Tag Archives: Ελλαδα

Τι να κάνω όταν τα ΑΤΜ είναι κλειστά ?

Δυστυχώς αυτά που έγραφα εδώ και 5 έτη έγιναν πραγματικότητα.  Όταν έγραφα ότι το σύστημα θα καταρρεύσει  αρκετοί -ελπίζω- πήραν τα μέτρα τους αλλά ας γράψω ορισμένα για αυτούς που δεν ετοιμάστηκαν. Τα ΑΤΜ είναι κλειστά άρα… και εμείς πρέπει να:

1)Τρώμε πρώτα αυτά που χαλάν σε λίγες ημέρες. Λαχανικά, φρούτα, σαλάμια, τυριά τα τρώμε άμεσα.

2)Μέχρι να έχουμε χρήματα αγοράζουμε ρύζι, κριθαράκι, αλάτι, ντοματοπελτέ, κονσέρβες με κρέας και τόνο, βιταμίνες, augmentin (αντιβίωση), ζάχαρη/μέλι, λάδι, αμύγδαλα, ταχίνι. Σαν extra aγοράζουμε (αν μπορούμε) μπαταρίες, παραφίνη, θείο, λάμπα πετρελαίου, χαρτί υγείας/ σερβιέτες, πάνες για μωρά, παιδικά γάλατα, χαλαζόνη.

3)Οργανώνουμε ομάδες. Καλύτερα να είμαστε 4-10 άτομα μαζί παρά ένας δυο.

4)Δεν ακούμε την προπαγάνδα του αντιπάλου. Ναι… και αυτό πρέπει να το κάνουμε μια που έχουμε ένα άτυπο πόλεμο (για όσους δεν το έχουν καταλάβει!).

5)Για όσους μπορούν να φύγουν από τη Αθήνα… ας το κάνουν για φέτος το καλοκαίρι.

6)Ψυχραιμία… μπόρα είναι και θα περάσει το αργότερο σε 1-6 μήνες ότι και να γίνει… μα ότι και να γίνει.

Καλή δύναμη !

Γ.Β

Περί ελευθερίας και άλλων δαιμόνων.

Τι είναι ελευθερία; Αυτή η ερώτηση θα μπορούσε να ήταν και ο τίτλος μιας διδακτορικής διατριβής ή ενός βιβλίου χιλιάδων σελίδων. Εύλογα, δεν μπορεί κανείς να αναλύσει όλες τις πτυχές της σε λίγες γραμμές. Όμως, μια που όλο και περισσότερο η εκάστοτε εξουσία μετατρέπεται σε στυγνή καταπατήτρια της, θεωρώ ότι είναι θετικό να προσπαθήσω την σκιαγράφηση της από αυτό, το ηλεκτρονικό, μετερίζι .

Ετυμολογικά [1] η λέξη πιθανά χωρίζεται σε δύο συνθετικά το «Ελευθε» από το έλευσις – ελευθώ – ελευθήσσομαι – ήλθον και το «Ρίον» η χερσόνησος-το χερσαίο στέρεο έδαφος-η στεριά. Θα μπορούσε δηλαδή να ήταν, ένα δικαίωμα διέλευσης ή η δυνατότητα εισχώρησης στον όποιο ζωτικό χώρο, χωρίς όμως -μια που η ιδία η λέξη δεν το εμπεριέχει- κάποιο αντάλλαγμα. Τα παραπάνω ισχύουν για την Ελληνική γλώσσα μια που οι Αγγλικές λέξεις freedom [2] και liberty [3] έχουν ένα παραπλήσιο, αλλά όχι ταυτόσημο, σημαινόμενο. Η μεν πρώτη εμπεριέχει την άρση του χωρικού ελέγχου (δείτε το συνθετικό -dom και το παράγωγο domain). Η δεύτερη εμπεριέχει την έννοια της συνεχούς αδέσμευτης (ατομικής) επιλογής και τα συνθετικά της είναι τα λατινικά liber και το -tās (που δείχνει μια κατάσταση). Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι πρόκειται για μια λέξη με πολλαπλά νοήματα που για λόγους ευκολίας θα τα συνοψίσω -αφαιρετικά είναι αλήθεια- σε τρία σημεία. Είναι κάτι που χορηγείται από ένα “τρίτο*” [1ο σημείο], χωρίς αντάλλαγμα [2ο σημείο] και μεταβάλει τις δυνατότητες ενός ατόμου [3ο σημείο].

Η απώλεια της ελευθερίας.

Αν προσπαθούσε κάποιος να αναλύσει τα κοινά αίτια της απώλειας της ελευθερίας μας, θα μπορούσε να επιγραμματικά να πει ότι ο φόβος των επιπτώσεων της σύγκρουσης, η ασυνείδητη (;) προστασία μιας κρατούσας κοινωνικής δομής και η αποτροπή σωματικής βλάβης είναι ο βασικός κορμός. Με διαφορετικά λόγια, ο μέσος άνθρωπος όταν απεμπολήσει το δικαίωμα στην ελευθερία του (ή των άλλων) προβαίνει σχεδόν ταυτόχρονα στην επίκληση του φόβου, της ομοιόστασης και της προστασίας.

Θεωρητικά τώρα, πριν από ελάχιστες μέρες ψηφίσαμε, ελεύθερα, για το ποιους θεωρούμε ικανότερους για να μας κυβερνήσουν. Θεωρητικά πάντα, είμαστε μια χώρα που ο πολίτης της δεν διαπραγματεύεται την ελευθερία του. Και τέλος, όλοι μας εικάζουμε ότι έχουμε τους αμυντικούς μηχανισμός να σταματήσουμε κάθε ένα που επιβουλεύεται αυτό το αγαθό (την ελευθερία μας). Το πόσο πραγματικά ελεύθεροι ήμασταν/είμαστε για εμένα όμως παραμένει ένα αναπάντητο ερώτημα.

Δυο κουβέντες ως επίλογος.

Έχει γίνει πλέον της μόδας στις αστικές συνευρέσεις οι συνομιλίες για την Χρυσή Αυγή. Άλλοτε ακούς σχόλια για την σωματική κακοποίηση της Κανέλλη από τον νεοεκλεγέντα -και βαθιά κουρεμένο- βουλευτή Κασιδιάρη, άλλοτε πόσο καλό έχουν κάνει σε ορισμένες περιοχές των Αθηνών συνοδεύοντας γριούλες στα ATM και τέλος όλοι σπεύδουν να υπογραμμίσουν πόσο παντοδύναμοι είναι που μπαίνουν -και- πάνω από τα όργανα της συντεταγμένης πολιτείας. Κανείς όμως -ούτε “μεταξύ μήλου και αχλαδιού”- δεν μιλά για την σχέση του με την ελευθερία.

Τυχαίο; Δεν νομίζω…

Γ.Β

*)Η έννοια του “τρίτου” που είχα στην σκέψη μου ήταν κάθε τι έξω από εμάς.

Παραπομπές.

1)http://www.filosofia.gr/item.php?id=357

2)http://dictionary.reference.com/browse/freedom

3)http://www.etymonline.com/index.php?term=liberty

Και μετά τι ? (Γρήγορες απαντήσεις στην κυβερνητική προπαγάνδα).

Μετά που μάθαμε ότι πρέπει να εκτελούμε χωρίς τον παραμικρό αντίλογο τις επιταγές του εθνοσωτήριου κόμματος (για τους εναπομείναντες φίλους… ΠΑΣΟΚ) καιρός είναι να δώσουμε γρήγορες απαντήσεις.

Οι απαντήσεις.

1)”Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση”. Λάθος. Και τα στατιστικά στοιχεία της χώρας ήταν “πειραγμένα” κατ’ αναφορά της αποπεμφθέντος υπαλλήλου και εκείνη την εποχή οι “αγορές” είχαν προσφέρει χρήματα (βλ. Παλαιότερα άρθρα σε αυτό το blog). Αλλά ακόμα και σήμερα πόσο άραγε κοστολογείτε μια Ρωσική βάση στην Μεσόγειο? Μήπως, αντί να ξεπουλάμε θα μπορούσαμε να υπογράψουμε μια συμφωνία με αντάλλαγμα μερικά δις? Όμως δεν θα το κάνουμε. Μήπως γιατί είμαστε πιόνια στα χέρια συγκεκριμένων κρατών; Δηλαδή, μήπως η σωστότερη έκφραση είναι “Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση γιατί η κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου δεν θέλει ούτε καν να την ψάξει”;

2) ”Και οι τριακόσιοι είναι πουλημένοι”. Λάθος. Στο ίδιο νοσοκομείο υπάρχουν διάφορες ειδικότητες. Λόγου χάρη παιδίατροι, καρδιολόγοι, χειρουργοί. Δεν φταίει άρα λόγου χάρη για τον θάνατο ενός παιδιού ο ακτινολόγος που εργάζεται στο ίδιο νοσοκομείο με τον αγύρτη παιδίατρο. Δηλαδή, μήπως θα ήταν καλύτερα να λέγαμε “Το σύστημα που ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις είναι πουλημένο” ή διαφορετικά “ αυτοί που κυβέρνησαν μέχρι σήμερα και μόνο είναι οι υπαίτιοι της κατάστασης”;

3)” Στις επόμενες εκλογές ο κόσμος θα ψηφίσει λευκό”.Λάθος. Ο κόσμος θέλει να μεταβληθεί αυτό που του δίνουν ως δημοκρατία. Μόνο που ακόμα δεν υπάρχουν οργανωμένοι πολιτικοί φορείς που να καλύπτουν αυτούς που επιζητούν τα πράγματα να γυρίσουν όπως πριν. Συνεπώς “Ορισμένος κόσμος που είχε μάθει να βολεύεται και με ρουσφέτια να βάζει το παιδί του σε μια θέση, ως οργισμένος πελάτης, δεν θα αγοράσει την πολιτική πραμάτεια που υπάρχει στην πιάτσα”.

4)”Είσαι καταστροφολόγος”. Λάθος. “Είμαι ρεαλιστής”. Σε καμία χώρα που πήγε το ΔΝΤ η ζωή του απλού κόσμου δεν βελτιώθηκε. Καμιά χώρα που δεν κάνει δική της νομισματική πολιτική δεν μπορεί να ορίσει το μέλλον της. Και μια που ακούω διάφορα παπαγαλάκια να λένε αρκετές μπαρούφες πάνω στο θέμα θα ήθελα να τους θυμίσω ότι όταν είχαμε δραχμή τα κεφάλαια που ερχόταν από το εξωτερικό είχαν φορολόγηση. Συνεπώς δεν είναι αλήθεια ότι αυτοί που έβγαλαν τα χρήματα τους στο εξωτερικό με το που θα πάμε στη δραχμή θα μας αγοράσουν μπιρ παρά. Γιατί αν θα ήμαστε (τότε) σοβαρό κράτος θα πούμε σε κάθε μεγαλο-εργολάβο/έμπορο/λαμόγιο …80% φορολογία.

Με αυτές τις  λίγες σκέψεις καλή Κυριακή.

Γ.Β

Υ.Σ: Οι πληροφορίες μου λένε ότι μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ θα βαρέσει… και επίσημα κανόνι (άρθρο 99) αυτές τις ημέρες. Άντε και σε ανώτερα

Θέμα ή ανάθεμα. (Η Ετερονομία)

Το σημερινό post έχει λίγο ιδιαίτερο θέμα. Μια λέξη και οι πολιτικές της προεκτάσεις.

Ετερονομία.

Αρχίζοντας από το site  http://www.livepedia.gr/ η λέξη ετερονομία μπορεί να ερμηνευθεί ως (α) η υποταγή σε ξένους νόμους, η έλλειψη αυτονομίας, (β) η παρέκκλιση από το φυσιολογικό, (γ)(ανατ.) η ανωμαλία στη διάπλαση, (δ)(φιλοσ.) η θεωρία που υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει αυτονομία στην ανθρώπινη βούληση. Η λέξη ετερονομία όμως θα μπορούσε να αναφέρεται και στην υποταγή/υπακοή του κάθε πολίτη στο όποιο “διευθυντικό δικαίωμα” απορρέον από την ιεραρχία.  Η “Χ θέση” δηλαδή εμπεριέχει και τη εξουσία  και τη δυνατότητα του εργοδότη (ιδιώτης ή κράτος) να δίνει οδηγίες στον εργαζόμενο σχετικά με το πώς (πού, πότε) πρέπει να εκτελείται η εργασία, να επιβάλλει κυρώσεις για πιθανές παραλείψεις (αθέτηση των όρων της σύμβασης) και τέλος να ελέγχει τον εργαζόμενο κατά την εκτέλεση της εργασίας του. Θεωρώ έτσι ως ασφαλή την συνεπαγωγή ότι αν οι νόμοι μας, οι πολιτικές αποφάσεις και η οικονομία είναι καθορισμένες από τρίτους έχουμε/ζούμε σε μια κοινωνία με διάχυτη ετερονομία.

Προβληματισμοί και παρατηρήσεις.

Μια πραγματικά αυτόνομη κοινωνία έχει την σαφή επίγνωση ότι οι κανόνες και η σημασία που αποκτούν δεν είναι αδιαμφισβήτητοι θεσμοί αλλά δημιούργημα του ανθρώπου για να ζήσει καλύτερα. Αυτό το τελευταίο είναι και το ζητούμενο (να ζει ο άνθρωπός καλύτερα). Σήμερα όμως, συχνά βλέπουμε γύρω μας ότι το δημιούργημα (νόμοι-κανόνες-πολιτική-ιδεολογία) απόκτησε, παράδοξα, μια αξία σαφώς μεγαλύτερη από τον δημιουργό τους (δηλαδή εμάς). Και δυστυχώς η πνευματική αγκύλωση και η άβουλη αποδοχή των κανόνων δεν πλήττει μόνο άτομα με λατρεία στη ιεραρχία (που συχνά θεωρούν ως μέσο αυτοπραγμάτωσης) αλλά είναι ευρέος διαδεδομένη. Έτσι αρκετός κόσμος ξεχνά ότι “οι κανόνες” δεν είναι το παιχνίδι αλλά είναι μόνο ένα μέσο. Για παράδειγμα το ποδόσφαιρο έχει κανονισμούς από την Fifa αλλά δεν είναι οι κανονισμοί που βάζουν το γκολ μα οι παίκτες.

Μέσα από το πρίσμα της αυτονομίας η αποχή στις δημοτικές εκλογές θα μπορούσε να ήταν μια πραγματικά πολιτική πράξη. Δηλαδή αν “το δεν δέχομαι την διαδικασία των εκλογών” θα ερμηνευθεί σαν το “δεν δέχομαι η εξουσία που απορρέει από τις εκλογές να κανονίζει την ζωή μου” τότε ναι, είναι πολιτική θέση 100%. Τα πράγματα όμως είναι πιθανά λίγο διαφορετικά. Η αποχή κατά την δικιά μου ερμηνεία ήταν αποκλειστικά  αδιαφορία/απαξίωση και όχι μια τόσο βαθιά και αντισυστημική αμφισβήτηση. Μά μπορεί να κάνω και λάθος…

Γ.Β

Αρέσει σε %d bloggers: