Tag Archives: κοινωνία

Η εφεύρεση του καπιταλισμού: Πώς οι αυτάρκεις αγρότες έγιναν μισθωτοί σκλάβοι της βιομηχανίας

Success Story. Ο λαοπρόβλητος πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Βίντεο από την επιτυχή επίσκεψη του Σαμαρά στο Ναύπλιο (30/11) πριν τα νέα μέτρα που έρχονται.

Μετά τι θα γίνει είναι ερώτημα !

Γ.Β

Υ.Σ: Αυτό που ξέρει ο Βενιζέλος είναι ότι το κόμμα του είναι στο 3-5% περίπου. Συνεπώς αν δεν καταφέρει να διαχειριστεί το νέο μνημόνιο (δηλαδή μια νέα αποικιακή σύμβαση) θα πρέπει να ζητήσει από τον φίλο του τον Θεοδωράκη να πει καμιά καλή κουβέντα στους φίλους του.

Ο πολιτικός σεισμός της Κυριακής 25/05 στην Ευρώπη.

Αν και δεν πρέπει κάποιος να κάνει προβλέψεις για τις εκλογές, είναι πλέον σαφές ότι σε όλη την Ευρώπη η άνοδος των κομμάτων που δεν θέλουν αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα αλλάξει άρδην το πολιτικό  σκηνικό.

Σχεδόν σε όλη την Ευρώπη (κάτι που δεν λένε τα Ελληνικά Μ.Μ.Ε, ίσως από φόβο), σε κάθε σχεδόν χώρα, από το UKIP στην Αγγλία μέχρι το Movimento 5 Stelle στην Ιταλία βάζουν ερωτήματα για το μονεταριστικό φετίχ, το Ευρώ. Σε όλη την Ευρώπη παράλληλα, τις χαζομάρες του Τσίπρα (περί του είμαστε στην ΕΕ και στο Nato) τα ακούνε τουλάχιστο ως αστείο, γιατί παντού έχουν τόσο αυξηθεί αυτοί που θέλουν να φύγουν -και από τα δυο-,  που μάλλον μόνο ο Τσίπρας, η Αυστρία και η Μέρκελ θα μείνουν.

Σε αυτές τις εκλογές όμως τελειώνει (σε Ευρωπαϊκό επίπεδο) ακόμα και κάτι άλλο. Η συμφωνία του Σένγκεν. Η προοδευτική κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα, η καθιέρωση της ελεύθερης κυκλοφορίας για όλα τα πρόσωπα υπηκόους των κρατών που υπέγραψαν τη Συμφωνία από την νέα Ευρωβουλή, θα μπουν στο στόχαστρο. Αν και η αστυνομική και η δικαστική συνεργασία θα παραμείνουν όλα τα άλλα de facto θα αλλάξουν. Μπορεί όχι άμεσα, μπορεί να μην υπάρχει visa αλλά σίγουρα η εγκατάσταση σε όλες  τις χώρες θα γίνει δυσκολότερη.

Κλείνοντας. Αυτή η Κυριακή είναι η αρχή του τέλους της Ε.Ε. Μπορεί σε ένα πρώτο χρόνο να μην αλλάξει τίποτα. Η δημιουργία όμως ενός κλίματος που θέτει ερωτήματα για τον ρόλο της Ε.Ε στην εξαθλίωση των λαών της είναι η μόνο η αρχή. Σε τελική ανάλυση ο καπιταλισμός θέλει λίγους παίκτες και φτάνουν η Κίνα, η Ρωσία και οι ΗΠΑ. Άντε…και η ευρύτερη περιοχή του Μονάχου.

Γ.Β

Η αυτάρκεια και οι πολιτικές της προεκτάσεις της.

Το σημερινό άρθρο αφορά την -σχετικά εις βάθος- ανάλυση της αυτάρκειας. Αξιωματικά, ο συγγραφέας του άρθρου πιστεύει πως μέσος αναγνώστης του άρθρου ελπίζει σε ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά του και ότι αποζητά μια εκ θεμελίων αλλαγή.

Ένας από τους ορισμούς που βρήκα στο διαδίκτυο[1] αναφέρει -μεταξύ άλλων ότι αυτάρκεια είναι «η πληρότητα σχετικά με όλα τα αναγκαία». Ο Επίκουρος στην επιστολή του προς Μενοικέα έλεγε… «Καὶ τὴν αὐτάρκειαν δὲ ἀγαθὸν μέγα νομίζομεν͵ οὐχ ἵνα πάντως τοῖς ὀλίγοις χρώμεθα͵ ἀλλ΄ ὅπως ἐὰν μὴ ἔχωμεν τὰ πολλά͵ τοῖς ὀλίγοις ἀρκώμεθα͵ πεπεισμένοι γνησίως ὅτι ἥδιστα πολυτελείας ἀπολαύουσιν οἱ ἥκιστα ταύτης δεόμενοι͵ καὶ ὅτι τὸ μὲν φυσικὸν πᾶν εὐπόριστόν ἐστι͵ τὸ δὲ κενὸν δυσπόριστον.» που μεταφρασμένο στα νεοελληνικά από το ίδιο site[2] αναφέρει «Θεωρούμε ότι η αυτάρκεια είναι μέγιστο αγαθό, όχι για να χρησιμοποιούμε πάντοτε τα λίγα, αλλά για να μπορούμε, όταν δεν έχουμε πολλά, να αρκούμαστε στα λίγα, πιστεύοντας στ’ αλήθεια ότι την πολυτέλεια την απολαμβάνουν ηδονικότερα εκείνοι που την έχουν μικρότερη ανάγκη και ότι κάθε τι φυσικό το αποκτούμε εύκολα, ενώ το μάταιο δύσκολα». Ανάλογα και ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» και στα «Ηθικά» είχε γράψει για την ατομική αυτάρκεια αλλά και την αυτάρκεια της πόλης, που την θεωρούσε και ως μέγιστο μέλημα, μια που την συνδύαζε με την ευδαιμονία. Βλέποντας όμως στο Wikipedia   το αγγλικό λήμμα της λέξης  αναφέρουν ως παραδείγματα μια σειρά από πράξεις αυταρχικών καθεστώτων. Γιατί κάτι που κάνει ίσους τους ανθρώπους (αφού όλοι είναι παραγωγοί), μια οικονομία που θα έχει σκοπό την κάλυψη των αναγκών του κοινωνικού συνόλου και όχι τον πλουτισμό των ελαχίστων, το γεγονός ότι θεωρητικά σε μια αυτάρκη κοινωνία όλο και λιγότεροι άνθρωποι θα πρέπει να δουλεύουν πιο φτηνά, πιο πολύ, πιο ελαστικά έχει αρνητικό πρόσημο σε μια τόσο διαδεδομένη πηγή γνώσης, είναι πραγματικά απορίας άξιο.

Τώρα, φανταστείτε μια μέση οικογένεια να παράγει το 80% αυτών που αναλώνει. Δηλαδή το φαγητό, την ενέργεια, τα ρούχα και το σπίτι. Αυτόματα η κατανάλωση αγαθών που παράγονται εκατοντάδες και χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά μας και απαιτεί απίστευτες ποσότητες καυσίμων θα μειωνόταν δραστικά. Παράλληλα, αντί να γεμίζουμε τους δρόμους μας από φορτηγά που θα μεταφέρουν λεμόνια από την Αίγυπτο απλά θα φυτεύαμε δίφορες λεμονιές. Σήμερα όμως, η πολιτισμική «μηχανή κιμά» του δυτικού τρόπου ζωής που εισέβαλε στην χώρα μας -ελέω Μ.Μ.Ε-, συχνά καθορίζει τις ανάγκες μας, προσφέροντας ένα σωρό υλικά αγαθά, που στην πλειοψηφία τους είναι άχρηστα ή τουλάχιστον περιττά. Αλήθεια τι ουσιαστικό προσφέρει στον μέσο Έλληνα η απόκτηση του τελευταίου μοντέλου iphone; Αντίθετα, μόνο το γεγονός πως προσπαθείς να είσαι αυτάρκης οδηγεί de facto στο να παράγεις αυτά που χρειάζεσαι και ωθεί άρα να δομήσεις διαφορετικά τη ζωή σου αφήνοντας πίσω τα υπερφίαλα .

Παράλληλα, η αυτάρκεια έχει την αυταπόδεικτη ιδιότητα ότι κάνει τους ανθρώπους να καλύπτουν αρκετές από τις ανάγκες τους, χωρίς προβληματισμό και άγχος. Η αρμονία  (που πηγάζει από την αυτάρκεια) από μόνη της θα αρκούσε σε άλλους καιρούς αλλά σήμερα με την μεγάλη αναδιανομή του πλούτου (που την έχουν ονοματίσει ως «κρίση») η αυτάρκεια αποκτά ένα ακόμα πιο βαθύ πολιτικό νόημα. Δυστυχώς όμως, σήμερα παράγονται αποκλειστικά «εξαρτήματα-άνθρωποι» ενός συστήματος, προς μια κατεύθυνση, άτομα που αναπαράγουν και ενδυναμώνουν το σαθρό καταναλωτικό μοντέλο ανάπτυξης. Τι και αν έχουμε αποδεκατίσει παγκοσμίως τους πληθυσμούς των μελισσών. αρκεί να βγάζουν κέρδος οι εταιρίες που πουλούν φυτοφάρμακα… το πολύ να φτιάξουμε κανένα ρομπότ ή κανένα στείρο υβρίδιο..

Προσωπικά  πιστεύω, ότι η Αυτάρκεια, η Ισότητα και η Αλληλεγγύη θα πρέπει να είναι οι θεμέλιοι λίθοι μιας κοινωνίας. Και για να αποφύγω παρεξηγήσεις ισότητα δεν σημαίνει ισοπέδωση αλλά ίδιες δυνατότητες έναρξης, βελτίωσης, αυτονομίας για όλα τα μέλη μιας κοινωνίας. Ανάλογα «Αλληλεγγύη» σημαίνει η βοήθεια του άλλου έχοντας στο μυαλό ότι ένας γείτονας που μπορεί «να σταθεί στα πόδια του» βοηθά το σύνολο, άρα και εμάς τους ίδιους. Για παράδειγμα, αν καταστραφεί η καλλιέργεια πατάτας του γείτονα αν τον βοηθήσω δίνοντας λίγη φύτρα θα είναι περισσότερο αυτάρκης άρα θα επιβαρύνει λιγότερο το κοινωνικό σύνολο. Ή διαφορετικά, αν πάρει φωτιά το σπίτι του με συμφέρει να του δανείσω ένα πυροσβεστήρα παρά να δω και το δικό μου σπίτι καμένο. Δηλαδή, η συλλογική ευημερία είναι αυτή που συνεπάγεται και την ατομική ευημερία και όχι το αντίθετο.

Κλείνοντας με μια φαιή αντίθεση με ένα ιδεατό κόσμο -λίγες μέρες πριν τις εκλογές- η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα μοιάζει σαν ένα μεγάλο τσιφλίκι. Γράφει ο Μπούσδρας [3]: «Οι καλλιεργηταί, όπως και πρώτα υποχρεούντο να δίδωσιν εις τον γαιοκτήμονα (αφέντην), το τρίτον ή το ήμισυ των παραγομένων καρπών, ενοίκιον διά την βοσκήν των κτηνών, μέγαν αριθμόν ορνίθων και αμνών, ικανήν ποσότητα τυρού, βουτύρου, καυσοξύλων, αιγών, πεπονιών, χόρτου και αχύρου, να στέλλωσιν εν θήλυ μέλος, ίνα ζυμώνη και ψήνη το ψωμί της επιστασίας, λείψανον του δικαιώματος της πρώτης νυκτός: Οι τσιφλικούχοι εξουσίαζον το σώμα των γυναικών και των θυγατέρων των κολίγων… Κατώκουν (σ.σ. οι κολήγοι) εις τρώγλας και πολλοί συνέτρωγον εν την αυτή φάτνη με τους όνους των, θνήσκοντες δε, και με αιμάσσουσαν καρδίαν, ητένιζον τα πέριξ της κλίνης του θανάτου τέκνα των, διότι τα εγκατέλειπον άστεγα… Οσάκις δε υπεδέχοντο τον αφέντην επισήμως, γονυπετείς, εσύροντο, εκτύπων το χώμα με το μέτωπον τρεις φορές και εφίλουν τον αριστερόν πόδα του. Γενικώς δε ειπείν αι μεγάλαι πιέσεις, αι εξαθλιώσεις και αι αφόρηται ταπεινώσεις δίκην μαστιγίου, έπληττον τα νώτα και είχον κάμει τους χωρικούς δέκτας ενός επαναστατικού ευαγγελίου…». Τότε οι απλοί άνθρωποι αφού αναγκάζονταν να δανείζονται με υπέρογκους τόκους, τους οποίους βεβαίως δεν μπορούσαν να αποπληρώσουν, από «πάππου προς πάππου», ήταν δουλοπάροικοι. Σήμερα;

Γ.Β

Υ.Σ: Οι δημοτικές εκλογές και οι ευροεκλογές είναι βαθειά πολιτικές όσοι «μεταλλαγμένοι» και να υπάρχουν…

Πηγές:

[1] http://el.wiktionary.org/wiki/%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%BA%CE%B5%CE%B9%CE%B1

[2] http://el.wikiquote.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%82

[3] Δ. Μπούσδρας: «Η Απελευθέρωσις των Σκλάβων αγροτών», εν Αθήναις 1951, σελ. 1-2.

Φύλαξη σπόρων. Συλλογή και αποθήκευση σπόρων.

Το σημερινό άρθρο πάνω στην φύλαξη, συλλογή και αποθήκευση των σπόρων είναι η φυσική συνέχεια των άρθρων πάνω στην επιβίωση στην Ελλάδα του μνημονίου [1]. Παράλληλα όμως το σημερινό άρθρο θα μιλήσει  και για τους λόγους και την ιδεολογία, πίσω από την προσπάθεια αυτή.

«Γιατί είναι τόσο σημαντικό να φυλάξω σπόρους; Αφού υπάρχουν τα φυτώρια.»

Καταρχήν όταν αγοράζεις από φυτώριο το πιο πιθανό είναι να δεις κάτι σαν «Φράουλα. 30 λεπτά». Το μαγαζί σπάνια αναφέρει το είδος, συχνά πληροφορούν ότι είναι πρώιμη ή όψιμη ποικιλία αλλά δεν λένε αν έχουν τα φυτά δεχθεί διασυστηματικό ζιζανιοκτόνο (όπως λόγου χάρη η Propyzamide που ανήκει στο Group B2-probable human carcinogen στο Environmental Protection Agency των ΗΠΑ [2]), αν είναι μεταλλαγμένα ψεκασμένα με φυτοφάρμακα (για τα αποτελέσματα δες εδώ [3] αλλά και εδώ [4] που αποσύρουν το άρθρο) ούτε αν το νεαρό φυτό έχει «λουστεί» με συνθετικές αυξίνες για να μεγαλώσει γρήγορα [5],[6]. Με λίγα λόγια αυτό που παρουσιάζουν ως κάτι το «φυσικό και ασφαλές» τροφοδοτεί διάφορα ερωτήματα για την υγεία μας.
Ο επόμενος λόγος είναι η ανάπτυξη της ικανότητας μας να μη αγοράζουμε κάτι που προσφέρει η φύση. Αιώνες οι αγρότες -με πάρα πολύ κόπο- φρόντιζαν να μπορούν να τρέφουν την οικογένεια τους, χωρίς ενδιάμεσους. Αυτό έδωσε την δυνατότητα στους δυο παγκόσμιους πολέμους πληθυσμοί σε αγροτικές περιοχές της χώρας μας να μην δυσκολευθούν ιδιαίτερα.
Ένας ακόμη λόγος είναι η απόκτηση τεχνογνωσίας. Να δεις τον κύκλο της ρόκας, λόγου χάρη, σου δίνει την δυνατότητα να καταλάβεις ότι με 2 γλάστρες σε ένα μπαλκόνι μπορείς να έχεις σπόρο για ένα παρτέρι δέκα μέτρων. Και αυτός ο σπόρος θα είναι από αυτά τα φυτά που αντέχουν καλύτερα στο χώμα σου. Δηλαδή, όπως το λογισμικό ανοικτού κώδικα δίνει την δυνατότητα να βελτιώνεις -εσύ και όχι κάποιος άλλος- τα προγράμματα για τον υπολογιστή σου, έτσι μαζεύοντας σπόρους βελτιώνεις -χωρίς να το ξέρεις αυτή την φορά- το φυτό για τις δικές σου ανάγκες.
Και τέλος μαζεύοντας σπόρους «αγοράζεις ελευθερία». Οι πολυεθνικές εταιρίες πλέον ελέγχουν το 60% περίπου της παγκόσμιας αγοράς [7] με αποτέλεσμα την εξάρτηση μας από τις ορέξεις γκρίζων επιχειρήσεων που αποζητούν μόνο το κέρδος. Είναι σαφές επιπλέον, ότι η βιοποικιλότητα… πάει περίπατο, με αποτέλεσμα -όπως και στα κομπιούτερ- ένας ιός/ασθένεια να μπορεί να πλήξει ζωτικής σημασίας φυτά όπως το ρύζι και το καλαμπόκι.

Φύλαξη σπόρων. Γενικοί κανόνες.

Οι σπόροι είναι ζωντανοί. Συνθήκες όπως υγρασία, υψηλές θερμοκρασίες και ήλιος τους κάνουν κακό. Παράλληλα το φυτό πρέπει να ξεπεράσει την συνηθισμένη παραμονή του στην γλάστρα μας και ίσως να θυσιάσουμε τον καρπό του όπως λόγου χάρη για τα καρότα, που για να σποριάσουν θέλουν δυο χρόνια, με αποτέλεσμα να γίνει ιδιαίτερα σκληρό.
Θερμοκρασίες ενός μέσου υπογείου, με λιγοστό φως, χωρίς μούχλες είναι γενικά ότι καλύτερο. Ποτέ δεν χρησιμοποιούμε όλους τους σπόρους μαζί, δηλαδή, κρατάμε μια μικρή καβάντζα σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά.

Φύλαξη σπόρων Ρόκας.

Η ρόκα είναι θεωρώ το ιδανικό φυτό για να φυλάξει σπόρους ο μέσος άνθρωπος. Αρχικά το φυτό μας δίνει μεγάλα φύλλα αλλά περίπου στους 2 μήνες μεγάλα κοτσάνια προβάλουν που στην άκρη τους έχουν μικρά λευκά άνθη (για την καλλιεργήσιμη ποικιλία). Κάτω από τα άνθη σε λίγο καιρό -περίπου 15 ημέρες αρχίζουν και μεγαλώνουν άτρακτοι γεμάτοι από σπόρους. Οι σπόροι είναι σε μεγάλο αριθμό και το μόνο που πρέπει να κάνει κάποιος είναι να περιμένει να ξεραθεί και αυτή η δεύτερη μορφή του φυτού.
Το φυτό αυτό δεν έχει ανάγκη από πλούσιο χώμα για να μεγαλώσει -συνεπώς είναι άχρηστα τα λιπάσματα- και του αρκεί μόνο να μην έχει πάρα πολύ υψηλές θερμοκρασίες. Ένα ακόμα ενδιαφέρον για αυτό το φυτό είναι ότι μπορεί να αντικαταστήσει το μαρούλι στις σαλάτες γεγονός που μας γλυτώνει από χιλιάδες φυτοφάρμακα που πρέπει να ρίξουν οι αγρότες για να έχουν μεγάλα-πράσινα μαρούλια.

Φύλαξη σπόρων αρακά.

Βασική αρχή είναι να περιμένουμε να μέχρι να ξεραθεί το φυτό από μόνο του. Παρόλα αυτά και οι καλά σχηματισμένοι πράσινοι σπόροι (μετά από 3 μήνες) μπορεί να βλαστήσουν. Αυτό που θέλει προσοχή είναι η υγρασία. Εύκολα μουχλιάσουν όταν είναι πράσινοι με αποτέλεσμα να τους «χάνουμε». Η παρουσία αρωματικών φυτών πολύ κοντά (αλλά όχι στην ίδια γλάστρα) μας γλυτώνει από αρκετά ζιζάνια όπως και φλούδες από μπανάνα διώχνουν μακρυά τις αφίδες.

Φύλαξη του Ήλιου.

Πλέον με 100 ευρώ μπορούμε να έχουμε παραγωγή 70 έως 120 watt συνολικής ημερήσιας ηλεκτρικής ενέργειας. Το εν λόγω σύστημα είναι φτιαγμένο από ένα πάνελ, ρυθμιστή φόρτισης, μπαταρία και inverter. Αυτή η μικρή παραγωγή είναι αρκετή για εκμετάλευση περίπου των 40 watt -λόγω ορίων της μπαταρίας- με αποτέλεσμα να αρκεί για 5 ώρες ενός λαμπτήρα led των 7 watt ή περίπου 3 ώρες για 2 λαμπτήρες των 5 watt. Πρακτικά μπορούμε να έχουμε φωτισμό για αρκετές ώρες στο μπαλκόνι μας -με ένα σημαντικό κόστος ανά killowatt- αλλά με την δυνατότητα να χαμογελάμε όταν θα γίνει η σχεδόν «καθιερωμένη» καλοκαιρινή διακοπή ρεύματος. Ανάλογα παγίδες για μύγες (υπάρχουν με 3 watt κατανάλωση), μικροί ανεμιστήρες, φορτιστές κινητών, ραδιοφωνάκια, μπορούν άνετα να λειτουργούν.
Το πρόβλημα με τα φωτοβολταϊκά παραμένει η μπαταρία. Γενικά πρέπει να λειτουργεί στο 30% των δυνατοτήτων της γιατί διαφορετικά μικραίνει σημαντικά ο κύκλος ζωής της. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αν λόγου χάρη θέλουμε 30 watt ενέργεια να πρέπει να αγοράσουμε μια που να μπορεί να μας δώσει 100watt, λόγου χάρη μια 12volt 9 amp.Στο ίδιο παράδειγμα γενικά δεν μπορούμε να ζητήσουμε ένα φορτίο 100 watt για 10 λεπτά (ελπίζοντας ότι θα αντέξει) αλλά θα πρέπει να έχουμε ένα ρυθμό κατανάλωσης περίπου 5-10% της συνολικής δυνατότητας ανά ώρα. Τα παραπάνω συνεπώς εμποδίζουν αρκετά μια χρήση για όλες τις ανάγκες μας εκτός εάν δώσουμε πραγματικά αρκετά χρήματα.
Κλείνοντας, παραμένει το γεγονός ότι η ίδια η ενασχόληση με μικρά συστήματα μπορεί να μας δώσει αρκετή τεχνογνωσία γεγονός που είναι πάντα θεμιτό.

Φύλαξη σπόρων «γνώσης».

Το γιαούρτι, τα αναψυκτικά, οινόπνευμα, το σαπούνι, είναι μόνο μερικά από τα καθημερινά που μπορούμε να κάνουμε στο σπίτι μας. Ανάλογα η δυνατότητα να έχουμε το δικό μας βαμβάκι -έστω και λίγο- προσφέρει την δυνατότητα να φτιάχνουμε κεριά (ελπίζω από φυσικό κερί), να γεμίσουμε μικρά μαξιλάρια, να φροντίζουμε τα τραύματα και να φυλάμε τους σπόρους μας. Ταυτόχρονα συσκευασίες μπορεί να μετατραπούν πραγματικά στα πάντα αρκεί η γνώση να μας βοηθά. Το ιντερνέτ βρίθει από site πάνω στο θέμα συνεπώς δεν θα σταθώ παραπάνω.

Επίλογος.

Η επιστροφή στην επαρχία, δυστυχώς, έχει γίνει προπαγανδιστικό κόλπο στα χέρια γνωστών εφημερίδων. Μοιάζει σαν να λένε ότι «δεν έχει σημασία ότι δεν έχεις εργασία αλλά μπορείς να γίνεις επιδοτούμενος αγρότης από την Ε.Ε». Το αντίθετο ακριβώς -ίσως- ήταν ο σκοπός αυτού του άρθρου. Δηλαδή, δίκη αφορεσμού, «έχει τεράστια σημασία να μην αγοράζεις αλλά να παράγεις, να μαθαίνεις και να μην σε καθοδηγούν, να ζεις παρά να επιβιώνεις και να συμμετάσχεις αντί να παρακολουθείς». Αλλιώς, άλλοι θα διαλέξουν ακόμα και τον αέρα σου…

Γ.Β

Πηγές.
1)https://giorgosvagionis.wordpress.com/2011/04/03/%CE%BF%CE%B4%CE%B7%CE%B3%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B2%CE%AF%CF%89%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%BD%CE%B7%CE%BC-3/

2)http://www.gpo.gov/fdsys/pkg/FR-1998-09-16/html/98-24846.htm

3)http://www.criigen.org/ogm/130/display/Tous-cobayes-Les-effets-toxiques-graves-dun-OGM-et-de-lherbicide-le-plus-vendu-au-monde

 4)http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0278691513008090

5)http://agron-www.agron.iastate.edu/Courses/Agron317/Synthetic_auxins.htm

6)http://en.wikipedia.org/wiki/2,4-Dichlorophenoxyacetic_acid

7)http://www.motherearthnews.com/homesteading-and-livestock/seed-diversity-in-trouble-zwfz1303zkin.aspx#axzz2zWtjHrGd

 

Λίγο πριν τις εκλογές η κατάσταση είναι ακριβώς η ίδια!

Μια που ένας πρώην υπάλληλος “Tου” εργολάβου -που άγνωστο γιατί έχει αναλάβει πληθώρα δημόσιων έργων σε αυτόν τον τόπο- αποφάσισε να κατέβει στην πολιτική, ας σπαταλήσουμε μαζί λίγο χρόνο για την ανάλυση της σημερινής Ελληνικής πολιτικής κατάστασης.
Καταρχήν δεν είναι αλήθεια ότι ο κύριος Θωδοράκης δεν έχει πολιτικό στίγμα. Είναι μια αμιγώς αστική φιλό-ευρωπαϊκή πολιτική πρόταση, που ζητά να λάβει λευκή επιταγή για να  “δει” τι θα κάνει μετά και -πάνω από όλα- δεν είναι ούτε Μπογιόπουλος, ούτε Κανέλη, ούτε Τράγκας, ούτε Κουίκ. Ένας  μετριοπαθής δημοσιογράφος είναι, που αν ακολουθήσει την πεπατημένη πολιτικά, θα συνεργαστεί με δυνάμεις που καθορίζουν τον εαυτό τους ως κέντρο (πιθανά με ορισμένα “ορφανά” του ΠΑ.ΣΟ.Κ όπως ο Λοβέρδος, η Κατσέλη) ή όποιον διαλέξει (με λίγη δόση υπερβολής) η βαρονία των Αθηνών που λέει και γνωστός δημοσιογράφος. Όμως μετά την αποτυχία της ΔΗΜΑΡ και της Ελιάς, από “εμπορικής” άποψης καλύπτει  ένα κενό της “πολιτικής αγοράς” που διαφορετικά ή θα ψήφιζε “κάτι ακραίο” για να δηλώσει την δυσαρέσκεια του ή δεν θα πήγαινε καθόλου στις κάλπες για της εκλογές της Ε.Ε. Με λίγα λόγια είναι ένα βολικό ανάχωμα σε ριζοσπαστικές ψήφους…

Το παραπάνω «δημιούργημα» σίγουρα δεν αποτελεί έκπληξη. Σήμερα ένα μεγάλο μέρος του λαού ούτε που θυμάται πως ξεκίνησε το μνημόνιο, πιστεύει ότι ο Σαμαράς θα του δώσει χρήματα, δεν γνωρίζει πόσα δικαιώματα του έχουν αφαιρέσει και πάνω από όλα δεν προσδοκά να αλλάξει το μέλλον του προς το καλύτερο. Η αγωνία για κάποια εργασία με 300 ευρώ αναλώνει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του ενώ έχει αφήσει μεγάλο μέρος της προσπάθειας για κάτι καλύτερο… σε άλλους.

H Ε.Ε και τι είναι δύσκολο να θυμηθείς.

Από το 2009 έως σήμερα έχει χαθεί το 24% του εθνικού ΑΕΠ [1]. Δηλαδή σε μια οικονομία που εισάγει αυτά που την σιτίζουν  [2] -με εμβληματικό παράδειγμα την παραγωγή του βοδινού κρέατος και τα πρόσθημα για τις υπερβάσεις των ασφυκτικών ορίων της ΕΕ-, γίνεται κάθε μέρα φτωχότερη.
Αλλά ας σταθούμε για λίγο στην Ε.Ε και τι μας έχει επιβάλει. Έχουν περάσει 25 χρόνια από τότε που η Ε.Ε αποφάσισε (Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1677/88 της Επιτροπής της 15ης Ιουνίου 1988) ότι τα αγγούρια πρέπει να μην έχον κάμψη μεγαλύτερη από 10 mm σε ένα μήκος 10cm αλλά κανείς δεν λέει ότι η ευρωπαϊκή βουλή στις Bruxelles συνεδριάζει μόνο για 25 ημέρες…και μετά τα μαζεύουν και για 5 ημέρες συνεδριάζουν στο Strasbourg με την βοήθεια 8 TIR [4]! Ταυτόχρονα, ενώ το εισαγόμενο Γερμανικό λάδι μπορεί να μοιάζει σαν ανέκδοτο [5] και τα εισαγόμενα λεμόνια αξίας 8.927.484 ευρώ [6] φαντασία, είναι -και αυτά- επακόλουθα της επιλογής μας να είμαστε στην Ε.Ε.. Τέλος, αλήθεια πόσοι γνωρίζουν ότι το 0,73% του ΑΕΠ κάθε χώρας πηγαίνει στην ΕΕ, όπως και ένα μέρος του ΦΠΑ και του φόρου στην ζάχαρη [7]. Δηλαδή μεταφράζοντας, το ένα τέταρτο σχεδόν απ’ όσα θα δώσει σε παροχές μέχρι τις εθνικές εκλογές -όποτε γίνουν- ο Σαμαράς στην προσπάθεια του να μην πάρει 10% τόσα, κάθε χρόνο, πάνε στους κυρίους της Ε.Ε. Απορώ πάντως αν έχουμε πληρώσει τις εισφορές μας στην Ε.Ε κανονικά, παρά το γεγονός ότι έχουμε ουσιαστικά χρεοκοπήσει.

Η επόμενη μέρα…

Η κατάσταση στην Ευρώπη μοιάζει σαν πυριτιδαποθήκη. Σαθρές οικονομίες, γεμάτες χρέη, ενεργειακά εξαρτημένες από τρίτους και χωρίς κοινό μελλοντικό σχεδιασμό. Μόνο η Γερμανία ακολουθεί ένα σχέδιο επικράτησης στην Ευρώπη, ίσως ακολουθώντας προσταγές μιας άλλης εποχής, όπου οι Γερμανοί χαιρετούσαν σαν τον Μιχαλολιάκο.
Η Ελλάδα πιθανά απλά θα πειραματιστεί με κομματίδια, ο Σύριζα θα εκφυλιστεί ιδεολογικά (αν δεχθούμε ότι έχει ιδέες) και σε 4-5 χρόνια δυο-τρια κόμματα θα βρεθούν στην εξουσία με τον εθνικό πλούτο να έχει περάσει οριστικά σε ξένα χέρια. Αλλά μέχρι τότε… ας αλλάξουμε πλευρό στον καναπέ, γιατί πιαστήκαμε.

Γ.Β
Πηγές:
1)http://el.wikipedia.org/wiki/oik-ellada
2)http://www.scribd.com/doc/52056293/Η-ΕΛΛΗΝΙΚΗ-ΓΕΩΡΓΙΑ-ΚΑΙ-Η-ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ-ΤΗΣ
3)http://www.tempi.it/fotogallery/tanti-auguri-cetriolo-compie-25-anni-la-direttiva-ue-sulla-curvatura-ortaggio#.UyoZ01ZsxMk
4)http://www.beppegrillo.it/movimento/parlamento/2013/11/sprechi-le-folies-bergere-del-parlamento-europeo.html
5)http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/1_5_ekat_eyrw_gia_eisagwgh_ladiou_apo_th_germania.1359832.html
6)http://www.agrotypos.gr/index.asp?mod=articles&ID=68667
7)http://europa.eu/about-eu/basic-information/money/revenue-income/index_en.htm

Working with the enemy. Τι δεν λένε στα κανάλια (πιθανά).

Αυτή την περίοδο λόγω διαφόρων γεγονότων είμαι ουσιαστικά off-line. Είναι όμως μια κρίσιμη ιστορικά περίοδος και θεωρώ ότι έπρεπε να γράψω ορισμένα σχόλια για την επικαιρότητα, έστω και χωρίς τις παραπομπές που βάζω συνήθως.

Εν αρχή, η Ουκρανία. Προσωπικά βρίσκω την κατάσταση αρκετά επικίνδυνη γιατί μπορεί να τροφοδοτήσει μια νέα εποχή -αρνητική- μεταξύ της Ε.Ε και της Ρωσίας. Κερδισμένες θα είναι οι ΗΠΑ, που ως γνωστό είναι πλέον ενεργειακά αυτόνομες, λόγω του σχιστολιθικού αερίου που παράγουν σε αφθονία. Η Ευρώπη όμως έχει ανάγκη την ενέργεια από την Ρωσία όπως και η Ρωσία έχει ανάγκη το σκληρό/ακριβό  Ευρώ της Ε.Ε. Αν συνεπώς μια ρήξη σταματήσει αυτή την σχέση, θα πρέπει η μεν Ευρώπη να αγοράσει από τρίτους ενέργεια (π.χ Καζακστάν, Αραβικές χώρες, Αφρική), η δε Ρωσία να συνδέσει την τύχη της περισσότερο με τον άλλο μεγάλο αγοραστή (Κίνα). Συνεπώς, το Ουκρανικό ζήτημα -αν εκτραπεί- θα έχει δυο νικητές (ΗΠΑ-Κίνα) και δύο χαμένους (Ε.Ε-Ρωσία). Την Ελλάδα -κατά μια διαβολική σύμπτωση- μάλλον την συμφέρει η εκτροπή, αφού μέσω των ενεργειακών αγωγών (αγωγοί φυσικού αερίου) θα γίνει ένας βασικός διακομιστής (μαζί με την Τουρκία και την Ιταλία).

Στα δικά μας τώρα… Προσωπικά εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι θέμα χρόνου η άτακτη χρεοκοπία. Το ΑΕΠ πηγαίνει όλο και χαμηλότερα, οι επενδύσεις είναι στο ναδίρ και δεν είμαστε θωρακισμένοι στην επόμενη κρίση. Μια κρίση λόγου χάρη στην αγορά της Κίνας ή μια ευρεία σύγκρουση στην Μέση Ανατολή (π.χ στην Συρία) θα βρει την Ελλάδα χωρίς τη δυνατότητα να αγοράσει ακριβό πετρέλαιο ή στάρι. Με λίγα λόγια ο ασθενής κρίκος της Ε.Ε θα σπάσει και θα μείνει μόνος του. Και αν γίνουν επενδύσεις περίπου 70 δις -μετά από πολιτική απόφαση- θα είναι ευκαιριακές και χωρίς ελπίδα για να παραμείνουν. Λόγου χάρη θα ξεπουληθούν τα αεροδρόμια, θα πάνε στα ύψη τα ναύλα (όπως έχει γίνει στο Ελ. Βενιζέλος και στα διόδια), θα χειροτερέψουν οι δείκτες στις μεταφορές (γιατί θα είναι ακριβές και μη ανταγωνιστικές) και στο τέλος οι χρεωμένες ιδιωτικές επενδύσεις θα εξαγοραστούν -όπως έκανε ο Καραμανλής το 70′- από το κράτος. Με λίγα λόγια… άλλη μια κλοπή του εθνικού πλούτου με μέθοδο και συνέπεια.

Φυσικά για το τελευταίο θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος «γιατί είμαι τόσο απαισιόδοξος» μια που θα μπορούσε (?) η ιδιωτική πρωτοβουλία να μας ξελασπώσει. Η απάντηση είναι γιατί δεν υπάρχει σχεδιασμός. Το ακριβό τσιμέντο (ξεπούλημα ΑΓΕΤ), τα ακριβά διόδια (ή η επέκταση τους σε νησιά που δεν έχουν όπως λόγου χάρη η Κρήτη), τα ακριβά ναύλα (ξεπούλημα αεροδρομίων και λιμανιών), τα ακριβά σκουπίδια, το φαγητό που εισάγεις από το εξωτερικό, κτυπούν άμεσα την «βαριά βιομηχανία» της Ελλάδας, τον τουρισμό. Και αν -λόγω πολέμων/αναταραχών- αρκετές ανταγωνίστριες χώρες είναι εκτός συναγωνισμού, αργά ή γρήγορα, θα ξαναμπούν στο παιχνίδι με αποτέλεσμα να μας βγάλουν εκτός συναγωνισμού, λόγω κόστους.

Κλείνοντας αυτές τις σκέψεις, θεωρώ ότι και στην Ελλάδα θα γίνει ότι και στην Κύπρο. Κούρεμα στις καταθέσεις των πολιτών. Πιθανά αυτή η πράξη θα είναι και η αρχή της μεγάλης αναταραχής, που θα μας βγάλει εκτός ευρώ. Αλλά όλα αυτά είναι υποθέσεις….

Γ.Β

Υ.Σ: Οι εκλογή δημάρχου είναι πολιτική απόφαση.

Πώς να μην λες τίποτα (Η πρόταση μομφής).

Ακούγοντας τους Σαμαρο-Βενιζέλους και τον Τσίπρα (και άλλους) είναι εντυπωσιακό πόσο κενός είναι ο λόγος τους. Φυσικά είναι ο Βενιζέλος  και η άσκοπη φλυαρία του έχουν την πρωτοκαθεδρία (ενδιαφέρουσα είναι η πρόκληση/πρόσκληση για «μονομαχία») αλλά και οι άλλοι δεν πήγαν πίσω.

Θεωρητικά θα έπρεπε να μιλούν για τα πεπραγμένα (οι κυβερνητικοί) και από την άλλη να «γκρεμίζουν» (η αντιπολίτευση). Προσωπικά όμως, μόνο γενικόλογα και ευχολόγια άκουσα. Μπορεί να υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά αυτός ήταν ο μέσος όρος της αστικής μας βουλής.

Γράφουν οι ψυχίατροι… (Για τις διαταραχές της δομής της σκέψης, των ψυχώσεων )[1]

 «Σε αυτή την κατηγορία υπάρχουν διαταραχές που εκφράζουν αποδιοργάνωση, όπως η κατ’ εφαπτομένη σκέψη, ο εκτροχιασμός της σκέψης, η χάλαση του συνειρμού έως ασυναρτησία, ο σχοινοτενής λόγος, οι νεολογισμοί, ο περιφερικός λόγος και διαταραχές που εκφράζουν απώλεια γνωσιακών ικανοτήτων (αρνητικά συμπτώματα) όπως πτωχεία της σκέψης, πτωχεία του λόγου, διαταραχή της συγκέντρωσης, αδυναμία αφαιρετικής σκέψης.»

Camden_NJ_poverty

Ότι και να κάνουν…

Η πραγματική οικονομία (αυτή που αφορά τον λαό) πεθαίνει. Η ανεργία είναι στο 30% και η αγορά παραμένει δέσμια στις πολυεθνικές όπως η Nestle[2], η P&G[3], η Unilever[4], η Modelez [5]. Και για το διαπιστώσει ο αναγνώστης από μόνος του ας ρίξει μια ματιά στα ντουλάπια της κουζίνας του. Εκεί θα δει την «πραγματική Βουλή» που δεν είναι Ελληνική αλλά μεταλλαγμένο κουφάρι πολυεθνικών που πουλούν ακριβά. Αν φυσικά βρει κάτι μέσα…

Γ.Β

Παραπομπές:

1)Διπλωματική εργασία του Πανεπιστημίου Πατρών.  http://www.google.gr/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=30&cad=rja&ved=0CHQQFjAJOBQ&url=http%3A%2F%2Fnemertes.lis.upatras.gr%2Fjspui%2Fbitstream%2F10889%2F2016%2F1%2FNimertis_Moukas.pdf&ei=ewCAUsncM8av0QWPz4G4Dw&usg=AFQjCNHTZd69V4HVleAW59qvnJDybr6h5g&sig2=or4dLFdpOEi75peU3i13qw

2) http://www.nestle.gr/

3) http://www.pg.com/en_US/index.shtml

4) http://www.unilever.com/

5)http://www.mondelezinternational.gr/about-us/mondelez%20greece

Νίκος Τσιμπίδας. ΕΡΤ.

Γ.Β

Υ.Σ: http://www.lifo.gr/mag/cinema/1165 για το σημαινόμενο….  «ψυχή βαθιά».

Κύριοι είμαστε ρατσιστές… αν δεν ήταν σαφές.

Με αφορμή την υπόθεση της μικρής Μαρίας –για άλλη μια φορά- η ελληνική κοινωνία έδειξε πόσο εύκολα πέφτει σε ρατσιστικά κλισέ που τα μέσα ΜΜΕ προσφέρουν. Έτσι, αν και η σκοπιμότητα της ανάδειξης του θέματος από τα κανάλια των Αθηνών είναι για εμένα σαφής (άλλη μια κλασσική περίπτωση απόσπασης της προσοχής από τα μείζονα, όπως λόγου χάρη το  νέο άρθρο 458Α του Ποινικού κώδικα[1]), μια παιδική ψυχή «απλά» κακοποιήθηκε. Δηλαδή, παρά το γεγονός ότι είναι κοινά αποδεκτό ότι στα παιδιά προσχολικής ηλικίας η απομάκρυνση από τους γονείς τους είναι σημαντική  πηγή άγχους, αρκούσε ότι το παιδί ήταν ξανθό για να κινηθεί μια ολάκερη κοινωνία φωνάζοντας «στην πυρά στην πυρά».KZ Auschwitz, Ankunft ungarischer Juden

Μα είναι Ρομά!

Ότι η Ελληνική πολιτεία αδυνατεί να διασφαλίσει σε ανήλικους και ενήλικους Ρομά την ισότιμη άσκηση των δικαιωμάτων τους στην υγεία, στην εκπαίδευση, στην κατοικία, στην εργασία και στην κοινωνική συμμετοχή είναι καταγεγραμμένο[2]. Το νομικό μας σύστημα όμως -με θαυμαστή ταχύτητα- «έφτιαξε» μια κατηγορία [3] «αρπαγής ανήλικου» και «υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης κατ’ εξακολούθηση» για τους γονείς.  Γιατί ξανθό παιδί  δεν μπορεί να είναι Ρομά!  Το γεγονός δε, ότι η βιολογική της μητέρα Σάσα Ρούσεβα είπε ότι το άφησε στην Ελλάδα καθώς δεν είχε λεφτά να το θρέψει και χαρτιά για να το πάρει μαζί της στη Βουλγαρία [4] μάλλον μοιάζει με λεπτομέρεια! Αρκεί να πούμε ότι « οι γύφτοι κλέβουν τα παιδιά μας!». Αρκεί οι ξανθοί φίλοι μας να ασχοληθούν [5]!

Επίλογος.

Γράφει η wikipedia για το Ολοκαύτομα/Shoah [6] … «Η πληθυσμιακή αυτή ομάδα (Ρομά, Σίντι και Μανούς) πλήρωσε το μεγαλύτερο φόρο αίματος από κάθε άλλη, αν οι δολοφονίες μελών της συγκριθούν με το συνολικό πληθυσμό της. Η εκστρατεία του Χίτλερ για τη γενοκτονία των Ρομά πληθυσμών της Ευρώπης περιελάμβανε μια ιδιαίτερα παράδοξη εφαρμογή της ναζιστικής «φυλετικής υγιεινής». Μολονότι —παρά τα ρατσιστικά μέτρα—- κάποιες ομάδες Ρομά, συμπεριλαμβανομένων κάποιων Σίντι και Λαλερί της Γερμανίας, γλίτωσαν τις διώξεις και το θάνατο, οι υπόλοιπες ομάδες Ρομά είχαν την ίδια μεταχείριση με τους Εβραίους. Το 25-50% του πληθυσμού των Τσιγγάνων δολοφονήθηκε, δηλαδή πάνω από 220.000 άνθρωποι. Στην Ανατολική Ευρώπη, οι Τσιγγάνοι εκτοπίζονταν στα Εβραϊκά γκέτο, εκτελούνταν από τα Einsatzgruppen στα χωριά τους, και στέλνονταν στους θαλάμους αερίων του Άουσβιτς και της Τρεμπλίνκα.» Στην Ελλάδα του 2013 τους βγάζουν στα κανάλια… έτσι απλά. Γιατί κύριοι είμαστε ρατσιστές… αν δεν ήταν σαφές.

Γ.Β

Υ.Σ: Το γεγονός ότι αρκετοί Ρομά έχουν παραβιάσει κατά καιρούς διάφορους νόμους, δεν αποτελεί ελαφρυντικό στους αυτόκλητους σωτήρες παιδικών ψυχών!

Παραπομπές:

1)http://prin.gr/?p=2291

2) http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=394381

3)http://www.tovima.gr/society/article/?aid=536921

4) http://www.protothema.gr/greece/article/322760/ti-edeixe-to-dna-viologiki-mitera-tis-mikris-marias-i-voulgara-rouseva/

5) http://www.tanea.gr/news/greece/article/5048566/pagkosmia-sygkinhsh-gia-ton-ksantho-aggelo-stis-ereynes-gia-toys-goneis-kai-h-interpol/

6)http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%BB%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CF%8D%CF%84%CF%89%CE%BC%CE%B1

Τέρμα τα δίφραγκα.

Εισαγωγή (Αντιγράφοντας το wikipedia [1])

Η Λατινική Νομισματική Ένωση (ΛΝΕ) ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα, σε μια προσπάθεια για ενοποίηση πολλών ευρωπαϊκών νομισμάτων σε ένα ενιαίο νόμισμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε όλα τα κράτη μέλη σε μια εποχή που τα περισσότερα εθνικά νομίσματα εξακολουθούσαν να είναι άμεσα συνδεδεμένα με τον χρυσό και τον άργυρο. Ιδρύθηκε το 1865 και διαλύθηκε το 1927.

Το 1865, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ιταλία και η Ελβετία ιδρύουν την Ένωση και συμφωνούν να αλλάξουν τα εθνικά τους νομίσματα σε ένα πρότυπο σύμφωνα με το οποίο κάθε νομισματική μονάδα του κάθε κράτους θα ισούται με 4,5 γραμμάρια αργύρου ή 0,290322 γραμμάρια χρυσού και θα είναι ελεύθερα ανταλλάξιμα. Ουσιαστικά δηλαδή οριζόταν μία σταθερή σχέση μεταξύ χρυσού και αργύρου με αναλογία 15,5 προς 1 μέσα στους κόλπους της ένωσης. Οι ισοτιμίες μεταξύ των νομισμάτων της κάθε χώρας ήταν 1:1.

Αργότερα προσχωρήσαν στην ένωση η Ισπανία και η Ελλάδα το 1868, και η Ρουμανία, η Αυστρία, η Βουλγαρία, η Βενεζουέλα, η Σερβία, το Μαυροβούνιο, το Σαν Μαρίνο και το Παπικό κράτος το 1889. Το 1904 οι Δανικές Δυτικές Ινδίες επίσης υιοθέτησαν αυτό το πρότυπο, παρόλο πού δεν είχαν επίσημα ενσωματωθεί στη ΛΝΕ.

Image

Η Ελλάδα.

Η χώρα μας ήταν μέλος αυτής της ένωσης από το 1868 -με βάση τους νόμους (ΣΔ /10-4-1867 και ΣΠ’5/11/1868) [2]- έως το 1907 και επέστρεψε το 1910 έως την διάλυση της. Αλλά ας επιτρέψουμε όμως στο λήμα του wikipedia. “Ένα σημαντικό πρόβλημα της ΛΝΕ ήταν ότι παρέλειψε να θέσει εκτός νόμου την εκτύπωση χαρτονομισμάτων με βάση το διμεταλλικό νόμισμα. Μια αδυναμία που εκμεταλλεύθηκε η Γαλλία και η Ιταλία, που με τυπωμένα χαρτονομίσματα χρηματοδοτούσαν δικές τους δαπάνες, «αναγκάζοντας τα άλλα μέλη της Ένωσης να φέρουν μέρος του κόστους της δημοσιονομικής σπατάλης, εκδίδοντας χαρτονομίσματα με βάση το νόμισμά τους» . Η Ελλάδα προκάλεσε επίσης προβλήματα. Οι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, ανταποκρίθηκαν στην χρονίως αδύναμης οικονομία της χώρας, μειώνοντας την ποσότητα του χρυσού στα ελληνικά νομίσματα της, υποτιμώντας έτσι το εθνικό νόμισμα σε σχέση με εκείνο των άλλων κρατών μελών στην Ένωση και κατά παράβαση της αρχικής συμφωνίας.

Τέρμα τα δίφραγκα.

Με την ένταξη της Ελλάδας στην Λατινική Νομισματική Ένωση ορίστηκε η ισοτιμία της αργυρής δραχμής με το Γαλλικό φράγκο δηλαδή η δραχμή ορίστηκε με βάση το βάρος και τον τίτλο του γαλλικού φράγκου. Έτσι, η αξίας δύο δραχμών διαδρομή στα μέσα μαζικής μεταφοράς στις αρχές του 19ου αιώνα [3] δημιούργησε την λαϊκή ρήση του “τέρμα τα δίφραγκα” αλλά ταυτόχρονα και την έκφραση “δεν έχω φράγκο”,  που μπήκαν στο λεξιλόγιο μας.

Αντί επιλόγου.

Η ύπαρξη μας στη Λατινική Νομισματική Ένωση είχε διάρκεια περίπου 60 χρόνια. Σήμερα είμαστε στην Ε.Ε. Ένα σύστημα που επιβάλει καθεστώς προστασίας για τα προϊόντα των μεγάλων οικονομιών, που δεν επιτρέπει τη προστασία της ντόπιας παραγωγής, που δεν αφήνει τη χώρα μας να προμηθευτεί τεχνολογία, καύσιμα ή στρατηγικά υλικά σε συμφέρουσες τιμές. Και εμείς ακόμα καθόμαστε ψάχνοντας το “επόμενο κούρεμα”.

Γ.Β

Παραπομπές:

1)http://el.wikipedia.org/wiki/Λατινική_Νομισματική_Ένωση

2)http://www.mani.org.gr/periodikomani/3/drahmi.htm

3)http://www.stougiannidis.gr/kypseli/kypseli_1950_1965_pr.htm

Μερικές σκέψεις. (Τελικά είμαι εξτρεμιστής;)

Σήμερα βλέποντας τα τηλεοπτικά κανάλια κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί -άλλη μια φορά- για το μέλλον αυτού τόπου. Η “Χρυσαυγιλιάδα” καλά κρατεί, -ω θαύμα- ανακάλυψαν ότι πίσω από τα “μεγάλα λόγια” υπάρχει και μεγάλη διαφθορά αλλά ας μην ανησυχούμε το “πρόγραμμα βγαίνει” μια που μόνο 2 δις (ερώτημα) πρέπει να βρούμε.

«Αγαπάμε τη χώρα μας παρά πολύ για να επιτρέψουμε φαινόμενα όπως ο εξτρεμισμός και ο λαϊκισμός»[1]

Είμαι εξτρεμιστής; Αυτή ήταν η πρώτη ερώτηση που έκανα στο εαυτό μου όταν άκουσα την δήλωση του Σαμαρά. Και κάνοντας την μετάφραση από το wikipedia δεν μπορούσα παρά να αναρωτηθώ ακόμα περισσότερο. Έτσι γράφει [2] «Ο εξτρεμισμός (που απεικονίζεται και στις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος) είναι κάθε ιδεολογία (ιδιαίτερα στην πολιτική ή η θρησκεία), που θεωρείται ότι είναι πολύ έξω από τη κυρίαρχη στάση/θέση μιας κοινωνίας ή να παραβιάζει τα κοινά ηθικά πρότυπα. Στις φιλελεύθερες κοινωνίες, άτομα ή ομάδες που υποστηρίζουν την αντικατάσταση της δημοκρατίας με ένα πιο αυταρχικό καθεστώς είναι χαρακτηρισμένα ως εξτρεμιστές, σε αυταρχικές κοινωνίες εκείνοι που ενστερνίζονται φιλελεύθερες ιδέες είναι χαρακτηρισμένα ως εξτρεμιστές από την άρχουσα τάξη ή την κυβέρνηση.” Δηλαδή αν ζητήσω να έχω 8ώρη εργασία, δωρεάν κρατική υγεία, να μην κλέβουν οι μεγαλοεργολάβοι το δημόσιο πλούτο και οι εφοπλιστάδες τις καθάριες θάλασσες μου μπορεί -σε αυταρχικές πάντα κοινωνίες- να με χαρακτηρίσουν  και “εξτρεμιστή”.

Κάπου το 2012…

Σε ένα άρθρο το το Reuters [3] σκιαγραφεί το μέγεθος της διαφθοράς στην Ελλάδα με ονόματα και επίθετα [σημ: παρακαλώ τον αναγνώστη να ρίξει μια ματιά στο διαφωτιστικό αυτό άρθρο]. Εκείνη την εποχή παράλληλα, η λέξη “κρίση” είχε πλέον ριζώσει στο λεξιλόγιο μας, τα παιδιά μας δεν είχαν βιβλία [4] (μετά την κατάργηση του ΟΕΔΒ), η Εθνική τράπεζα γυρνά στην κερδοφορία [5] και το Σύνταγμα είχε λιγοστούς πλέον “Αγανακτισμένους”[6].

Τελικά είμαι εξτρεμιστής;

Στο άρθρο του [7] ο κ. Κολλέτης (καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Toulouse) γράφει (μεταξύ άλλων) ότι για την χώρα μας η πιθανότερη εκδοχή μεσοπρόθεσμα/μακροπρόθεσμα είναι το ξεπούλημα των ανθρώπινων και φυσικών πόρων. Και αν κρίνω δε από τα άτομα που μας κυβερνούν, μάλλον θα απαντήσω στο ερώτημα…

Γ.Β

Παραπομπές:

1)http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231269340

2)http://en.wikipedia.org/wiki/Extremism

3)http://uk.reuters.com/article/2012/12/17/us-greece-media-idUKBRE8BG0CF20121217

4) http://www.protothema.gr/greece/article/171787/xoris-biblia-ta-sxoleia-kai-to-2012-/

5)http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63803

6)http://ioannadementi.blogspot.gr/2012/01/2012.html

7)http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=478518

Ισπανική δημοκρατία (?) 2012.

Η Ισπανική Δημοκρατία 2012. Δεν χρειάζονται σχόλια για τον παραπάνω δεσμό αλλά είναι ένα από τα θαμμένα θέματα των ΜΜΕ της χώρα μας. Τυχαίο;

Γ.Β

Υ.Σ:Εδώ είναι το ζωντανό της πλατείας  http://www.rtve.es/noticias/directo2/

Οι Πορτογάλοι στρατιωτικοί “προειδοποιούν” την κυβέρνηση και την τροϊκα.

Αρχής γενομένης ότι δεν μιλώ πορτογαλικά (αλλά άλλες λατινογενείς γλώσσες) το σημερινό άρθρο είναι μια σημαντική εξέλιξη στα πολιτικά δρώμενα της Ευρώπης. Για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια οι στρατιωτικοί “προειδοποιούν” (μάλλον σαν τελεσίγραφο μοιάζει) την πολιτική εξουσία για τις επιλογές της. Το σύνδεσμο μπορείτε να τον βρείτε εδώ http://www.apracas.pt/ ο σύνδεσμος έχει μια άγκυρα και ανοίγει αυτό το κείμενο σε pdf. http://www.apracas.pt/home/menu/comun/2012/com_20120917_08_dir.pdf . Σε ένα σημείο γράφουν δε, “Por isto, Camaradas, a AP repudia veementemente estas políticas que estão a ser seguidas pois contradizem tudo o que JURÁMOS DEFENDER, SE NECESSÁRIO COM O SACRIFÍCIO DA PRÓPRIA VIDA! “ που στα αγγλικά γίνεται “Therefore, Comrades, AP vehemently repudiates these policies that are being followed because they contradict all what swear DEFENDER IF NECESSARY TO SACRIFICE OF OWN LIFE! “ και κλείνει με το “Sr. Primeiro-ministro, a bem de Portugal e dos Portugueses, faça-lhes um favor, DEMITASE e já agora EMIGRE.” που στα αγγλικά γίνεται “Mr. Prime Minister, for the sake of Portugal and the Portuguese, do them a favor, and now Step down now Emigre.” [σημ.: Η μετάφραση είναι από το google με τα όρια του]

Ιστορικά και η πορτογαλία έχει ιστορία δικτακτοριών (όπως εμείς) και έχει -και αυτή- πρόγραμμά “αναπροσαρμογής”.

Με τις υγείες μας.

Γ.Β

Για την ελευθερία των σπόρων.


No coment… απλά δράστε.

Γ.Β

Αρέσει σε %d bloggers: