Tag Archives: κρίση.

Η εφεύρεση του καπιταλισμού: Πώς οι αυτάρκεις αγρότες έγιναν μισθωτοί σκλάβοι της βιομηχανίας

Success Story. Ο λαοπρόβλητος πρωθυπουργός της Ελλάδας.

Βίντεο από την επιτυχή επίσκεψη του Σαμαρά στο Ναύπλιο (30/11) πριν τα νέα μέτρα που έρχονται.

Μετά τι θα γίνει είναι ερώτημα !

Γ.Β

Υ.Σ: Αυτό που ξέρει ο Βενιζέλος είναι ότι το κόμμα του είναι στο 3-5% περίπου. Συνεπώς αν δεν καταφέρει να διαχειριστεί το νέο μνημόνιο (δηλαδή μια νέα αποικιακή σύμβαση) θα πρέπει να ζητήσει από τον φίλο του τον Θεοδωράκη να πει καμιά καλή κουβέντα στους φίλους του.

Transatlantic Trade and Investment Partnership. Η φεουδαρχία αρχίζει.

 

Πριν 4 μήνες περίπου στο Guardian εμφανίζεται το άρθρο “ The lies behind this transatlantic trade deal” που υπογράφει ο George Monbiot [1]. Αμέσως μετα από τον τίτλο, το προαναφερθέν άρθρο συνεχίζει με τον αφορεσμό “Plans to create an EU-US single market will allow corporations to sue governments using secretive panels, bypassing courts and parliaments” που σε ελεύθερη μετάφραση είναι “Τα σχέδια για να δημιουργηθεί μια μοναδική αγορά ΕΕ-ΗΠΑ θα δίνει την δυνατότητα στις εταιρείες να κάνουν μήνυση στις κυβερνήσεις χρησιμοποιώντας απόκρυφα πλαίσια, προσπερνώντας δικαστήρια και κοινοβούλια”. Και για όσους νομίζουν ότι αυτό δεν έχει συμβεί παραθέτω δυο παραδείγματα (το ένα αφορά τον Καναδά και το άλλο την Ελλάδα).

“Γιατί να μην πάρεις το φάρμακο. Ε;”. Η καναδική περίπτωση.

Τον Σεπτέμβριο του 2013 η Eli Lilly [2] (εταιρία πασίγνωστη στον χώρο της υγείας) κάνει μήνυση στον Καναδά γιατί έβαλε εμπόδια στην κυκλοφορία του Zyprexa και του Statera (φάρμακα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα ). Ζητά δε, 500 εκατομήρια δολάρια (!!!) για την βλάβη που έπαθε. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι -κατά το άρθρο- τα καναδικά δικαστήρια αποφάσισαν για το μεν Zyprexa ότι δεν είναι καλύτερο από τα άλλα φάρμακα για την σχιζοφρένεια (όπως έλεγε η Lilly), για το δε Stratera, ότι για την Δ.Ε.Π.Υ (ελλειμματική προσοχή/ υπερκινητικό σύνδρομο που εμφανίζεται κατά κύριο λόγο στα παιδιά) δεν έχει αξία (ως φάρμακο) σε μακροπρόθεσμη χορήγηση. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι η Lilly επικεντρώνει την προσοχή της στις συμφωνίες της NAFTA [3], τις πατέντες των φαρμάκων, χίλια δυο άλλα πράγματα, παρά για τα φάρμακα!

“Ο κύπριο(?)-σλοβακικός κίνδυνος”. Η Ελληνική περίπτωση.

Ανάμεσα στην τηλεοπτική εμμονή για την Χρυσή Αυγή το Transnational Institute and Corporate Europe Observatory τον Μάρτιο το 2014 εκδίδει μια σειρά από άρθρα [4] (και στα ελληνικά) όπου αφού μιλά για τις “εμβληματικές” μηνύσεις της Σουηδικής Vattenfall εναντίων Γερμανίας, Philip Morris εναντίον της Ουραγουάης και της Αυστραλίας για τις προειδοποιήσεις στα τσιγάρα, προχωρά στην Postová bank (Slovakia) και της Istrokapital (Cyprus) που έχουν μηνύσει την Ελλάδα( Διεθνές Διαιτητικό Κέντρο Επίλυσης Επενδυτικών Διαφορών – ICSID Case No. ARB/13/8) για το κούρεμα των ομολόγων, που αυτές αγόρασαν κοψοχρονίας όταν ήταν “junk” ως αξιολόγηση. Σημειώνω ότι η μήνυση έγινε τον Μάιο του 2013 αλλά τώρα πήρε μια κάποια δημοσιότητα από ένα άρθρο στις 31.03.2014 από την Deutsche Welle [5].

Η ανάλυση…

Είναι σαφές ότι υπάρχει η προσπάθεια να περάσουν οι τύχες μας (σαν μονάδες) σε ένα απρόσωπο υπερ-εθνικό επίπεδο. Με την συμφωνία Transatlantic Trade and Investment Partnership όμως τα πράγματα θα λάβουν μια ακόμα χειρότερη μορφή (παρά την διαφήμιση ως κάτι θετικό). Θα πρέπει η νομοθεσίες της Ευρώπης και ΗΠΑ σταδιακά να εναρμονιστούν (προ τα κάτω μάλλον) αλλά ταυτόχρονα δεν θα μπορεί κανένα εθνικό κοινοβούλιο να σταματήσει τις ορέξεις της κάθε εταιρίας. Επιπλέον, αν κάποιος φωτισμένος δικαστής πει ότι η φέτα είναι 70% πρόβειο γάλα και 30% κατσικίσιο θα μπορεί η κάθε εταιρία να μηνύσει την Ελλάδα, ζητώντας και χρήματα αλλά και να άρει αυτόν τον περιορισμό. Όμως το χειρότερο είναι ότι λαμβάνοντας μέρος σε αυτή την “συμφωνία” δίνουμε απερίσκεπτα αυτή την δυνατότητα. Με λίγα λόγια, αρκεί να χάσουμε 3-4 υποθέσεις για να γίνει ζημιά αρκετών εκατομμυρίων (αν όχι δις) ως κράτος στο όνομα της Ε.Ε και της “ελεύθερης αγοράς”. Έτσι αν αύριο ακούσουμε ότι η μόνη λύση είναι να δεχθούμε τα μεταλλαγμένα της κάθε εταιρίας με την ελπίδα ότι θα έχουμε φάρμακα ή γιατρούς μην μας φανεί παράξενο. Απλά ήταν προγραμματισμένο οι λύκοι να πάρουν τα κλειδιά… απλά [6].

Γ.Β

Υ.Σ: http://www.monde-diplomatique.gr/spip.php?article489   και  http://aristeroblog.gr/node/2327

Πηγές:

1)http://www.theguardian.com/commentisfree/2013/dec/02/transatlantic-free-trade-deal-regulation-by-lawyers-eu-us

2)http://www.cbc.ca/news/business/eli-lilly-files-500m-nafta-suit-against-canada-over-drug-patents-1.1829854

3)http://en.wikipedia.org/wiki/North_American_Free_Trade_Agreement

4)http://corporateeurope.org/eu-crisis/2014/03/profiting-crisis-how-corporations-and-lawyers-are-scavenging-profits-europe-crisis

5)http://www.dw.de/%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B5%CE%BD%CE%B4%CF%85%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7%CF%82/a-17531657?maca=gri-standard_feed-gri-10507-xml

6)http://www.youtube.com/watch?v=AMwpBzdzo_M

Λίγο πριν τις εκλογές η κατάσταση είναι ακριβώς η ίδια!

Μια που ένας πρώην υπάλληλος “Tου” εργολάβου -που άγνωστο γιατί έχει αναλάβει πληθώρα δημόσιων έργων σε αυτόν τον τόπο- αποφάσισε να κατέβει στην πολιτική, ας σπαταλήσουμε μαζί λίγο χρόνο για την ανάλυση της σημερινής Ελληνικής πολιτικής κατάστασης.
Καταρχήν δεν είναι αλήθεια ότι ο κύριος Θωδοράκης δεν έχει πολιτικό στίγμα. Είναι μια αμιγώς αστική φιλό-ευρωπαϊκή πολιτική πρόταση, που ζητά να λάβει λευκή επιταγή για να  “δει” τι θα κάνει μετά και -πάνω από όλα- δεν είναι ούτε Μπογιόπουλος, ούτε Κανέλη, ούτε Τράγκας, ούτε Κουίκ. Ένας  μετριοπαθής δημοσιογράφος είναι, που αν ακολουθήσει την πεπατημένη πολιτικά, θα συνεργαστεί με δυνάμεις που καθορίζουν τον εαυτό τους ως κέντρο (πιθανά με ορισμένα “ορφανά” του ΠΑ.ΣΟ.Κ όπως ο Λοβέρδος, η Κατσέλη) ή όποιον διαλέξει (με λίγη δόση υπερβολής) η βαρονία των Αθηνών που λέει και γνωστός δημοσιογράφος. Όμως μετά την αποτυχία της ΔΗΜΑΡ και της Ελιάς, από “εμπορικής” άποψης καλύπτει  ένα κενό της “πολιτικής αγοράς” που διαφορετικά ή θα ψήφιζε “κάτι ακραίο” για να δηλώσει την δυσαρέσκεια του ή δεν θα πήγαινε καθόλου στις κάλπες για της εκλογές της Ε.Ε. Με λίγα λόγια είναι ένα βολικό ανάχωμα σε ριζοσπαστικές ψήφους…

Το παραπάνω «δημιούργημα» σίγουρα δεν αποτελεί έκπληξη. Σήμερα ένα μεγάλο μέρος του λαού ούτε που θυμάται πως ξεκίνησε το μνημόνιο, πιστεύει ότι ο Σαμαράς θα του δώσει χρήματα, δεν γνωρίζει πόσα δικαιώματα του έχουν αφαιρέσει και πάνω από όλα δεν προσδοκά να αλλάξει το μέλλον του προς το καλύτερο. Η αγωνία για κάποια εργασία με 300 ευρώ αναλώνει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του ενώ έχει αφήσει μεγάλο μέρος της προσπάθειας για κάτι καλύτερο… σε άλλους.

H Ε.Ε και τι είναι δύσκολο να θυμηθείς.

Από το 2009 έως σήμερα έχει χαθεί το 24% του εθνικού ΑΕΠ [1]. Δηλαδή σε μια οικονομία που εισάγει αυτά που την σιτίζουν  [2] -με εμβληματικό παράδειγμα την παραγωγή του βοδινού κρέατος και τα πρόσθημα για τις υπερβάσεις των ασφυκτικών ορίων της ΕΕ-, γίνεται κάθε μέρα φτωχότερη.
Αλλά ας σταθούμε για λίγο στην Ε.Ε και τι μας έχει επιβάλει. Έχουν περάσει 25 χρόνια από τότε που η Ε.Ε αποφάσισε (Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1677/88 της Επιτροπής της 15ης Ιουνίου 1988) ότι τα αγγούρια πρέπει να μην έχον κάμψη μεγαλύτερη από 10 mm σε ένα μήκος 10cm αλλά κανείς δεν λέει ότι η ευρωπαϊκή βουλή στις Bruxelles συνεδριάζει μόνο για 25 ημέρες…και μετά τα μαζεύουν και για 5 ημέρες συνεδριάζουν στο Strasbourg με την βοήθεια 8 TIR [4]! Ταυτόχρονα, ενώ το εισαγόμενο Γερμανικό λάδι μπορεί να μοιάζει σαν ανέκδοτο [5] και τα εισαγόμενα λεμόνια αξίας 8.927.484 ευρώ [6] φαντασία, είναι -και αυτά- επακόλουθα της επιλογής μας να είμαστε στην Ε.Ε.. Τέλος, αλήθεια πόσοι γνωρίζουν ότι το 0,73% του ΑΕΠ κάθε χώρας πηγαίνει στην ΕΕ, όπως και ένα μέρος του ΦΠΑ και του φόρου στην ζάχαρη [7]. Δηλαδή μεταφράζοντας, το ένα τέταρτο σχεδόν απ’ όσα θα δώσει σε παροχές μέχρι τις εθνικές εκλογές -όποτε γίνουν- ο Σαμαράς στην προσπάθεια του να μην πάρει 10% τόσα, κάθε χρόνο, πάνε στους κυρίους της Ε.Ε. Απορώ πάντως αν έχουμε πληρώσει τις εισφορές μας στην Ε.Ε κανονικά, παρά το γεγονός ότι έχουμε ουσιαστικά χρεοκοπήσει.

Η επόμενη μέρα…

Η κατάσταση στην Ευρώπη μοιάζει σαν πυριτιδαποθήκη. Σαθρές οικονομίες, γεμάτες χρέη, ενεργειακά εξαρτημένες από τρίτους και χωρίς κοινό μελλοντικό σχεδιασμό. Μόνο η Γερμανία ακολουθεί ένα σχέδιο επικράτησης στην Ευρώπη, ίσως ακολουθώντας προσταγές μιας άλλης εποχής, όπου οι Γερμανοί χαιρετούσαν σαν τον Μιχαλολιάκο.
Η Ελλάδα πιθανά απλά θα πειραματιστεί με κομματίδια, ο Σύριζα θα εκφυλιστεί ιδεολογικά (αν δεχθούμε ότι έχει ιδέες) και σε 4-5 χρόνια δυο-τρια κόμματα θα βρεθούν στην εξουσία με τον εθνικό πλούτο να έχει περάσει οριστικά σε ξένα χέρια. Αλλά μέχρι τότε… ας αλλάξουμε πλευρό στον καναπέ, γιατί πιαστήκαμε.

Γ.Β
Πηγές:
1)http://el.wikipedia.org/wiki/oik-ellada
2)http://www.scribd.com/doc/52056293/Η-ΕΛΛΗΝΙΚΗ-ΓΕΩΡΓΙΑ-ΚΑΙ-Η-ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ-ΤΗΣ
3)http://www.tempi.it/fotogallery/tanti-auguri-cetriolo-compie-25-anni-la-direttiva-ue-sulla-curvatura-ortaggio#.UyoZ01ZsxMk
4)http://www.beppegrillo.it/movimento/parlamento/2013/11/sprechi-le-folies-bergere-del-parlamento-europeo.html
5)http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/1_5_ekat_eyrw_gia_eisagwgh_ladiou_apo_th_germania.1359832.html
6)http://www.agrotypos.gr/index.asp?mod=articles&ID=68667
7)http://europa.eu/about-eu/basic-information/money/revenue-income/index_en.htm

Working with the enemy. Τι δεν λένε στα κανάλια (πιθανά).

Αυτή την περίοδο λόγω διαφόρων γεγονότων είμαι ουσιαστικά off-line. Είναι όμως μια κρίσιμη ιστορικά περίοδος και θεωρώ ότι έπρεπε να γράψω ορισμένα σχόλια για την επικαιρότητα, έστω και χωρίς τις παραπομπές που βάζω συνήθως.

Εν αρχή, η Ουκρανία. Προσωπικά βρίσκω την κατάσταση αρκετά επικίνδυνη γιατί μπορεί να τροφοδοτήσει μια νέα εποχή -αρνητική- μεταξύ της Ε.Ε και της Ρωσίας. Κερδισμένες θα είναι οι ΗΠΑ, που ως γνωστό είναι πλέον ενεργειακά αυτόνομες, λόγω του σχιστολιθικού αερίου που παράγουν σε αφθονία. Η Ευρώπη όμως έχει ανάγκη την ενέργεια από την Ρωσία όπως και η Ρωσία έχει ανάγκη το σκληρό/ακριβό  Ευρώ της Ε.Ε. Αν συνεπώς μια ρήξη σταματήσει αυτή την σχέση, θα πρέπει η μεν Ευρώπη να αγοράσει από τρίτους ενέργεια (π.χ Καζακστάν, Αραβικές χώρες, Αφρική), η δε Ρωσία να συνδέσει την τύχη της περισσότερο με τον άλλο μεγάλο αγοραστή (Κίνα). Συνεπώς, το Ουκρανικό ζήτημα -αν εκτραπεί- θα έχει δυο νικητές (ΗΠΑ-Κίνα) και δύο χαμένους (Ε.Ε-Ρωσία). Την Ελλάδα -κατά μια διαβολική σύμπτωση- μάλλον την συμφέρει η εκτροπή, αφού μέσω των ενεργειακών αγωγών (αγωγοί φυσικού αερίου) θα γίνει ένας βασικός διακομιστής (μαζί με την Τουρκία και την Ιταλία).

Στα δικά μας τώρα… Προσωπικά εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι θέμα χρόνου η άτακτη χρεοκοπία. Το ΑΕΠ πηγαίνει όλο και χαμηλότερα, οι επενδύσεις είναι στο ναδίρ και δεν είμαστε θωρακισμένοι στην επόμενη κρίση. Μια κρίση λόγου χάρη στην αγορά της Κίνας ή μια ευρεία σύγκρουση στην Μέση Ανατολή (π.χ στην Συρία) θα βρει την Ελλάδα χωρίς τη δυνατότητα να αγοράσει ακριβό πετρέλαιο ή στάρι. Με λίγα λόγια ο ασθενής κρίκος της Ε.Ε θα σπάσει και θα μείνει μόνος του. Και αν γίνουν επενδύσεις περίπου 70 δις -μετά από πολιτική απόφαση- θα είναι ευκαιριακές και χωρίς ελπίδα για να παραμείνουν. Λόγου χάρη θα ξεπουληθούν τα αεροδρόμια, θα πάνε στα ύψη τα ναύλα (όπως έχει γίνει στο Ελ. Βενιζέλος και στα διόδια), θα χειροτερέψουν οι δείκτες στις μεταφορές (γιατί θα είναι ακριβές και μη ανταγωνιστικές) και στο τέλος οι χρεωμένες ιδιωτικές επενδύσεις θα εξαγοραστούν -όπως έκανε ο Καραμανλής το 70′- από το κράτος. Με λίγα λόγια… άλλη μια κλοπή του εθνικού πλούτου με μέθοδο και συνέπεια.

Φυσικά για το τελευταίο θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος «γιατί είμαι τόσο απαισιόδοξος» μια που θα μπορούσε (?) η ιδιωτική πρωτοβουλία να μας ξελασπώσει. Η απάντηση είναι γιατί δεν υπάρχει σχεδιασμός. Το ακριβό τσιμέντο (ξεπούλημα ΑΓΕΤ), τα ακριβά διόδια (ή η επέκταση τους σε νησιά που δεν έχουν όπως λόγου χάρη η Κρήτη), τα ακριβά ναύλα (ξεπούλημα αεροδρομίων και λιμανιών), τα ακριβά σκουπίδια, το φαγητό που εισάγεις από το εξωτερικό, κτυπούν άμεσα την «βαριά βιομηχανία» της Ελλάδας, τον τουρισμό. Και αν -λόγω πολέμων/αναταραχών- αρκετές ανταγωνίστριες χώρες είναι εκτός συναγωνισμού, αργά ή γρήγορα, θα ξαναμπούν στο παιχνίδι με αποτέλεσμα να μας βγάλουν εκτός συναγωνισμού, λόγω κόστους.

Κλείνοντας αυτές τις σκέψεις, θεωρώ ότι και στην Ελλάδα θα γίνει ότι και στην Κύπρο. Κούρεμα στις καταθέσεις των πολιτών. Πιθανά αυτή η πράξη θα είναι και η αρχή της μεγάλης αναταραχής, που θα μας βγάλει εκτός ευρώ. Αλλά όλα αυτά είναι υποθέσεις….

Γ.Β

Υ.Σ: Οι εκλογή δημάρχου είναι πολιτική απόφαση.

Νίκος Τσιμπίδας. ΕΡΤ.

Γ.Β

Υ.Σ: http://www.lifo.gr/mag/cinema/1165 για το σημαινόμενο….  «ψυχή βαθιά».

Τέρμα τα δίφραγκα.

Εισαγωγή (Αντιγράφοντας το wikipedia [1])

Η Λατινική Νομισματική Ένωση (ΛΝΕ) ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα, σε μια προσπάθεια για ενοποίηση πολλών ευρωπαϊκών νομισμάτων σε ένα ενιαίο νόμισμα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε όλα τα κράτη μέλη σε μια εποχή που τα περισσότερα εθνικά νομίσματα εξακολουθούσαν να είναι άμεσα συνδεδεμένα με τον χρυσό και τον άργυρο. Ιδρύθηκε το 1865 και διαλύθηκε το 1927.

Το 1865, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ιταλία και η Ελβετία ιδρύουν την Ένωση και συμφωνούν να αλλάξουν τα εθνικά τους νομίσματα σε ένα πρότυπο σύμφωνα με το οποίο κάθε νομισματική μονάδα του κάθε κράτους θα ισούται με 4,5 γραμμάρια αργύρου ή 0,290322 γραμμάρια χρυσού και θα είναι ελεύθερα ανταλλάξιμα. Ουσιαστικά δηλαδή οριζόταν μία σταθερή σχέση μεταξύ χρυσού και αργύρου με αναλογία 15,5 προς 1 μέσα στους κόλπους της ένωσης. Οι ισοτιμίες μεταξύ των νομισμάτων της κάθε χώρας ήταν 1:1.

Αργότερα προσχωρήσαν στην ένωση η Ισπανία και η Ελλάδα το 1868, και η Ρουμανία, η Αυστρία, η Βουλγαρία, η Βενεζουέλα, η Σερβία, το Μαυροβούνιο, το Σαν Μαρίνο και το Παπικό κράτος το 1889. Το 1904 οι Δανικές Δυτικές Ινδίες επίσης υιοθέτησαν αυτό το πρότυπο, παρόλο πού δεν είχαν επίσημα ενσωματωθεί στη ΛΝΕ.

Image

Η Ελλάδα.

Η χώρα μας ήταν μέλος αυτής της ένωσης από το 1868 -με βάση τους νόμους (ΣΔ /10-4-1867 και ΣΠ’5/11/1868) [2]- έως το 1907 και επέστρεψε το 1910 έως την διάλυση της. Αλλά ας επιτρέψουμε όμως στο λήμα του wikipedia. “Ένα σημαντικό πρόβλημα της ΛΝΕ ήταν ότι παρέλειψε να θέσει εκτός νόμου την εκτύπωση χαρτονομισμάτων με βάση το διμεταλλικό νόμισμα. Μια αδυναμία που εκμεταλλεύθηκε η Γαλλία και η Ιταλία, που με τυπωμένα χαρτονομίσματα χρηματοδοτούσαν δικές τους δαπάνες, «αναγκάζοντας τα άλλα μέλη της Ένωσης να φέρουν μέρος του κόστους της δημοσιονομικής σπατάλης, εκδίδοντας χαρτονομίσματα με βάση το νόμισμά τους» . Η Ελλάδα προκάλεσε επίσης προβλήματα. Οι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, ανταποκρίθηκαν στην χρονίως αδύναμης οικονομία της χώρας, μειώνοντας την ποσότητα του χρυσού στα ελληνικά νομίσματα της, υποτιμώντας έτσι το εθνικό νόμισμα σε σχέση με εκείνο των άλλων κρατών μελών στην Ένωση και κατά παράβαση της αρχικής συμφωνίας.

Τέρμα τα δίφραγκα.

Με την ένταξη της Ελλάδας στην Λατινική Νομισματική Ένωση ορίστηκε η ισοτιμία της αργυρής δραχμής με το Γαλλικό φράγκο δηλαδή η δραχμή ορίστηκε με βάση το βάρος και τον τίτλο του γαλλικού φράγκου. Έτσι, η αξίας δύο δραχμών διαδρομή στα μέσα μαζικής μεταφοράς στις αρχές του 19ου αιώνα [3] δημιούργησε την λαϊκή ρήση του “τέρμα τα δίφραγκα” αλλά ταυτόχρονα και την έκφραση “δεν έχω φράγκο”,  που μπήκαν στο λεξιλόγιο μας.

Αντί επιλόγου.

Η ύπαρξη μας στη Λατινική Νομισματική Ένωση είχε διάρκεια περίπου 60 χρόνια. Σήμερα είμαστε στην Ε.Ε. Ένα σύστημα που επιβάλει καθεστώς προστασίας για τα προϊόντα των μεγάλων οικονομιών, που δεν επιτρέπει τη προστασία της ντόπιας παραγωγής, που δεν αφήνει τη χώρα μας να προμηθευτεί τεχνολογία, καύσιμα ή στρατηγικά υλικά σε συμφέρουσες τιμές. Και εμείς ακόμα καθόμαστε ψάχνοντας το “επόμενο κούρεμα”.

Γ.Β

Παραπομπές:

1)http://el.wikipedia.org/wiki/Λατινική_Νομισματική_Ένωση

2)http://www.mani.org.gr/periodikomani/3/drahmi.htm

3)http://www.stougiannidis.gr/kypseli/kypseli_1950_1965_pr.htm

Μερικές σκέψεις. (Τελικά είμαι εξτρεμιστής;)

Σήμερα βλέποντας τα τηλεοπτικά κανάλια κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί -άλλη μια φορά- για το μέλλον αυτού τόπου. Η “Χρυσαυγιλιάδα” καλά κρατεί, -ω θαύμα- ανακάλυψαν ότι πίσω από τα “μεγάλα λόγια” υπάρχει και μεγάλη διαφθορά αλλά ας μην ανησυχούμε το “πρόγραμμα βγαίνει” μια που μόνο 2 δις (ερώτημα) πρέπει να βρούμε.

«Αγαπάμε τη χώρα μας παρά πολύ για να επιτρέψουμε φαινόμενα όπως ο εξτρεμισμός και ο λαϊκισμός»[1]

Είμαι εξτρεμιστής; Αυτή ήταν η πρώτη ερώτηση που έκανα στο εαυτό μου όταν άκουσα την δήλωση του Σαμαρά. Και κάνοντας την μετάφραση από το wikipedia δεν μπορούσα παρά να αναρωτηθώ ακόμα περισσότερο. Έτσι γράφει [2] «Ο εξτρεμισμός (που απεικονίζεται και στις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος) είναι κάθε ιδεολογία (ιδιαίτερα στην πολιτική ή η θρησκεία), που θεωρείται ότι είναι πολύ έξω από τη κυρίαρχη στάση/θέση μιας κοινωνίας ή να παραβιάζει τα κοινά ηθικά πρότυπα. Στις φιλελεύθερες κοινωνίες, άτομα ή ομάδες που υποστηρίζουν την αντικατάσταση της δημοκρατίας με ένα πιο αυταρχικό καθεστώς είναι χαρακτηρισμένα ως εξτρεμιστές, σε αυταρχικές κοινωνίες εκείνοι που ενστερνίζονται φιλελεύθερες ιδέες είναι χαρακτηρισμένα ως εξτρεμιστές από την άρχουσα τάξη ή την κυβέρνηση.” Δηλαδή αν ζητήσω να έχω 8ώρη εργασία, δωρεάν κρατική υγεία, να μην κλέβουν οι μεγαλοεργολάβοι το δημόσιο πλούτο και οι εφοπλιστάδες τις καθάριες θάλασσες μου μπορεί -σε αυταρχικές πάντα κοινωνίες- να με χαρακτηρίσουν  και “εξτρεμιστή”.

Κάπου το 2012…

Σε ένα άρθρο το το Reuters [3] σκιαγραφεί το μέγεθος της διαφθοράς στην Ελλάδα με ονόματα και επίθετα [σημ: παρακαλώ τον αναγνώστη να ρίξει μια ματιά στο διαφωτιστικό αυτό άρθρο]. Εκείνη την εποχή παράλληλα, η λέξη “κρίση” είχε πλέον ριζώσει στο λεξιλόγιο μας, τα παιδιά μας δεν είχαν βιβλία [4] (μετά την κατάργηση του ΟΕΔΒ), η Εθνική τράπεζα γυρνά στην κερδοφορία [5] και το Σύνταγμα είχε λιγοστούς πλέον “Αγανακτισμένους”[6].

Τελικά είμαι εξτρεμιστής;

Στο άρθρο του [7] ο κ. Κολλέτης (καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Toulouse) γράφει (μεταξύ άλλων) ότι για την χώρα μας η πιθανότερη εκδοχή μεσοπρόθεσμα/μακροπρόθεσμα είναι το ξεπούλημα των ανθρώπινων και φυσικών πόρων. Και αν κρίνω δε από τα άτομα που μας κυβερνούν, μάλλον θα απαντήσω στο ερώτημα…

Γ.Β

Παραπομπές:

1)http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231269340

2)http://en.wikipedia.org/wiki/Extremism

3)http://uk.reuters.com/article/2012/12/17/us-greece-media-idUKBRE8BG0CF20121217

4) http://www.protothema.gr/greece/article/171787/xoris-biblia-ta-sxoleia-kai-to-2012-/

5)http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63803

6)http://ioannadementi.blogspot.gr/2012/01/2012.html

7)http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=478518

Η σύλληψη μελών της Χρυσής Αυγής.

Η σύλληψη από την αστυνομία μελών της Χρυσής Αυγής δεν μπορεί παρά να χαροποιήσει αρχικά κάθε δημοκρατικό αστό, σοσιαλιστή και κομουνιστή. Έτσι αν και ήταν έκδηλο ότι η Χρυσή Αυγή ουδέποτε αποτέλεσε πρόβλημα για την μεγαλοαστική διεφθαρμένη φεουδαρχία (βλ. Ελληνική Δημοκρατία 2013) είναι πάραυτα κάτι θετικό. Και για τον αναγνώστη που απορεί γιατί η Χρυσή Αυγή δεν ήταν ποτέ πρόβλημα για το “σύστημα”, θα του υπενθυμίσω πόσο εύκολο ήταν να βγει εκτός νόμου με τις κοινοτικές οδηγίες περί “εχθροπάθειας” που είχε πριν καιρό ψηφιστεί από το Ευρωπαϊκό συρφετό (και είχα γράψει σε αυτό το blog). Συνεπώς, αρχικά ήταν ΕΠΕΝ….μετά ΛΑΟΣ….μετά Χ.Αυγή….και τέλος αυτό το 4-5% θα επιστρέψει στο μεγάλο δεξιό κόμμα την Ν.Δ που θα βρει αρκετούς εκφραστές, λίγο πιο ευπρεπείς.

“Γιατί τώρα ?”.

Το τρίτο κόμμα, σύμφωνα με αρκετές ενδείξεις (και δημοσκοπήσεις), δεν θα ήταν εύκολο να συνεργαστεί με αυτή τη μορφή με την ΝΔ. Ακόμα και στην Ιταλία οι “κληρονόμοι” του Μουσολίνι άλλαξαν όνομα και έβαλαν νερό στις θέσεις τους (που πάντα φασιστικές ήταν) την δεκαετία του 90′ για να κυβερνήσουν με τον Μπερλουσκόνι. Άρα, η συνεργασία ήθελε έτσι και αλλιώς ένα πολιτικό “μακιγίαζ” για να σταθεί σε ένα δεύτερο χρόνο. Παρά το γεγονός ότι στην βουλή/επιτροπές είχαν συνεργαστεί… στην παρούσα φάση, οι βόλτες με δάδες και τα τα happening χαζομάρας ήταν ένα κακό παράδειγμα στους υπόλοιπους λαούς της Pax Germanica. Δηλαδή η Χ. Αυγή δεν μπορεί να μπει στο αστικό πλαίσιο γιατί αρκετοί λαοί (με καλύτερη μνήμη από εμάς) μπορεί και να αφυπνιστούν όταν στην κοιτίδα στης Δημοκρατίας θα κυβερνούσε ο αγκυλωτός σταυρός. Άσε που το Εβραϊκό λόμπυ δεν ξεχνά…. όπως κάναμε εμείς στην Κύπρο.

Η Χ.Αυγή πιθανά θα έμπαινε στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών στην Αθήνα με τον Κασιδιάρη κατά πάσα πιθανότητα υποψήφιο. Αλλά και ακόμα να ελάμβανε 20% -μετά από το μπαράζ συσσιτίων “μόνο για Έλληνες !”- πιθανά η Αθήνα θα ήταν ουσιαστικά έρμαιο της Χ.Α. Και με τα σκουπίδια που έχουν ταχθεί εδώ και καιρό στον εθνικό μας εργολάβο…μπορεί και να “σκάλωνε η δουλειά”.

Σε ένα μεγαλύτερο τώρα πλαίσιο, η κατάσταση δεν είναι σταθεροποιημένη ακόμα. Αν και στην Ελλάδα η “ομαλοποίηση” έγινε και πλέον κανείς (ή έστω λιγότεροι από το 2010) δεν αγανακτά για την κατάφωρη καταπάτηση κάθε κοινωνικού κεκτημένου, χώρες με τεράστια πολιτικοοικονομική σημασία όπως η Ιταλία είναι ένα βήμα πριν την κατάρρευση (πολιτική αλλά και οικονομική). Στο παραπάνω προσθέστε το (α) φυσικό αέριο στην Κύπρο και τον πόλεμο που θα αρχίσει για αυτό (βλ. Συρία), (β) την κατάσταση στην Αίγυπτο που έχει ξεφύγει από τον έλεγχο των ΗΠΑ (βλ. Υδρογονάνθρακες νότια της Κρήτης), (γ) την επερχόμενη κατάρρευση και άλλων πόλεων στις ΗΠΑ (όπως έγινε με το Ντιτρόιτ) και θα είναι θεωρώ σαφές ότι το πλανητικό (αλλά και το περιφερειακό) status αλλάζει προς ανατολάς.

Στην αρχαία Ρώμη….

Κλείνοντας αυτές τις σκέψεις γυρνά στο μυαλό μου η ιδέα της δημιουργίας νέων ηρώων. Αν (πράγμα που απεύχομαι) δεν πετύχει το αστικό κράτος να διαλύσει κάθε πυρήνα της Χ.Α και τα μέλη της να πάνε είτε στα σπίτια τους είτε φυλακή, ο κύριος Μιχαλολιάκος και η συντροφιά του θα γίνουν οι διωγμένοι από το σύστημα ήρωες.

Στην αρχαία Ρώμη όταν κάποιος πήγαινε να δολοφονήσει τον Καίσαρα και αποτύχαινε, για να σωθεί η οικογένεια του, αυτοκτονούσε. Ελπίζω να μην χρειαστεί να το κάνουν και οι όψιμοι αντιφασίστες.

Γ.Β

Υ.Σ: Τα άλλα ποινικά αδικήματα πότε θα τα πιάσει η Δικαιοσύνη ? Ή μήπως δεν υπάρχουν άλλοι που δρουν σαν νονοί της νύκτας…

Τι έγινε στον Επιτάφιο και δεν σας το είπαν.

Σε απάντηση στον κο Στουρνάρα που λέει ότι οι έλληνες δεν μιλούν γιατί βλέπουν φως στο τούνελ (?).
Καλό πάσχα.

Γ.Β

Λίγο πριν την κατάρρευση.

Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα βήμα πριν το Bank run. Δηλαδή, ένα βήμα πριν όλοι (ή σημαντικό μέρος) από τους καταθέτες αποσύρoυν τα χρήματα του από τις τράπεζες. Η εξέλιξη αυτή είναι τόσο δραματική που αν δεν ματαιωθεί άμεσα, θα οδηγήσει -κατά πάσα πιθανότητα- στην έξοδο και της χώρας μας από το ευρώ (γεγονός που πιθανά ήταν και ο στόχος).

Η ευθύνη για την καταστροφή της Κυπριακής οικονομίας μέσα σε μια νύκτα είναι των Βρυξελλών. Σε μια χώρα εύρυθμη σε γενικές γραμμές, που η οικονομία της έχει βασιστεί στις καταθέσεις (κύρια Ρώσων), βάζουν ένα φόρο που πλησιάζει το 10% για τις μεγάλες καταθέσεις! Είναι σαφές ακόμα και στον πιο αδαή, ότι κανείς δεν θέλει να χάσει το 1/10 των χρημάτων του και συνεπώς άμεσα σπρώχνουν την Κύπρο σε οικονομική (και πιθανά όχι μόνο) καταστροφή. Αλλά μια αναταραχή στην Κύπρο έχει άμεσες επιπτώσεις και στις Ελληνο-Τουρκικές σχέσεις και στην ΑΟΖ. Γιατί αν λόγου χάρη η Κύπρος “πέσει” είναι σαφές ότι στο Αιγαίο και στην περιοχή του Καστελόριζου η Τουρκία θα αρχίσει να διεκδικεί ένα κομμάτι από την ενεργειακή πίτα.

Κλείνοντας. Η Τρίτη θα είναι μια δύσκολη μέρα. Μπορεί τελικά η CityGroup[1] να είχε και δίκιο…

Γ.Β

Παραπομπές:

1)http://www.skai.gr/news/finance/article/222447/citigroup-exodos-tis-elladas-apo-to-euro-se-12-me-18-mines/

Ισπανική δημοκρατία (?) 2012.

Η Ισπανική Δημοκρατία 2012. Δεν χρειάζονται σχόλια για τον παραπάνω δεσμό αλλά είναι ένα από τα θαμμένα θέματα των ΜΜΕ της χώρα μας. Τυχαίο;

Γ.Β

Υ.Σ:Εδώ είναι το ζωντανό της πλατείας  http://www.rtve.es/noticias/directo2/

Οι Πορτογάλοι στρατιωτικοί “προειδοποιούν” την κυβέρνηση και την τροϊκα.

Αρχής γενομένης ότι δεν μιλώ πορτογαλικά (αλλά άλλες λατινογενείς γλώσσες) το σημερινό άρθρο είναι μια σημαντική εξέλιξη στα πολιτικά δρώμενα της Ευρώπης. Για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια οι στρατιωτικοί “προειδοποιούν” (μάλλον σαν τελεσίγραφο μοιάζει) την πολιτική εξουσία για τις επιλογές της. Το σύνδεσμο μπορείτε να τον βρείτε εδώ http://www.apracas.pt/ ο σύνδεσμος έχει μια άγκυρα και ανοίγει αυτό το κείμενο σε pdf. http://www.apracas.pt/home/menu/comun/2012/com_20120917_08_dir.pdf . Σε ένα σημείο γράφουν δε, “Por isto, Camaradas, a AP repudia veementemente estas políticas que estão a ser seguidas pois contradizem tudo o que JURÁMOS DEFENDER, SE NECESSÁRIO COM O SACRIFÍCIO DA PRÓPRIA VIDA! “ που στα αγγλικά γίνεται “Therefore, Comrades, AP vehemently repudiates these policies that are being followed because they contradict all what swear DEFENDER IF NECESSARY TO SACRIFICE OF OWN LIFE! “ και κλείνει με το “Sr. Primeiro-ministro, a bem de Portugal e dos Portugueses, faça-lhes um favor, DEMITASE e já agora EMIGRE.” που στα αγγλικά γίνεται “Mr. Prime Minister, for the sake of Portugal and the Portuguese, do them a favor, and now Step down now Emigre.” [σημ.: Η μετάφραση είναι από το google με τα όρια του]

Ιστορικά και η πορτογαλία έχει ιστορία δικτακτοριών (όπως εμείς) και έχει -και αυτή- πρόγραμμά “αναπροσαρμογής”.

Με τις υγείες μας.

Γ.Β

Για την ελευθερία των σπόρων.


No coment… απλά δράστε.

Γ.Β

Ποιός εἶναι ὁ ἡγέτης; Ὁ Κανένας! (Αντιγραφή από το http://filonohpontou.com/)

Το παρακάτω άρθρο είναι αντιγραφή από το blog http://filonohpontou.com. Έχει γραφεί το 2011 από την τὴν Φιλονόη ἐκ τοῦ Πόντου με πολυτονικό αλλά είναι τόσο επίκαιρο όσο ποτέ. Ιδιαίτερα μετά τα νέα μέτρα που θα περάσει( σχεδόν σίγουρα) η κυβέρνηση αξίζει τουλάχιστον μια ανάγνωση.

Ποιός εἶναι ὁ ἡγέτης; Ὁ Κανένας!

Της Φιλονόης ἐκ τοῦ Πόντου

Ποιός εἶναι ὁ ἀρχηγός; Ποιός εἶναι ὁ ἡγέτης; Ποῦ στὰ κομμάτια πάει τὸ «πλῆθος»; Πῶς θὰ ἐλεγχθῇ; Πῶς θὰ καταφέρουμε νὰ τὸ ὁδηγήσουμε κάπου; Πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ «σπρώξουμε» τοὺς δικούς μας ἐμπρός καὶ νὰ τὸ «πείσουν» νὰ ἀκολουθήσῃ;

Τῆς τρελλῆς γίνεται στήν πλατεία. Τό ἔχω ξαναγράψει ἀρκετὲς φορές. «Παλληκάρια» σφάζονται στὴν ποδιά τῆς ἐξουσίας. «Παλληκάρια» καὶ «κοπελιές» ξημερώνονται ἐκεῖ καὶ πασχίζουν μὲ κάθε τρόπο νὰ «περάσουν» τὸν δικό τους δρόμο….

Δὲν ξέρουν ὅμως τί τοὺς γίνεται… Καὶ δὲν πρόκειται νὰ μάθουν ποτέ!!! Ἁπλῶς θὰ δοῦν τὸ ἀποτέλεσμα αὐτοῦ ποὺ δὲν ἀντιλαμβάνονται κάποιαν στιγμή ἐμπρός τους, ἀλλὰ καὶ πάλι ἀμφιβάλλω πολὺ γιὰ τὸ ἐὰν θὰ μπορέσουν νὰ τὸ…δοῦν..

Ποιός εἶναι ὁ ἠγέτης λοιπόν; Ποιός θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ὁ ἡγέτης;

Ἐχθὲς τὸ ἀπόγευμα συζητούσαμε μὲ ἕναν καλό φίλο ἀπό τὰ παλαιά, καὶ εἴχαμε σὰν θέμα μας τὸν ἡγέτη. Εἶχε κι αὐτός, ὅπως καὶ τόσοι ἄλλοι, τὴν ἀγωνία… Τὸν φόβο… Τὴν ἀνασφάλεια… Ποιός εἶναι ὁ ἡγέτης, μὲ ῥώταγε. Ποιός θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ὁ ἡγέτης; Μήπως νὰ πάω κοντά στὸν Μίκη; Μήπως αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ ἡγέτης;

Γελοῦσα… Ἐγώ, τοῦ ἀπαντῶ, θὰ εἶμαι ὁ ἡγέτης. Ἔπαψε ξαφνιασμένος καὶ μὲ κύτταζε, μᾶλλον μὲ τρόμο. Δὲν σχολίασε. Κατάλαβα τὴν ἀμηχανία του, καὶ τὸ συνέχισα. 

Ἐγὼ θὰ εἶμαι ὁ ἡγέτης, τοῦ ξαναλέω. Μὲ ἐμπιστεύεσαι;

Ναί, σὲ ἐμπιστεύομαι, μοῦ ἀπαντᾶ, ἀλλὰ δὲν σὲ ξέρει ὁ κόσμος, δὲν ἔχεις φήμη…

Καὶ λοιπόν;  Σοῦ κάνω γιὰ ἡγέτης; συνέχισα ἐγώ ἀκόμη πιό ἐπίμονα…

Φυσικὰ καὶ μοῦ κάνεις… Ἀλλὰ πῶς θὰ σὲ μάθῃ ὁ κόσμος;

(Ἐκεῖ θυμήθηκα πολλά… Θυμήθηκα τὸν Κοινούση, τὸν Νταράλα, τὸν Μητροπᾶνο, τὸν Μίκη, τὸν Σπανουδάκη, τὸν Μαρίνο, τὸν ….. κάθε ἕνα… Τὸν κάθε ἕνα ὅμως, ποὺ τὸν ξέρει ὁ κόσμος, ποὺ ἔχει φήμη, ἀλλὰ δὲν νομίζω πὼς κάποιος θὰ τὸν ἐπιθυμοῦσε γιὰ ἡγέτη.

Θυμήθηκα τὸν Ῥωχάμη, ποὺ ἔχει φήμη, τὸν ξέρει ὁ κόσμος, ἀλλὰ δὲν νομίζω ἐπίσης νὰ τὸν ἐπιθυμοῦσε κάποιος γιὰ ἡγέτη.

Θυμήθηκα τὸν Παλαιοκώστα… Τὸν Μπόμπολα… Τὴν Πετρούλα… Τὴν Μενεγάκη…. Τὴν Τζούλια… Ὅλοι τους ἔχουν φήμη… Τοὺς ξέρει ὁ κόσμος… Ἀλλὰ ποιός θὰ τοὺς ἐπέλεγε γιὰ ἡγέτες;

Καὶ φυσικὰ θυμήθηκα ὅλα τὰ κομματόσκυλα ποὺ κατὰ καιροὺς μᾶς ἔχουν κάνει τὴν ζωή μας κόλασι… Ὅλα ἔχουν φήμη… Ὅλοι εἶναι πασίγνωστοι… Ποιός ὅμως (πλὴν τῶν κομματοσκύλων) θὰ τοὺς ἐπέλεγε γιὰ ἡγέτες; Οὐδεῖς φυσικά…

Διότι δὲν χρειαζόμαστε αὐτὸν ποὺ τὸν ξέρει ὁ κόσμος. Ποὺ ἔχει φήμη. Ποὺ εἶναι γνωστός.Χρειαζόμαστε τὸν ἄριστο. Τὸν δίκαιο. Τὸν Πατριώτη.Δὲν χρειαζόμαστε γενικῶς τίποτα ἀπό ὅσα γνωρίσαμε. Χρειαζόμαστε αὐτὸ τὸ κάτι νέο ποὺ θὰ ἀλλάξῃ διὰ παντὸς τὸ σκηνικὸ γύρω μας καὶ θὰ μᾶς δόσῃ τὸ δικαίωμα νὰ κτίσουμε μίαν πραγματική Ἑλλάδα, κι ὄχι παράγκες γιὰ τὰ τσιράκια τῶν κοσμοεξουσιαστῶν.

Διότι πρέπει νὰ μάθουμε νὰ ζοῦμε μὲ τὸ ὄνειρο, νὰ τὸ κάνουμε κτῆμα μας, κι ὄχι νὰ συμβιβαζόμαστε μὲ τὰ λίγα, τὰ μικρὰ, τὰ σάπια, τὰ ἑτοιμόρροπα…. Ἂς τελειώνουμε, πρωτίστως μέσα μας, μὲ τὸ χθές. Ἂς γυρίσουμε σελίδα ἐπί τέλους. Ἂς τὸ ῥίξουμε τὸ ῥημάδι ποὺ μᾶς καταστρέφει τὴν ζωή γιὰ νὰ τὸ φτιάξουμε ἀπό τὴν ἀρχή καλλίτερο.)

Ἔχουν λοιπόν φήμη, λέω στὸν φίλο μου. Τοὺς ξέρει ὁ κόσμος. Καὶ ποιός «βοήθησε» τὸν κόσμο νὰ τοὺς γνωρίσῃ; Ποιός διέσπειρε τὶς εἰδήσεις μὲ τέτοιον τρόπο ὡς τε νὰ γίνουν γνωστοὶ (ὅλοι οἱ παραπάνω;) Μήπως οἱ βοηθοί καὶ ὑποστηρικτὲς αὐτῶν; Μήπως ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ γνωρίζουμε μόνον τὰ σκουπίδια τῆς κοινωνίας μας κι ὄχι τὰ ὄμορφα καὶ τὰ μεγάλα; Μήπως ὅλοι αὐτοὶ ποὺ, γιὰ νὰ αἰσθάνονται «χρήσιμοι» καὶ «κάποιοι», παρουσιάζουν καὶ προβάλλουν μόνον ὅσα κι ὅσους, εἶναι τοὐλάχιστον «κατώτεροί» τους ἢ ἁπλῶς ἀλληλοεξυπηρετοῦνται;

Ὁ φίλος μου δὲν μίλησε… Σκεπτόταν… Συμφωνοῦσε μαζί μου, ἀλλὰ τὸν φόβιζε ἡ ἀπουσία φήμης μου….

Ἐκεῖ ἀπεφάσισα νὰ τὸν ἀφήσω ἥσυχο… Τοῦ εἶπα τὴν ἀλήθεια πλέον.

Δὲν εἶμαι ἐγώ ὁ ἡγέτης. Ἀλλὰ ἴσως εἶσαι ἐσύ. Ἴσως ὁ Κώστας, ὁ Μανώλης, ἡ Μαρουλία, ἡ Σταματίνα… Δὲν ἔχει σημασία… Δὲν χρειάζεται φήμη. Δὲν χρειάζεται νὰ τὸν ξέρῃ ὁ κόσμος. Δὲν χρειάζεται νὰ κάνῃ τίποτα ἀπό ὅσα ξέρουμε. Χρειάζεται μόνον νὰ διατηρῇ αὐτὰ ποὺ διαθέτει. Αἴσθησι δικαίου καὶ νὰ παραμένῃ ἄριστος!!! Άριστος!!

Ἀπό ἀρίστους πάσχουμε. Ὄχι γιατὶ δὲν τοὺς ἔχουμε, ἀλλὰ γιατὶ τὴν φήμη τὴν ἔχουν οἱ μικροί, οἱ μικρόνοες, οἱ τίποτα!!!!

Ξέρετε πολλοὺς ἀρίστους ποὺ ἔχουν φήμη; Ἐγώ κανέναν… Ξέρω ὅμως ἀρκετοὺς ἀρίστους ποὺ δὲν ἔχουν φήμη… Καὶ ξέρω πάρα πολύ καλά πὼς, όλοι μας τὸ μέλλον μας τὸ ἐμπιστευόμαστε μόνον σὲ αὐτούς. Μοῦ ἀρκεῖ πρός ὥρας…

Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ὁ ἡγέτης εἶναι ἤδη ἐδῶ. Τὸ ξέρει μόνον αὐτός. Καὶ τὸ ξέρει πάρα πολύ καλά. Κι ἐπίσης ξέρει πότε καὶ πῶς θὰ δράσῃ. Κι ἐπίσης ξέρει πὼς οὐδεῖς θὰ τὸν ἀμφισβητήσῃ. Κι ἐπίσης ξέρει πὼς ὅλοι θὰ στήσουμε πλάτη γιὰ νὰ φτιάξουμε Ἑλλάδα. Κι ἐπίσης ξέρει πὼς ὅλοι θὰ τὸν στηρίξουμε…

Ἂς μὴν ἔχουμε λοιπὸν ἀγωνίες… Ὁ ἡγέτης, γιὰ ὅσο χρειάζεται ἀκόμη, θὰ εἶναι ὁ Κανένας. (Ἄλλως τε, ἐὰν ἀπό τώρα ἐκδηλωθῇ, νὰ εἶστε σίγουροι πὼς σὲ μερικὲς ὧρες οὔτε τὶς φτέρνες του δὲν θὰ βροῦμε… ) Εἶναι ἐδῶ.. Εἶναι μαζί μας… Κι ἑτοιμάζει αὐτὸ ποὺ ὅλοι μας ποθοῦμε καὶ ἀναμένουμε μὲ λαχτάρα.

ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ λοιπόν.

Φιλονόη.

Σημείωσις:

Ἀφιερωμένο στὸν πολυ-ἀγαπημένο μου φίλο Γιάννη, ποὺ μὲ ἔβαλε στὴν διαδικασία νὰ γνωριστῶ ἐπί τέλους μὲ τὸν ἡγέτη.

[Πηγή: http://filonohpontou.com/2011/07/04/kanenas/ ]

.

Για την αντιγραφή (με μερικές βελτιώσεις αποκλειστικά στην στοιχειοθέτηση)

Γ.Β

Υ.Σ: Προσωπικά, παρά το γεγονός ότι μου αρέσει το άρθρο, διαφωνώ με την λέξη “άριστος”. Μου αρκεί ένας “μέτριος” αν πρέπει να διαλέξω αρχηγό.

Αρέσει σε %d bloggers: