράφου κυρίου Μπογδάνου και άλλων ξωτικών.

Είναι ενδιαφέρον ορισμένες φορές να γράφεις για άτομα. Και αυτό όχι για να χαρακτηρίσεις το άτομο αλλά για να προσπαθήσεις να φωτίσεις πλευρές της συμπεριφοράς τους.

Ο αξιότιμος κος Μπογδάνος και οι φίλοι του στον SKAI.

Ο τηλεοπτικός σταθμός SKAI των Αθηνών είναι γνωστό σε όλους ότι κάνει σκληρή αντιπολίτευση στο κυβερνών κόμμα. Ίσως ο φόβος ότι η Feelgood θα χάσει κανένα πακέτο από την πρώην ΝΕΡΙΤ, ίσως λόγω των προσωπικών σχέσεων με τον κύκλο Μητσοτάκη, ίσως λόγω του φόβου μήπως σκελετοί βγουν στην φόρα, τελικά έχει σηκώσει το λάβαρο ενάντια στους “κομμουνιστές του Σύριζα” (!!!). Και μια που ο Σύριζα είναι απλά μια άλλη έκδοση της σοσιαλδημοκρατίας ας μου επιτραπεί να πιστεύω ότι αυτό το μένος υπάρχει για αμιγώς οικονομικούς λόγους.

Σε αυτό τον σταθμό ο κύριος Μπογδάνος (όπως ο Νίκος Φιλιππίδης που γράφει και αυτός στο http://marketnews.gr ) διάλεξε να δουλέψει. Και υπογραμμίζω το διάλεξε, γιατί μετά τις σπουδές του (που φρόντισε να μάθουμε από την εκπομπή του), τρώει ψωμί από ένα σταθμό που έχει μια σαφή πολιτική θέση. Τόσο σαφή που ουσιαστικά έδιωξε τους Ακριβοπούλου, Χατζηστεφάνου, Καλαμούκη και που θεωρεί τις αναλύσεις του “Μπάμπη” ως θέσφατο των ειδήσεων του! Συνεπώς ο κύριος Μπογδάνος ξέρει κατά βάθος ότι αν έλεγε κάτι διαφορετικό από την γραμμή του SKAI, απλά θα κατέληγε να γράφει το αστυνομικό ρεπορτάζ σε κάποια εφημερίδα της Κάτω Ραχούλας. Και για να το πω διαφορετικά έχει επιλέξει να συνδέσει το όνομα του με την γραμμή του SKAI!

Συνεπώς?

Αποτέλεσμα αυτής της επιλογής του είναι και ο λόγος του και οι πράξεις του (βλ. video στο YouTube που κλαίει λέγοντας ότι έχουμε δικτατορία). Αυτός δηλαδή ο συνάνθρωπος μας, που (1)έχει συνδέσει το όνομα του και την καριέρα του με ένα σύνολο οικονομικών συμφερόντων, που (2)λαμβάνει μισθό για να γράφει και να να λέει κάτι αρεστό στα αφεντικά του, που (3) ελπίζει να εξακολουθήσει να υπάρχει στο τηλεοπτικό στερέωμα για χρόνια, απλά πουλά ένα προϊόν. Τον εαυτό του. Και όπως όλα τα προϊόντα και το “προϊόν Μπογδάνος“ έχει μια τιμή που εξαρτάτε από την προσφορά και την ζήτηση. Όμως ποιος ξεχνά ότι αυτός ο τηλεοπτικός σταθμός είχε μειώσει τις αμοιβές στους εργαζόμενους του [1]και είχε παροτρύνει για ατομικές συμβάσεις [2]. Μήπως και αυτά έχουν σχέση με τις θέσεις του εν λόγω κυρίου ? Άγνωστο.

Ο εχθρός με το όνομα ΕΡΤ.

Η κρατική τηλεόραση ήρθε ξανά. Σίγουρα ήδη έχει αρχίσει να χρωματίζει την κατάσταση σύμφωνα με την κυβερνητική προπαγάνδα. Αλλά παράλληλα σίγουρα, μετά το 12% που είχε ακροαματικότητα στο δημοψήφισμα, έγινε ένας ακόμα παίκτης. Και μια που ιδιαίτερα η ΕΡΤ1 έχει δημοσιογραφικό χαρακτήρα, είναι σε απόλυτη αντιπαράθεση με τον SKAI. Δηλαδή, ενώ μέχρι σήμερα ο μέσος αστός μπορούσε να βλέπει ειδήσεις σχεδόν συνεχώς από τον SKAI, τώρα έχει εναλλακτική την ΕΡΤ που έχει και το trade mark και είναι ο παλιός πραματευτής! Με λίγα λόγια ο SKAI είναι καταδικασμένος να γίνει ένα ακόμα μικρό κανάλι του 5% [3].

Ε…και τώρα τι θα γίνει ο Μπογδάνος?

Ο κύριος Μπογδάνος θα μείνει στην ιστορία ως η φωνή των δανειστών. Θα μείνει στην ιστορία ως αυτός που δούλευε στον SKAI. Θα μείνει στην ιστορία ως άλλος ένας… Κρίμα.

Γ.Β

Πηγές:

1)http://www.tvnea.com/2010/12/blog-post_9815.html

2)https://ergazomenoiskai1003.wordpress.com/2013/08/07/%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%AC%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%8D%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%B1%CF%80/

3)http://www.inewsgr.com/103/Oi-mesoi-oroi-ton-kanalion-gia-tin-triti-772015.htm

Τι να κάνω όταν τα ΑΤΜ είναι κλειστά ?

Δυστυχώς αυτά που έγραφα εδώ και 5 έτη έγιναν πραγματικότητα.  Όταν έγραφα ότι το σύστημα θα καταρρεύσει  αρκετοί -ελπίζω- πήραν τα μέτρα τους αλλά ας γράψω ορισμένα για αυτούς που δεν ετοιμάστηκαν. Τα ΑΤΜ είναι κλειστά άρα… και εμείς πρέπει να:

1)Τρώμε πρώτα αυτά που χαλάν σε λίγες ημέρες. Λαχανικά, φρούτα, σαλάμια, τυριά τα τρώμε άμεσα.

2)Μέχρι να έχουμε χρήματα αγοράζουμε ρύζι, κριθαράκι, αλάτι, ντοματοπελτέ, κονσέρβες με κρέας και τόνο, βιταμίνες, augmentin (αντιβίωση), ζάχαρη/μέλι, λάδι, αμύγδαλα, ταχίνι. Σαν extra aγοράζουμε (αν μπορούμε) μπαταρίες, παραφίνη, θείο, λάμπα πετρελαίου, χαρτί υγείας/ σερβιέτες, πάνες για μωρά, παιδικά γάλατα, χαλαζόνη.

3)Οργανώνουμε ομάδες. Καλύτερα να είμαστε 4-10 άτομα μαζί παρά ένας δυο.

4)Δεν ακούμε την προπαγάνδα του αντιπάλου. Ναι… και αυτό πρέπει να το κάνουμε μια που έχουμε ένα άτυπο πόλεμο (για όσους δεν το έχουν καταλάβει!).

5)Για όσους μπορούν να φύγουν από τη Αθήνα… ας το κάνουν για φέτος το καλοκαίρι.

6)Ψυχραιμία… μπόρα είναι και θα περάσει το αργότερο σε 1-6 μήνες ότι και να γίνει… μα ότι και να γίνει.

Καλή δύναμη !

Γ.Β

Η δηλητηριασμένη τούρτα. Γιατί και αυτή η κυβέρνηση θα αποτύχει.

Κανείς δεν μπορεί να πει ότι η κυβέρνηση επικοινωνιακά τα πηγαίνει άσχημα μέχρι τώρα. Γεμάτη συμβολισμούς, με “κουνέλια από το καπέλο” (βλ. τη γεωπολιτική επίκληση που τελευταία έχει βγει στο τραπέζι) και λίγη δόση υγιούς αυθάδειας, έχει καταφέρει να μετατραπεί σε σύμβολο της πεινασμένης Ευρώπης. Το τελευταίο δε, είναι κάτι (αν διαβάζεις λίγο κάτω από τις δηλώσεις) που δείχνει ότι (αν τελικά παραμείνει ο Σύριζα στην εξουσία για 6 μήνες) η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία θα πρέπει να στήσει άγαλμα στον Τσίπρα που την ανέστησε!

Η δηλητηριασμένη τούρτα

Αυτό που όμως δεν είναι σαφές στον κόσμο είναι ότι η τούρτα (Ε.Ε, Ευρώ, εταιρική φεουδαρχία) είναι πάντα η ίδια. Δηλαδή, ο Τσίπρας, ο Βαρουφάκης, ο Σαμαράς, το “πολιτικό μαγαζί” και το Πασοκ (ότι έμεινε) θέλουν απλά… ο ένας να κρατά μαχαίρι, ο άλλος κουτάλι και ο άλλος πιρούνι, όταν θα τρώνε. Κανείς όμως από αυτούς δεν έχει εξηγήσει πως θα κάνουν πολιτική έχοντας δεσμευτεί με το Transatlantic Trade and Investment Partnership [1] και το Investor-state dispute settlement [2], το Trade in Services Agreement [3], και γενικά εντός πλαισίου της Ε.Ε/Ευρώ. Και μια που συμφωνίες τόσο μεγάλης εμβέλειας έχουν σχεδιαστεί χρόνια, οι “εγκέφαλοι“ ξέρουν ότι οι κυβερνήσεις αλλάζουν. Σήμερα δεν υπογράφεις… αύριο ο άλλος θα ενταχθεί στο πλαίσιο που σου έχουν -αυτοί- καθορίσει. Άρα, λίγη αξία έχουν οι κορώνες ενάντια στις αποκρατικοποιήσεις… αφού θα έρθουν με άλλο τρόπο, σε ένα δεύτερο χρόνο.

Η καυτή πατάτα.

Η καυτή πατάτα δεν είναι το χρέος μας. Είναι αστείο να μιλάμε για 300δις ευρώ όταν η παγκόσμια οικονομία αυτή την στιγμή είναι στο ψυγείο! Δείτε λίγο τα στατιστικά του Baltic Dry Index [5]. Όπως λέει και το wikipedia “the index provides an assessment of the price of moving the major raw materials by sea. Taking in 23 shipping routes measured on a timecharter basis, the index covers Handysize, Supramax, Panamax, and Capesize dry bulk carriers carrying a range of commodities including coal, iron ore and grain”. Συνεπώς (παρά το μεταβλητό του δείκτη) υπάρχουν ενδείξεις ότι δεν αγοράζονται πρώτες ύλες! Και αν γίνει μια λογική επαγωγή… ο πλανήτης δεν παράγει όπως παλιά.
Από την άλλη μεριά, είναι ενδιαφέρον ότι τα χρηματιστήρια είναι σε άριστη κατάσταση -γεγονός που δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις για μια τεράστια φούσκα που αργά ή γρήγορα θα σκάσει-.

Η επόμενη μέρα…

Πιθανολογώ ότι η κυβέρνηση θα τα βρει με τους δανειστές. Λίγο τράβα, λίγο δώσε, τελικά… κάτι θα γίνει. Θα βάλουμε έτσι, ακόμα μερικές ταμπέλες της Ε.Ε, του ΕΣΠΑ και θα γυρίσουμε στις δουλειές μας. Αυτό που θα έχει καταφέρει η “πρώτη αριστερή κυβέρνηση” θα είναι δηλαδή, ακόμα μια αποτυχία. Γιατί χωρίς δραχμή και την δικιά μας νομισματική πολιτική, μέσα στην Γερμανοκρατούμενη Ε.Ε θα τρώμε πάντα την ίδια τούρτα! Την δηλητηριασμένη…

Γ.Β

Y.Σ: Οι δηλώσεις του Τερενς Κουικ στην Βουλή -σήμερα 9/02- απαντούν  στο ερώτημα «ποιος κυβερνά αυτόν το τόπο».

Υ.Σ2(2/10): Στο άρθρο της η  Νευτεμπορική[6] λέει ότι το Baltic Dry είναι σε τιμές του 1986!

Πηγές:
[1]http://en.wikipedia.org/wiki/Transatlantic_Trade_and_Investment_Partnership

[2]http://en.wikipedia.org/wiki/Investor-state_dispute_settlement

[3]http://ec.europa.eu/trade/policy/in-focus/tisa/

[4]http://www.statista.com/statistics/264010/capacity-trends-of-global-container-fleet-by-2013/

[5]http://goldenopportunitytrading.blogspot.gr/2014/09/baltic-dry-index-what-bdi-reveals-about.html

[6]http://www.naftemporiki.gr/finance/story/911931/i-kineziki-protoxronia-buthizei-ti-naulagora-se-times-1986

Johnny Got His Gun (περί Ιωάννου Βαρουφάκη).

Το σύντομο αυτό άρθρο  έχει αφορμή όχι τα γαλλικά που είπε (πιθανά) ο επίτροπος στον Βαρουφάκη αλλά  τα σχόλια στο ιντερνετ. Πραγματικά σήμερα δεν έγινε τίποτα σπουδαίο. Απλά ένας υπουργός είπε σε ένα επίτροπο τις θέσεις του. Και μια που ο Βαρουφάκης είναι και λίγο θεατρίνος, έπαιξε βρώμικα. Την τελευταία στιγμή είπε αυτό που ο λαός του είπε να πει:  «εεε οοο παρτε την τρόικα και φύγετε από εδώ«.

Αυτό που όμως με τρομάζει είναι πόσο έχει μάθει ο κόσμος να είναι σκλάβος που του κάνει εντύπωση. Σε τελική ανάλυση δεν είπε βγαίνω από το Ευρώ, Ε.Ε, Νατο που έλεγε ο Ανδρέας. Είπε πάρε τους υπαλλήλους σου από εδώ και έλα να μιλήσουμε φάτσα φάτσα.

Κλείνοντας. Όπως έχω γράψει πολλές φορές τα λεφτά δεν έχουν αξία στις μεγάλες σκακιέρες. Άλλα μετρούν και καλό είναι να το θυμήσουμε στους φίλους μας.

Γ.Β

Ελλάδα…

No comment.

Γ.Β

Το τραγούδι της ημέρας…

Γ.Β

Τι είναι το Ποτάμι.(Αντιγραφή της ανάλυσης του Βαγγέλη Λαγού.)

Το σημερινό άρθρο είναι αντιγραφή από το http://www.thepressproject.gr/article/71596/To-kentro-tou-Potamiou-apolitikos-autarxismos-kai-ethniki-enotita , Περιγράφει με σαφή τρόπο τι είναι το Ποτάμι και γιατί είναι η Ελληνική έκδοση του Berlusconi.

————————–

Το κέντρο του Ποταμιού: απολίτικος αυταρχισμός και εθνική ενότητα.

του Βαγγέλη Λαγού.

Η συζήτηση στην οποία θα προσπαθήσω να συνεισφέρω μερικές σκέψεις και κάποια ερευνητικά ευρήματα περιστρέφεται γύρω από ορισμένα στοιχεία της πολιτικο-ιδεολογικής συγκρότησης του νεοπαγούς πολιτικού μορφώματος του Σταύρου Θεοδωράκη, το Ποτάμι.

Πρόκειται συγκεκριμένα για τα αντικομματικά, ολιγαρχικά και αυταρχικά στοιχεία που έχουν μέχρι σήμερα εντοπιστεί να συνθέτουν τις ιδεολογικοπολιτικές συντεταγμένες αυτού του μετα-κομματικού πολιτικού κινήματος του κέντρου. Στο πλαίσιο αυτό, θα επιχειρήσω να σκιαγραφήσω το πολιτικο-ιδεολογικό προφίλ που συνθέτουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά του Ποταμιού, να εντοπίσω την πηγή τους στο πολιτικο-ιδεολογικό φάσμα και να αναδείξω μια σειρά από αντιστοιχίες, ομολογίες, ομοιότητες αλλά και διαφορές που το μόρφωμα αυτό παρουσιάζει σε σχέση με ένα τμήμα των αγανακτισμένων της «πάνω πλατείας», αλλά και με τον απολυταρχικό λαϊκό υπερεθνικισμό της ΧΑ.

Για τον σκοπό αυτό, θα χρησιμοποιήσω τον ίδιο τον λόγο του Ποταμιού και του αρχηγού του, καθώς και δεδομένα από την έρευνα που διεξήχθη στο πλαίσιο του διεθνούς, πολυμεθοδολογικού, ερευνητικού προγράμματος MYPLACE[1] . Η έρευνα αυτή συγκέντρωσε μεγάλο όγκο δεδομένων για την κοινωνική και πολιτική συμμετοχή και δράση των νέων στην Αττική κατά τη διετία 2012-2013 και συμπεριέλαβε τόσο την ιδεολογικο-πολιτική συγκρότηση της ΧΑ και τη σχέση της με ένα τμήμα της νεολαίας όσο και τη συμμετοχή των νέων στο κίνημα των πλατειών.

Παρότι βέβαια κατά την περίοδο διεξαγωγής της έρευνας, το Ποτάμι δεν είχε ιδρυθεί και συνεπώς στο υλικό μας δεν υπάρχουν δεδομένα για το πώς το αντιμετωπίζουν οι νέοι, εντούτοις, ο ευρύτερος χώρος του κέντρου, από τον οποίο αναδύεται το Ποτάμι, καταγράφεται συστηματικά και με ενάργεια στο ερευνητικό μας υλικό επιτρέποντας την ιδεολογικο-πολιτική ανάλυση και τον εντοπισμό ιδεολογικών ομολογιών αντιστοιχιών και συσχετίσεων.

Αντικομματισμός και Αντισυστημισμός

Το Ποτάμι, «το μεγάλο κίνημα του ριζοσπαστικού Κέντρου»[2] , στρατεύτηκε εξαρχής στον μεταμοντερνισμό του τέλους των ιδεολογιών και οραματίστηκε μια πολιτική απελευθερωμένη από το βάρος των επαγγελματιών πολιτικών και των κομματικών σχηματισμών.[3] Χωρίς να αμφισβητεί τον αστικό κοινοβουλευτισμό (όπως έκανε η ΧΑ), το Ποτάμι διακήρυξε, κι αυτό, την απέχθειά του προς το συγκροτητικό του αστικού πολιτικού συστήματος μοντέλο της κομματικής πολιτικής και αυτοπαρουσιάστηκε ως ένας μετα-κομματικός πολιτικός φορέας απαλλαγμένος από το βάρος τόσο της επαγγελματοποιημένης πολιτικής όσο και του κομματικού μηχανισμού. Εκεί που η ΧΑ υποβαθμίζει τον κομματικό χαρακτήρα των συγκεντρώσεών της (δίνοντας έμφαση στα παραστρατιωτικά οργανωσιακά της χαρακτηριστικά)[4] αλλά και συνολικά της πολιτικής της (τονίζοντας τα εθνολαϊκιστικά της στοιχεία)[5] , το Ποτάμι αποκηρύσσει την κομματική μορφή κατασκευάζοντας ένα υβρίδιο που προσπαθεί να συνθέσει οργανωσιακά στοιχεία ενός κινήματος με αυτά μιας ΜΚΟ. Χωρίς μέλη, αλλά με εθελοντές, χωρίς συλλογικά όργανα και διαδικασίες, αλλά με αρχηγικό συγκεντρωτισμό και παραγοντισμό[6] , το Ποτάμι υπάρχει χάρη στον και για τον αρχηγό του, ο οποίος σηκώνει μόνος του το μεγαλύτερο μέρος της επικοινωνιακής δραστηριότητας του κόμματος, αλλά και αποφασίζει μόνος του για όλα τα σημαντικά ζητήματα, όπως π.χ. για τις πρόσφατες εκλογικές συνεργασίες.

Στην προσπάθειά του να οριοθετήσει το δικό του «πολιτικό κέντρο» ως τον ενδιάμεσο και ταυτόχρονα υπερβατικό χώρο μεταξύ μνημονιακών και αντιμνημονιακών, το Ποτάμι εξέφρασε μια πιο ραφιναρισμένη (διανουμενίστικη) εκδοχή του χρυσαβγίτικου «εναντίον όλων»:

«Εστω ξεχνώντας τη σκληρή λέξη «εχθρός», του Liddel-Hart, το γεγονός παραμένει ότι στο παρόν πολιτικό τοπίο το Ποτάμι έχει να αντιμετωπίσει, και αντιμετωπίζει καθημερινά, κυρίως αντιπάλους. Με αυτούς αντιπαλεύει καθημερινά στο πεδίο της κοινής γνώμης. Αυτό είναι το πεδίο των τωρινών και των ερχόμενων πολιτικών μαχών. Και σε αυτό είναι που πρέπει να συγκεντρώσουμε όλες μας τις δυνάμεις στο πιο αδύναμο σημείο των άλλων.

Το πιο αδύναμο σημείο όλων ανεξαιρέτως των σημαντικών παικτών στο σημερινό πολιτικό παιχνίδι, όλων δηλαδή των αντιπάλων του Ποταμιού, είναι η τεράστια ευθύνη τους στη δημιουργία των προβλημάτων του τόπου, καθώς και η πλήρης αδυναμία τους να τα λύσουν.»[7]

Το Ποτάμι λοιπόν (όπως και η ΧΑ) κατανοεί τον εαυτό του ως λαϊκό κίνημα που αποστρέφεται τα κόμματα και συμμετέχει στις εκλογές για να απελευθερώσει τους ψηφοφόρους τους από τα κομματικά δεσμά και για να σώσει την Ελλάδα από την κομματοκρατία και την αναξιοκρατία. Και τα δύο αντι-κομματικά αυτά μορφώματα ορκίζονται στην αξιοκρατία. Για τη ΧΑ, αξιοκρατία είναι η ανάδειξη της φυσικής αριστοκρατίας του έθνους που θα εγγυηθεί την ευημερία και το μεγαλείο του[8] , ενώ για το Ποτάμι είναι ο τρόπος με τον οποίο το συμφέρων των πολλών θα μπει «πάνω από το συμφέρον της πολιτικής φαμίλιας»[9] . Η σύγκρουση με «το σάπιο καθεστώς των μετρίων, της αναξιοκρατίας…»[10] αποτελεί κοινό ρητορικό σχήμα των δύο μορφωμάτων[11] , ενώ η εναντίωση του Ποταμιού στη δεξιά και την αριστερά[12] συνηχεί με τη χρυσαυγίτική εναντίωση στον φιλελευθερισμό και τον κομμουνισμό. Τόσο ο απολυταρχικό λαϊκός υπερεθνικισμός της ΧΑ όσο και το ριζοσπαστικό κέντρο του Ποταμιού πρέπει να κατασκευάσουν τον ιδεολογικό τους χώρο διασχίζοντας και διαρρυγνύοντας τις κατεστημένες πολιτικές ταυτότητες της δεξιάς και της αριστεράς, του φιλελευθερισμού και του σοσιαλισμού-κομμουνισμού. Έτσι, για τον Θεοδωράκη «δεν έχει σημασία αν δηλώνεις «δεξιός» ή «αριστερός», αν τάζεις κοινωνία «φιλελεύθερη» ή «σοσιαλιστική», όταν μέσα σου κυριαρχεί ο πολιτικός κοτζαμπάσης και όλους τους βλέπεις σαν ψηφοφόρους -πελάτες ή σαν ψηφοφόρους – εχθρούς». […] το Ποτάμι μιλά για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας και όχι της κεντροαριστεράς ή της κεντροδεξιάς, ενός παλαιοκομματικού συστήματος που δεν θέλει «να επεξεργαστεί λύσεις, να πει την αλήθεια και καταφεύγει στα εικονίσματα και στον μεσσιανισμό»[13] .

Η αντιπαράθεση του Ποταμιού με τον «πολιτικό κοτζαμπασισμό» του «παλαιοκομματικού συστήματος» προσθέτει στοιχεία εκσυγχρονιστικής ρητορικής στον λόγο του, ο οποίος όμως, έχοντας απορρίψει τις βασικές ανταγωνιστικές πολιτικές ταυτότητες, δεν μπορεί να επικαλεστεί, για την κοινωνική του νομιμοποίηση, παρά μόνο ένα «πατριωτικό σχέδιο δράσης»[14] που απευθύνεται σ’ αυτούς «που θέλουν να τα αλλάξουν όλα, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την πατρίδα»[15] και έχει στόχο η «Ελλάδα […] να φτιάξει την δική της Αναγέννηση»[16] . Αναπόφευκτα, η απολίτικη ορμή του Ποταμιού περιορίζει τις διαθέσιμες συνολοποιητικές και νομιμοποιητικές επιλογές στον πατριωτισμό και την εθνική ενότητα. Εμφανίζεται έτσι ως ένα λαϊκό πατριωτικό κίνημα, που συγκρούεται με τους υπαίτιους της εθνικής παρακμής και τα συμφέροντά τους, δηλαδή με το «διεφθαρμένο σύστημα».[17] Ο ίδιος ο Θεοδωράκης δεν παρέλειψε να δρέψει, κι αυτός, αντισυστημικές δάφνες απέναντι σε συστημικά ΜΜΕ:

«Τι εννοεί ο διευθυντής του Βήματος; Να σας πω εγώ τι εννοεί. Ότι αυτό το κόμμα «δεν έχει κάποιον να συνεννοηθούμε. Δεν έχει κάποιον να παζαρέψουμε. Δεν έχει σπονδύλους να κρατηθούμε τώρα που οι προστάτες μας καταποντίζονται». Και ναι, έτσι είναι.

Το Ποτάμι δεν έχει και δεν θα έχει σπονδύλους για αυτούς. Το Ποτάμι είναι ένα λαϊκό κίνημα που δεν έχει κρυφούς μετόχους. Δεν έχει ανάγκη από συνεννοήσεις και παζάρια. Δεν πήρε την άδειά σας για να εμφανιστεί και δεν θα παζαρέψει μαζί σας τις θέσεις του και τα στελέχη του…».[18]

Αντισυστημισμός των πολιτιστικών ελίτ

Το κέντρο που επικαλείται το Ποτάμι αντιμετωπίζει όλα τα ζητήματα ως προβλήματα που επιδέχονται ιδεολογικά ουδέτερες, ορθολογικές, λύσεις που προκύπτουν από πραγματισμό, εξειδικευμένη γνώση, εξέχουσες ικανότητες και σύνθεση των επιμέρους απόψεων:

«Η έννοια του ίσιου δρόμου μας οδηγεί και στο θετικό ορισμό του κέντρου: το κέντρο ως σύνθεση. Το κέντρο ως συνδυασμός των καλύτερων διαθέσιμων επιλογών, που ξεκινά από την αποδοχή της πραγματικότητας […] Μια τέτοια ματιά του κέντρου αδιαφορεί για την παραπλανητική έννοια του «πρόσημου» που την επικαλούνται τελευταία διάφοροι για να βαφτίζουν ως τάχα προοδευτικές τις αποτυχημένες ιδέες τους. Μας νοιάζει το πρόβλημα και μας νοιάζει η λύση. Χωρίς πρόσημο.

Η αλήθεια, που οδηγεί στην καθαρή ματιά στη διάγνωση, και στη σύνθεση στην επιλογή της θεραπείας, είναι αυτά που χρειαζόμαστε σήμερα για να κάνουμε τον τόπο καλύτερο. Αυτά όλα που συνιστούν ένα σύγχρονο, τολμηρό, ενίοτε ριζοσπαστικό κέντρο.»[19]

Η ιδεολογική υπεκφυγή του «ενίοτε ριζοσπαστικού κέντρου» εκτείνεται από τους «λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ» έως τους «φιλελεύθερους της ΝΔ»[20] και εκφράζεται ωραία από την Α. Λυμπεράκη της Δράσης που διακηρύσσει ότι

«ένα χρήσιμο σύγχρονο κόμμα δεν μπορεί να είναι ένα ιδεολογικό κόμμα. Ξέρετε οι ιδεολογίες είναι πολύ χρήσιμα πράγματα, αλλά με την ιδεολογία δεν μπορείς να βρεις λύσεις σε πρακτικά και καθημερινά προβλήματα»[21] .

Το Ποτάμι απορρίπτει τις κατεστημένες πολιτικές ταυτότητες και επικεντρώνεται στην εξεύρεση των βέλτιστων λύσεων για τα απειλητικά προβλήματα του παρόντος, πέρα από πολιτικο-ιδεολογικά πρόσημα. Οδηγείται έτσι να δώσει έμφαση στο πολιτιστικό κεφάλαιο και το κοινωνικό επίτευγμα και όχι στο πολιτικό κεφάλαιο ή την πολιτική ισχύ[22] . Προβάλλοντας τους διανοούμενους, τεχνοκράτες, επαγγελματίες και καλλιτέχνες του το Ποτάμι προσφυώς χαρακτηρίστηκε ως «κόμμα των επιτυχημένων». Αναπόφευκτα, οι επιτυχημένοι αυτοί άνθρωποι λατρεύουν την αξιοκρατία και φαντάζονται τον εαυτό τους ως τη «συνομωσία του καλού»[23] , ενώ η στήριξη που τα ΜΜΕ τους προσφέρουν απλόχερα οφείλεται, μεταξύ άλλων, και στα ισχυρά κοινωνικά δίκτυα που μπορούν να κινητοποιήσουν και να αξιοποιήσουν ο αρχηγός, τα στελέχη του, οι υποψήφιοί του και οι εθελοντές του. Επιπλέον, η λάμψη των υποψηφίων του Ποταμιού[24] υποστηρίζει μελετημένα τον αιδήμονα μεσσιανισμό του αρχηγού του, ο οποίος διαβεβαιώνει ότι μπορεί να σώσει την Ελλάδα[25] και διαδίδει το ελπιδοφόρο του μήνυμα επάνω σ’ ένα ταπεινό τρίκυκλο ποδήλατο[26] .

Ο αντισυστημισμός του Ποταμιού είναι διαφορετικός από αυτόν της ΧΑ, αφού δεν επιδιώκει την κατάργηση του κοινοβουλευτισμού και την αντικατάστασή του από έναν τρομοκρατικό απολυταρχισμό. Ο αντισυστημισμός του Ποταμιού είναι η εξέγερση των πολιτιστικών ελίτ απέναντι στις πολιτικές ελίτ. Είναι η πολιτική αποκρυστάλλωση του αιτήματος που διατυπώθηκε από ένα τμήμα των αγανακτισμένων της «πάνω πλατείας», οι οποίοι επιζητούσαν τη δημιουργία ενός πατριωτικού φορέα αποτελούμενου από κοινωνικά καταξιωμένους ανθρώπους (μη-επαγγελματίες πολιτικούς) που θα αναλάμβαναν απ’ τη μια να διασφαλίσουν με το κύρος τους την εθνική ενότητα και από την άλλη να θέσουν στην υπηρεσία του συνόλου τις ιδιαίτερες γνώσεις και ικανότητές τους, ώστε η πατρίδα και ο λαός να σωθούν από τα δεινά τους. Όπως το διατυπώνει ο Σωτήρης, που συμμετείχε με πάθος στο κίνημα των πλατειών και αυτοχαρακτηρίζεται ως «άνθρωπος της πάνω πλατείας»:

«Δηλαδή. Να γίνω πιο σαφής. Υπήρχαν διάφορες προτάσεις από αυτούς τους απλούς διάφορους ανθρώπους, τους καθημερινούς ανθρώπους της ζωής που δεν τους εκφράζει κάποια κομματική ή πολιτική παράταξη στη συνείδησή τους που λέγανε παιδιά πρέπει να οργανωθούμε εδώ χωρίς κομματικές ταυτότητες – ξέρω ‘ γω- να φτιάξουμε ομάδα σίτισης, ομάδα βοήθειας, ομάδα ψυχραιμίας. Ίσως έναν ραδιοφωνικό σταθμό, διάφορα τέτοια. Ή πώς θα οργανώσουμε την πάλη ή πώς θα μπορούμε να φωνάξουμε κάποιους ανθρώπους, όπως λογοτέχνες ή ανθρώπους ακαδημαϊκά μορφωμένους, οι οποίοι είναι αναγνωρισμένοι σε κάποιους τομείς, ώστε να οργανωθεί αυτή η πάλη, γιατί ξέραμε, ή τουλάχιστον κάποιοι από εμάς, ότι αυτό το πράγμα έπρεπε να δημιουργήσει πρόσωπο. Να δημιουργήσει πρόσωπο κρούσης ουσιαστικά.[…] Δηλαδή μια ομάδα ανθρώπων – κατά την άποψή μου- αυτό που θα ήθελα θα ήταν μια ομάδα ανθρώπων, κοινωνικά αναγνωρισμένων ανθρώπων, όπως λογοτέχνες, ακαδημαϊκοί, άνθρωποι πιστοί στην πολιτική τους εμπειρία, χωρίς να εκφράζουν παρατάξεις και χωρίς αυτό να οδηγηθεί σε μια νέα, σε ένα νέο κόμμα έτσι;. Σε ένα νέο κόμμα, όπως αυτά που ξέρουμε. Ίσως ένα κόμμα ανατρεπτικό, ένα κόμμα ριζοσπαστικό. Για την αλλαγή, το οποίο να αποτελείται κυρίως από ακαδημαϊκούς και κοινωνικά αναγνωρισμένους ανθρώπους […] ούτε έχει ανάγκη αυτή τη στιγμή ο λαός, ούτε τότε, να στραφεί αριστερά ή δεξιά ή πιο δεξιά ή πιο αριστερά. Είχε ανάγκη να στραφεί σε μια οργανωμένη κίνηση, πάνω από όλα ελληνική, της οποίας τα αποτέλεσμα της θα ήταν προς όφελος του λαού και μόνο του λαού, επομένως ήταν απ’ τις λίγες στιγμές της ζωής μας που θα έπρεπε όλοι να έχουμε κατεβάσει τα κομματικά πηλίκια και να έχουμε συστρατευτει με το ελληνικό ιδεώδες και την ελληνική σημαία.»

Την ύπαρξη ενός τέτοιου αριστοκρατικού πατριωτικού αιτήματος διαπίστωσαν κι άλλοι από τους νέους που μας μίλησαν για τη συμμετοχή τους στο κίνημα των πλατειών. Μεταξύ αυτών, η Ρόζα, που βίωσε πολύ έντονα την «κάτω πλατεία», είχε κι αυτή διαπιστώσει, με ανησυχία, την ανάπτυξη ενός τέτοιου αιτήματος στην «πάνω πλατεία»:

«Η πάνω πλατεία έκανε και αυτή κάποιες δράσεις οι οποίες ήταν όμως λίγο πιο ελίτ από αυτές που γινόταν κάτω. Δηλαδή στηνόταν, στηνόταν βήμα και μιλούσαν διάφοροι οικονομολόγοι μίλαγε ο Καζάκης, ο Καζάκης μίλαγε πάρα πολύ και διάφοροι άλλοι, δεν θυμάμαι αν μίλαγε ο Βαρουφάκης. Καλούσαν συνταγματολόγους, οικονομολόγους, ήταν λίγο της λογικής δηλαδή να μας πουν την γνώμη τους οι σοφοί, ότι χρειαζόμαστε, τώρα το τραβάω αλλά αυτή την εντύπωση μου έδινε η λογική τους, ότι χρειαζόταν άριστους στην κυβέρνηση […] καταρχήν μόνοι μας δεν μπορούμε να το λύσουμε χρειαζόμαστε εξειδικευμένη γνώση άρα θα απευθυνθούμε σε οικονομολόγους και συνταγματολόγους. Οι μεν θα προτείνουν, ο καθένας στον τομέα του, θα προτείνουν τις λύσεις. Εε πρόσεξε τώρα μέσα από αυτό που πρότειναν, αν το συνδυάσουμε με τα ουστ, τις μούντζες, με τα θα φύγετε με ελικόπτερα κτλ, μέσα από αυτό, αν το συνδυάσεις με αυτά, βγάζεις την απαξίωση της ιδιότητας του πολιτικού και στη θέση τους να βάλεις τους άριστους, αυτούς δηλαδή που έχουν την γνώση, τους σοφούς. Για αυτό και μετά αν το σκεφτείς έγινε πολύ της μόδας να λένε διάφοροι εγώ δεν είμαι πολιτικός δηλαδή ήταν τιμή. Ο Στουρνάρας βγαίνει και λέει εγώ δεν είμαι πολιτικός, πολλοί το λένε ξέρεις, έγινε μετά απαξίωση το να είσαι πολιτικός είτε είσαι αριστερός είτε είσαι δεξιός. Νομίζω ότι αυτό το δεν είμαι πολιτικός, αν όχι γεννήθηκε, πάντως ανδρώθηκε στην πάνω πλατεία […] Η κάτω πλατεία λοιπόν, ή έστω κομμάτι της κάτω πλατείας, είχε άλλη αντιμετώπιση. Ότι δηλαδή ο κάθε πολίτης οφείλει να είναι ενεργός και ότι δεν χρειαζόμαστε σοφούς και άριστους για να μας διοικούν, αλλά ότι δεν χρειαζόμαστε κάποια εξουσία οποιαδήποτε για να μας διοικεί, αλλά μπορούμε και από μόνοι μας, μέσα από τέτοια αμεσοδημοκρατικά μοντέλα […] Σε αυτό υπήρχε σημαντική διαφοροποίηση στην πάνω και την κάτω πλατεία.»

Η ιδεολογική δυσανεξία του Ποταμιού προς την κομματική πολιτική περνά από την «πάνω πλατεία» των αγανακτισμένων που έδειξε ιδιαίτερο ζήλο στη μαζική απαξίωση του πολιτικού προσωπικού μπροστά από τη Βουλή απαιτώντας να φύγουν οι πολιτικοί για να αναλάβουν οι ειδικοί και καταξιωμένοι πατριώτες. Αυτό ακριβώς το αίτημα της «πάνω πλατείας» για έναν εθνικό-πατριωτικό πολιτικό φορέα των ελίτ που θα καθοδηγήσει τη χώρα προς την έξοδο από την κρίση, επαναδιατυπώνει ο Θεοδωράκης όταν, για να στηρίξει κάποια συγκυβέρνηση, απαιτεί¨ «να αναλάβει τα υπουργεία» μια «εθνική Ελλάδος»[27] .

Αυταρχικό κέντρο

Το αντικομματικό, εθνικο-πατριωτικό κέντρο που συσπειρώνεται στο Ποτάμι έχει μια ιδιότυπη σχέση με τον αυταρχισμό. Ο ίδιος ο Θεοδωράκης είχε συμμετάσχει τόσο στην απόπειρα αποκάθαρσης της ΧΑ από το στίγμα του βίαιου ακροδεξιού περιθωρίου κατά τη συνέντευξή του με τον αρχηγό της ΧΑ όσο και σ’ εκείνη που αφορούσε τις ακροδεξιές προτιμήσεις του Μ. Βορίδη, όταν αυτός χρίσθηκε Υπουργός Μεταφορών στην κυβέρνηση Παπαδήμου[28] . Αλλά και η εξέγερση του Πολυτεχνείου, γι’ αυτόν, δεν ανακαλεί τόσο τον αγώνα ενάντια στη δικτατορία όσο την αντίθεση στους κομματικούς μηχανισμούς[29] , αφού στη σχετική ανακοίνωσή του αναφέρεται τουλάχιστον επτά φορές στα κόμματα, τους κομματικούς μηχανισμούς και τους κομματικούς στρατούς και καμία φορά στην χούντα[30] . Όχι τυχαία, ο φιλόσοφος και μέντορας του Θεοδωράκη, Στέλιος Ράμφος, είχε παραπλανητικά διαβεβαιώσει το καλλιεργημένο κοινό του ότι η χούντα «άφησε μηδέν χρέος»[31] . Πέρα από την περίεργη έλξη που ασκεί ο αυταρχισμός στον Θεοδωράκη, φαίνεται πως τόσο στο protagon.gr όσο και στο Ποτάμι δε λείπουν εκείνες οι φωνές που νοσταλγούν τη χούντα ή που καλούν τον στρατό να μας σώσει από τον εαυτό μας[32] . Από αυτή την άποψη, το κέντρο του Θεοδωράκη φαίνεται να διατηρεί μια απευθείας γραμμή επικοινωνίας με την ακροδεξιά του ΛΑΟΣ και της ΧΑ που συστηματικά υμνούν τη χούντα και οραματίζονται τη σωτήρια παρέμβαση του στρατού στην πολιτική.

Ο αυταρχισμός του κέντρου δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Τον είδαμε σε πλήρη ανάπτυξη να κυριαρχεί στο πολιτικό σύστημα κατά τις δύο μνημονιακές κυβερνήσεις συνεργασίας που μεσολάβησαν μέχρι σήμερα. Αναδύεται δε, ευκρινέστατα από τα ευρήματα της έρευνάς μας για την κοινωνική και πολιτική δράση της νεολαίας στην περίοδο της κρίσης. Από όσους απάντησαν στην κλασσική ερώτηση ιδεολογικο-πολιτικής αυτοτοποθέτησης στην κλίμακα αριστερά-δεξιά του ερωτηματολογίου μας, εκείνοι που εμφανίζουν αυταρχισμό υψηλής έντασης ανήκουν κατά κύριο λόγο στη δεξιά και στο ευρύτερο κέντρο. Μ’ άλλα λόγια, είναι το ευρύτερο κέντρο και η δεξιά που συναρτώνται προνομιακά με τα υψηλά επίπεδα αυταρχισμού. Όπως φαίνεται καθαρά στο παραπάνω γράφημα, όσοι αυτοτοποθετούνται στο ευρύτερο κέντρο αποτελούν το 54,0% όσων εκδηλώνουν υψηλά επίπεδα κοινωνικο-πολιτικού αυταρχισμού, και ακολουθούνται από αυτούς που αυτοτοποθετούνται στη δεξιά (41,4)%. Τέλος, όσοι αυτοτοποθετούνται στην αριστερά αποτελούν το 4,6% όσων παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα κοινωνικο-πολιτικού αυταρχισμού.

Το Ποτάμι ανάμεσα στην απολίτικη μούτζα και το ακραίο κέντρο

Το ριζοσπαστικό κέντρο του Ποταμιού συναιρεί δύο συγγενείς, αλλά όχι ταυτόσημες, μεταξύ τους πολιτικο-ιδεολογικές στάσεις: τον απολίτικο αντι-κομματισμό και τον κεντρώο αυταρχισμό.

Από τη μια πλευρά, απευθύνεται στη μούτζα της «πάνω πλατείας» και στον αντι-κομματικό και εθνικο-πατριωτικό της ζήλο, και υπόσχεται τη ρήξη με τον παλαιοκομματισμό και την κομματοκρατική αναξιοκρατία με στόχο την εθνική ενότητα. Από αυτή την άποψη, εγκολπώνεται ορισμένα από τα θεμελιώδη ιδεολογικο-πολιτικά χαρακτηριστικά της ακροδεξιάς ψήφου επιδιώκοντας την αποπολιτικοποίηση των διλημμάτων που δεσπόζουν στη σημερινή προεκλογική περίοδο. Καταλήγει έτσι να επαναλαμβάνει μονότονα την ανάγκη συγκρότησης μιας «εθνικής ομάδας διαπραγμάτευσης», μιας «εθνικής Ελλάδος» χωρίς ιδεολογικό πρόσημο, που θα αναλάβει το βάρος μιας «εθνικής διαπραγμάτευσης» με τους πιστωτές της χώρας. Έτσι, αποπολιτικοποιεί το όποιο διακύβευμα της διαπραγμάτευσης, ενώ ταυτόχρονα πολιτικοποιεί την εθνική ενότητα καθιστώντας την, μ’ αυτόν τον τρόπο, τον μοναδικό προσανατολιστικό παράγοντα της διαπραγμάτευσης για το χρέος. Γι’ αυτό άλλωστε, όταν πιέζεται να προσδιορίσει τον στόχο αυτής της διαπραγμάτευσης, δεν μπορεί παρά να επαναλάβει απλώς το κυρίαρχο μνημονιακό αφήγημα της ΝΔ[33] .

Από την άλλη πλευρά, η στενή σχέση μεταξύ του κοινωνικο-πολιτικού αυταρχισμού και της κεντρώας πολιτικο-ιδεολογικής αυτοτοποθέτησης που υποδεικνύεται από τα ερευνητικά μας δεδομένα, εντάσσει την έλξη που ασκεί ο αυταρχισμός στο Ποτάμι στο ευρύτερο πλαίσιο της συζήτησης για το ακραίο κέντρο, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται πλέον και εμπειρικά. Είναι ακριβώς το ακραίο αυτό κέντρο που στρατεύεται σήμερα στο μετα-κομματικό και μετα-δημοκρατικό όραμα του Θεοδωράκη. Είναι αυτό ακριβώς το ακραίο κέντρο που επιθυμεί τον αυταρχισμό, ώστε να πραγματώσει τη μεταμοντέρνα προφητεία του τέλους των ιδεολογιών και να συνενωθεί επιτέλους με τον απολίτικο αντι-κομματισμό. Είναι, τέλος, αυτό το ακραίο κέντρο που στήριξε την αυταρχική διαχείριση της κρίσης μέσα από τους διάφορους συνδυασμούς «εθνικής υπευθυνότητας» μεταξύ ακροδεξιάς-δεξιάς-κεντροδεξιάς-κεντροαριστεράς που επικράτησαν στο πολιτικό μας σύστημα τα τέσσερα τελευταία χρόνια.

Το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη απευθύνεται ταυτόχρονα στους απολίτικους και τους αυταρχικούς ψηφοφόρους. Θέτει, έτσι, ισχυρή υποψηφιότητα για να καλύψει το κενό μιας «σοβαρής Χρυσής Αυγής» που εναγωνίως αναζητούν, εδώ και καιρό, οι εγχώριες και διεθνείς ελίτ.

Βιβλιογραφία:

1] Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος MYPLACE http://www.fp7-myplace.eu/index.php (Memory, Youth, Political Legacy And Civic Engagement) πραγματοποιήθηκε τετραετής (2011-2014) πολυμεθοδολογική κοινωνιολογική έρευνα σε 14 ευρωπαϊκές χώρες Για την Ελλάδα επιστημονική υπεύθυνη της έρευνας ήταν η Αλεξάνδρα Κορωναίου, καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βασικοί ερευνητές οι κοινωνικοί επιστήμονες Ευάγγελος Λαγός, Αλέξανδρος Σακελλαρίου, Ειρήνη Χιωτάκη-Πούλου, Στέλιος Κυμιωνής και Αρης Δεληβέρης. Τα συμπεράσματα της συνολικής έρευνας πρόκειται να δημοσιευθούν σε συλλογικό τόμο.

[2] http://www.topontiki.gr/article/83550/To-rizospastiko-Kentro-tou-THeodoraki–Giati-o-PSarianos-psifizei-Potami

[3] http://topotami.gr/nea/h-omilia-tou-stavrou-theodoraki-sto-idritiko-sinedrio-tou-potamiou/

[4] https://www.youtube.com/watch?v=eYPtD4aO3Pg

[5] http://www.xryshaygh.com/kinima/thesis

[6] http://tvxs.gr/news/blogarontas/peirama-tis-metadimokratias-kai-stin-ellada

[7] http://topotami.gr/i-omilies-2/thesi-tou-potamiou-sto-simerino-politiko-topio/

[8] http://www.xryshaygh.com/kinima/ideologia και http://www.xryshaygh.com/kinima

[9] http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64028863

[10] http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64028863

[11] http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/h-dhmokratia-tous-h-ajiokratia-mas

[12] http://www.naftemporiki.gr/story/861116/ethniki-ellados-thelei-sta-upourgeia-o-st-theodorakis

[13] http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64028863

[14] http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64028863

[15] http://arouraios.gr/2014/12/to-potami-kamia-nea-protoboulia-apo-samara-as-teleionoume-me-to-dieftharmeno-susthma/

[16] http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.fwtografia&id=3044

[17] http://arouraios.gr/2014/12/to-potami-kamia-nea-protoboulia-apo-samara-as-teleionoume-me-to-dieftharmeno-susthma/

[18] http://www.tribune.gr/politics/news/article/106576/o-stavros-theodorakis-lei-oti-ton-polema-vima-trela.html

[19] http://topotami.gr/i-omilies-2/thesi-tou-potamiou-sto-simerino-politiko-topio/

[20] http://www.skai.gr/news/politics/article/272199/theodorakis-ohi-stous-upakouous-hatziavatides-kai-stous-efivikous-tsaboukades/

[21] https://www.facebook.com/video.php?v=10206131691838216&fref=nf

[22] http://www.skai.gr/news/politics/article/272199/theodorakis-ohi-stous-upakouous-hatziavatides-kai-stous-efivikous-tsaboukades/

[23] http://www.hitandrun.gr/st-theodorakis-tha-kivernisoume-schimatizontas-mia-sinomosia-tou-kalou/

[24] http://topotami.gr/nea/psifodeltio-gnosis-ke-dinamis/

[25] http://cretablog.gr/politiki/item/59610-apistefti-dilosi-tou-s-theodoraki-ego-tha-soso-tin-xora-vinteo

[26] http://www.iefimerida.gr/news/181639/o-theodorakis-erixe-stis-orthopetalies-stin-tripoli-volta-me-ena-diaforetiko-podilato

[27] http://www.naftemporiki.gr/story/861116/ethniki-ellados-thelei-sta-upourgeia-o-st-theodorakis

[28] http://www.periodista.gr/greece/item/15712.htm

[29] http://www.topontiki.gr/article/87962/Kontra-stous-kommatikous-mixanismous-tis-epoxis-to-Polutexneio-kata-to-Potami

[30] http://topotami.gr/nea/o-stavros-theodorakis-gia-minima-tis-epetiou-tou-politechniou/

[31] http://www.periodista.gr/greece/item/14534.htm

[32] http://info-war.gr/2013/04/%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82/ , και http://www.7imeres.gr/%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CE%B1-%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AC%CE%BC%CE%B9-%CE%B8%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B5/

[33] https://www.youtube.com/watch?v=raUGsQwOIFk

——————————

Για την αντιγραφή.

Γ.Β

Καθαρά λόγια! Το Ποτάμι σε όλο του το MEGAλείο!

Νο comment (γιατί θα βάλω τα γέλια άμα γράψω κάτι).

Γ.Β

Υ.Σ: Ελλάδα ρε αδελφέ! Βίντεο από κάτω.

Ρώτα τον βο(υ)λευτή σου ? (Το ISDS που δεν έχεις ακούσει).

Μια που η Ελληνική πολιτική έχει μόνο την κυρία Γκερέκου ως θέμα… το παρακάτω βίντεο μιλά για το τι θα γίνει στην Ε.Ε σε λίγα χρόνια. Φυσικά βάζω στοίχημα ότι αρκετοί πολιτικοί δεν έχουν ιδέα… απλά.

Γ.Β

Ο Κύριος Σαμαράς, πρόεδρος της ΠΟΛΑΝ (νυν ΝΔ) μιλά …

Ιστορικές αναδρομές γιατί σε αυτό τον τόπο… όλοι γνωριζόμαστε (καλά)

Γ.Β

Πριν τις εκλογές. (Η οικονομική κατάσταση όπως είναι…)

Το παρακώ βίντεο έχει σαφή κομματική θέση. Παρόλα αυτά αξίζει ο αναγνώστης να χάσει λίγο χρόνο για να ακούσει τι λένε άτομα που δεν θα τα δείτε στα κανάλια των Αθηνών.

Γ.Β

Μεγάλα λόγια. Ο κύριος Γεωργιάδης.

No Comment.

Γ.Β

Η ώρα της αλήθειας.

Αντιγραφή από άλλο site.

Γ.Β

Υ.Σ: Πιθανά είναι από ένα τραγούδι του Σαββόπουλου.

Ρουά ματ 2. Το πολιτικό τέλος του Σύριζα.

Μια εποχή που ο Σύριζα έχει έτοιμα τα σακάκια να αναλάβει, ο πολιτικός του θάνατος θα είναι αργός… και δυστυχώς θα ρίξει την Ελλάδα σε μια άνευ προηγουμένου λεηλασία εκ μέρους των ξένων.

Η μικρή ανάλυση.

Φυσιολογικά ο πρόεδρος δεν θα βγει στις 29/12. Μέχρι τότε όμως η οικονομία θα δεχθεί τόσο μεγάλα πυρά που ακόμα και να αναλάβει με απόλυτη πλειοψηφία, δεν θα μπορεί να διαπραγματευτεί. Ουσιαστικά, θα τον αναγκάσουν να δεχθεί τα πάντα. Και μια που είναι αστικό κόμμα (ο Σύριζα) δεν θα μπορέσει να προβάλει ούτε μία αντίσταση. Γιατί ας μην το ξεχνάμε… άλλο Σύριζα (όσο αριστερό και να λέει πως είναι) άλλο ΚΚΕ. Δεν έχει δηλαδή, ούτε το ιδεολογικό βάθος του ΚΚΕ ούτε φυσικά αποφασισμένα άτομα -έτοιμα να τρώνε για ένα μήνα χαρούπια (χαριτολογώντας)-, αρκεί να υπάρχει το «κόμμα» στην εξουσία. Με απλά λόγια… άλλο ένα γιαλαντζί αντιμνημονιακό κόμμα (όπως η ΝΔ κάποτε), θα δει αυτό που βλέπουμε όλοι. Ότι είμαστε δεμένοι μέχρι τα μπούνια μέσα στην Ε.Ε και το ευρώ.

Λίγες σκέψεις.

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι το έλλειμμα δημοκρατίας, αυτάρκειας, αυτονομίας και η σαθρή δομή του κράτους. Δεν είναι οικονομικό, όσο αιρετικό και αν ακούγεται σήμερα. Γιατί λόγου χάρη, αν ο βωξίτης ήταν κρατικός 100% θα μπορούσαμε να τον ανταλλάξουμε με πετρέλαιο, με φάρμακα ή αν ο χρυσός ήταν κρατικός -με τις τιμές που έχει σήμερα- θα μπορούσαμε να έχουμε όλοι μια αξιοπρεπή υγεία. Συνεπώς, αν ο πλούτος του έθνους είναι κέρδος σε διάφορα κέντρα… απλά η κοιλιά μας θα είναι άδεια για πολλά χρόνια.

Σίγουρα όμως, δεν μπορεί κανείς -που έχει λίγο μυαλό- να πει ότι η μετάβαση σε μια αυτάρκη, αυτόνομη, αλληλέγγυα δημοκρατία θα είναι εύκολη. Γιατί λόγου χάρη, ο «Χ» πολιτικάντης (και ο σπόνσορας του) δεν θα δεχθεί εύκολα μια κληρωτή γερουσία. Γιατί να έχεις 600 κληρωτούς πάνω από 40 ετών που θα πρέπει να πείσεις για το νομοθετικό σου έργο -κάθε φορά- είναι σε πλήρη αντίθεση στα συμφέροντα κάθε διαπλεκόμενου πολιτικού. Και αυτή είναι μόνο μια ιδέα για να ανακτήσει ο λαός ένα μικρό κομμάτι από την εξουσία που η αντιπροσωπευτική δημοκρατία του έχει αφαιρέσει.

Μια μικρή συμβουλή… για τον Αλέξη.

Ας προτείνει ένα ανατρεπτικό άτομο, έστω και ως πρόταση για μετά τις εκλογές. Δεν είναι καν ανάγκη δηλαδή να βγει από αυτή την βουλή, αρκεί να ακουστεί. Σε τελική ανάλυση έτσι, διάφορα κόμματα (ο θεός να τα κάνει) όπως το Ποτάμι θα αναγκαστούν να πάρουν θέση.

Γ.Β

Υ.Σ: Τα παραπάνω είναι ιδέες σε ένα ασταθές πολιτικό/οικονομικό περιβάλλον που αργά ή γρήγορα, θα καταρρεύσει.

Υ.Σ2: Το πρώτο Ρουα ματ -το 2011- θα το δείτε εδώ https://giorgosvagionis.wordpress.com/2011/11/06/rua-mat-%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CE%B2%CE%AD%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82/

Αρέσει σε %d bloggers: